Oorlog voorbij de Angst…

Ik vraag me af wat oorlog in de wereld houdt
En neem mijn eigen patronen en wat er om me heen gebeurd als puzzelstukjes mee naar binnen om mijn antwoord te vinden.

Oorlog hangt samen met vechten en vluchten
Dader en slachtoffer
Zwart Wit, Man Vrouw….

Ik keek wat films vond die van Russell Crowe erg verhelderend, ‘The Water Definer’
Hierin zoekt een vader naar zijn zoons een aangrijpende film waar ik ook van gruwelde… Wat doen we elkaar aan… ?

Wat me opvalt is dat de een strijd ergens voor, maar de ander heeft ook een duidelijk strijdpunt
Wie heeft er dan gelijk?? En wie bepaald dat???

Vaak denkt een partij of strijder het wiel volledig te hebben uitgevonden en met de beste bedoelingen gaat deze persoon hier helemaal voor.
Het ding is echter dat veelal uit enthousiasme en passie voor het doel iemand met een andere mening niet meer wordt gehoord.

Dus in de plaats van samenwerking ontstaat er macht en alleenheersing.

Of dat nou vanuit een persoon of een groepering is maakt niet uit!

Het punt is, iemand kijkt er anders naar dan jij… Is dat niet prachtig? Is dat niet de moeite waard om je Es’ volledig mee te verbinden te groeien en ontdekken vanuit het standpunt van de ander het jouwe te zien?
Dan heb je een werkelijk beeld.

Goed, zoiets kost tijd, en dat is natuurlijk kostbaar dus we kiezen, scheidden, vechten, bijten, vluchten en huilen….

Ik denk dat het werkelijk zien, horen en je volledig openstellen voor wat je kind, je vrouw of je man verteld heel helend kan zijn… Maar
Dat we bang zijn
Bang onszelf te verliezen in de ander, bang dat de ander dan gewonnen heeft of dat je in de war raakt! Aiaiai!…

Ik ben deze persoon….
Ik heb gekozen voorbij mijn angst lief te hebben…

Ik ben de liefde alleen vergeten toe te laten…..

Het zorgde voor gebrek aan vertrouwen. Wat natuurlijk de angst voor liefde weer op liet spelen. En toen zat ik er zover in, dat ik niet meer wist dat ik het alleen maar hoefde te voelen….

Voorbij de oorlog… voorbij de angst want daar ligt het…. Liefde

Lotus

Advertenties

Satyara Yoga

Met veel plezier nodig ik je uit in contact te komen met de leukste persoon op aarde; Jezelf!
Iedere keer weet ik mezelf te verrassen, sta ik versteld van wat er gebeurd in mijn leven en kies ik hoe ik daarmee om kan gaan.
Dat is wel het grootste geschenk wat ik in het leven ontdek, de mogelijkheid om te kiezen.

Keuzestress is absoluut heel normaal in deze duale wereld met, links, rechts, boven , onder wel niet… en het heeft mij al meer dan eens overspoeld!
In Yoga vind ik een rustpunt, een moment om op te maken wat ik werkelijk wil door even in stilte, even in t niks en in zachtheid te ‘zijn’….

Het leven om me heen grijpt, duwt, trekt en ik zie het als een uitdaging mezelf daarin te vinden en de uitgebalanceerde harmonie van mijn ziel achter het stuur te zetten om te vertrouwen dat ik het weet. Dat ik het aankan en dat ik het juiste pad kies voor mezelf.

Om te kunnen vertrouwen op mezelf hier op aarde heb ik een ding echt nodig… na ja eigenlijk twee: 1. ontdekken wat waar is voor mij 2. de eigen liefde opbrengen om daar ook voor te kiezen
Dit is mijn pad, dit is mijn waarheid en ik ontmoet je graag in het jouwe!

Namaste, Lotus

Wil je samen op onderzoek uit?
Ik geef Satyara Yoga:
dinsdag 08.00-09.15 Homeofzen.eu
dinsdag 10.30-11.45 Yogahouse.nl
woensdag 17.30-18.45 Yogahouse.nl

IMG_7587 - medium

Mijn leven in Eenheid

Wereld speel met mij, dans, daag me uit
Zing zodat ik mezelf kan horen
Zie mij zodat ik mezelf kan zien voor wie ik werkelijk ben.

Ik ben jou, ik ben mij, ik ben het allebei.
Ontvang me in zachtheid omdat ik kan voelen.

Streel me met iedere ademteug als liefkozing voor mijn ziel.

Eenvoudig en Magisch is het om te genieten van mijn leven.

 

Leven

Leven,

Als een razende neem je me af wat ik heb opgebouwd
Vreugdevol dansend in de zon

Waar ik voor heb gevochten ligt in puin, verband tot as.

In niks ben ik en dat is wat ik ben

Ik voel me niet rouwig ik doe echt niet raar
Ik lijk te wachten…

Toen hoop in me groeide
draaide alles om en om
een wervelstorm, wanhopig verwrongen als volmaakt
Zo raas en tier je in mij om mij heen

Je maakt me bang
Ik krab en bijt
Zonder dat ik door heb
dat ik schurend glijdt

Leven, ik trotseer je weer en weer
en ik doe het nog een keer

HelingsAvonturier

Voor de zoveelste ochtend wordt ik wakker met de vraag waar is mijn geliefde…  Me vervolgens realiserend oh ja…het is uit… Dit ochtend ritueel duurt nu al maanden wat voelt als eeuwen.
Toen we elkaar ontmoeten heb ik je vol tranen gevraagd of je alsjeblieft niet wegging
Vele levens zag ik je sterven, bleef ik achter en het raakte me dieper dan diep

Mijn hart uit mijn borst gescheurd en hoop als vervlogen dromen uit mijn baarmoeder….
In het spinrag glinsteren de brokstukken van emoties die zijn geweest
Als een prachtig kristallen web zijn ze 1 in verbinding

Ik begrijp dat dit een weg is maar het begrijpen doe ik het niet.
Het voelt nog altijd niet kloppend voor mij.

Egypte was erg helend en het had grote uitnodigingen en lessen de reis zo te maken.
Ik vraag me echter af wat ons uit elkaar dreef…

Het is weer dag, ik onderste boven,  loop door, zonder te missen wat ik mis want het is er niet.

Rondjes lopend in de rondte

De wereld heeft gewoon weg meer kleur wanneer je naast me loopt…

Ik voel me blij dat ik dat nu weet al voelt het schraal, dat ik dat nu weet en voel…

Terwijl inmiddels kleuren vervagen geniet ik de verandering.
Ik krijg vertrouwen en ben helende…

Met gevatte moed ga ik stralend naar je toe, jij stampt echter op mijn hart
Verzekerd lijk je ieder restje van wat er nog maar was te willen vernietigen….

Waarom, is een raadsel voor me
Ik voel me radeloos, vernederd, veroordeeld en onbegrepen.

Dat een ziel als jij kiest zich zo neer te zetten in de wereld verbaasd me

Mijn ogen kijken…

Ik zie jou,

ik herken je niet,

ik ken mij,

ik ben dit niet.

Je laat geen keus ik laat je los….

In mij omarm ik mezelf,  het duurt maar ik ben meer en meer vertrouwd, getrouwd met mezelf.
De naam is Satyara, de nieuwe naam die ik draag.

Ik ben mezelf zo diep dankbaar om wie ik ben

Wanneer ik het energieveld van je woonomgeving voel snijdt de pijn nog altijd.

Helingsavonturier die ik ben, ga op onderzoek , wat ervaar ik ..

De pijn van gescheidenheid
En ik vraag me af waarom ik dat zo ervaar. Want ik draag het gevoel van eenheid en heelheid duidelijk voelbaar in me.

Als ik luister hoor ik mijn stem die me verteld dat ik jou op zo diepe laag heb ontvangen. Maar mezelf daarin heb afgewezen…
Dat is de pijn.

En tevens verteld een wijze ziel uit een andere dimensie mij dat mannelijke energie daarin anders werkt, eerst buiten zichzelf plaatst en ontdekt en dan binnenin voelt en dus anders door gaat tenzij hij bewust kiest ermee naar binnen te gaan om het vrouwelijk deel in hemzelf te helen…
Dat is de pijn

Ik doe het graag samen, samen resoneren ervaar ik als leerzaam
Jij bent hier niet…
Dat is de pijn

Alles wat had kunnen zijn weggooien…
Dat is de pijn

Ik weet pijn is ook heling…
Het inzien van mijn pijn is de weg van heling bewandelen

nou dus deze wetenschap leven…

Ik loop… Iedere dag…
Verder en verder…
Adem…
Laat los…
Ben heel…
Vrij…
En in mijn hart ben jij een ander deel van mij

Aan mijzelf: Het spijt me- vergeef me- ik hou van je
Aan de jou (mijn spiegel):
dankjewel

 

In Lak`Ech

X Lotus

 

Van de week logeerde ik bij een vriendin en werd ik weer wakker met het gevoel waar ben ik?!
Alleen dit keer realiseerde ik me dat ik niet jou maar mijn nieuwe ‘thuis’ miste :)

 

(In diepe liefde voor de wijze onvoorwaardelijkliefhebbende ziel die mij mezelf durfde laten zien, zodat ik “thuis” kan komen, Ik hou van je)

Deelnemen

Het voelt of ik wordt geteisterd door mijn gedachten
Nachten draaien en dagen lijken te kort voor alle ideeën, inspiratie en channeling.
Mijn emoties zijn chaos, ik weet eigenlijk niet hoe ik dat anders kan omschrijven want E is geen touw aan vast te knopen

Prioriteiten zie ik aardig, alleen lijkt het leven er nog niet aan toe dat ik ze inlos…. Geduld, wachten, adem…

Ik probeer binnen de ‘weer war’ ruimte te maken voor mezelf.

Ontspanning,  afwisseling, het is prima….
Ook ben ik erg blij, erg trots op mezelf en ik ben graag bezig.

Wanneer ik om me heen kijk valt me op dat veel vrienden het ff moeilijk hebben.

Veel onbegrip, zwaarte, liefdes verdriet.

En ik vraag me af wat het zegt over mij. Dit is de spiegel. Buiten mij zie ik mijn bevriende mannen worstelen….
Waar worstel ik nog mee?

Hoe kan ik mezelf daarin onder steunen en daarmee ook weer (omgekeerde spiegel) de vrienden buiten mij?

Een ding weet ik zeker.
Laten we het samen doen! Dan gaat immers twee keer zo snel. Als ik me openstel de ander te horen en ontvangen zoals het voor hem of haar is.. Doen we allebei een deel!

Even mooi de duale wereld…
Beide delen, in balans, in verbinding dat brengt ons heelheid.

Wie weet ontmoeten we elkaar dan binnenkort in eenheid hier op aarde!
Ik kijk er naar uit en neem DEEL.

X Lotus