Gaten in de Tijd

Onderweg naar t station schat ik in of ik een fietser voor moet laten of dat ik t redt voorlangs te fietsen.Ik bedenk me dat ik de tijd heb en neem om de inschatting te maken.

Ook omdat t kan,

een fietser kan niet ‘out of the blue’ zo snel versnellen dat dit mis gaat. Wel zou ik een verkeerde inschatting kunnen maken natuurlijk…
Aangezien ik auto rijles volg gaat er ook door mijn hoofd hoe snel je met een auto versneld door een subtiele niet waarneembare beweging voor n buitenstaander of mede verkeersdeelnemer…

En hoe vaak ik zelf nog snel rij terwijl al was aangegeven dat ik in dat gebied minder hard mag…
Ik stap uit de trein en onderweg naar de trap op het station botsen er bijna drie haastige mensen tegen me op. Ik verstijf niet wetend welke kant op uit te wijken met alle anderen om me heen.

 

In de stationshal lijkt het een mierenhoop. Wanneer je oplet en op het juiste moment invalt kan je mee met de stroom. Focus je niet of twijfel je waar je moet zijn?…word je of om ver gelopen of sta je continue zelf stil om niet tegen een ander aan te lopen…
Ik sta aan de kant, een sapje in mijn hand, mijn andere hand de metro krant, (hahaha leuk dit rijmen, en t was echt! ;) 
Kan ik zen in mezelf de wereld vertragen?

De gaten in de tijd zien?

De stilte tussen de in- en uitademing? 
Ik sta, kijk en luister…voel…. plezier

Advertenties

Harts Tocht

In de stilte tussen stormen ademt zacht een nieuw moment

Bijna tastbaar bijna bevend klinkt muziek vanuit mijn hart

Rakend kwetsbaar onbezonnen dans ik vrij mijn vreugde dans

Bijna nieuw bijna begonnen stap ik met een nieuwe pas

Wals walsend gras malsend geurig kleurig rijker dan rijk

Adem dans dans vrij met mij

Vleugels wieg en draai en brei

En weet dat ik je voel als mij

Terwijl we op de golven tillen, rollen nu de woorden echt
Liefde zijn en liefde worden ben jij mij lief lief ik jou lief liefde
En het pad is vrij…
Harts Tocht

Ik ben de weg de waarheid en het leven

Kooi van Illusie 

Ik heb nou al zovaak gekozen om met het leven mee te bewegen…
Als ik een ding teleurstellend vind is het planning!

Wanneer ik iets plan, zorgt het leven er op de een of andere manier altijd voor dat mijn plan een andere uitkomst krijgt…

Waarom plan ik dan??

Ik merk dat ik in gevecht zit met mezelf en dit onderwerp…

Wat levert planning me eigenlijk op??
Doelgerichtheid,

Als iets richting krijgt ontstaat er een bestaan van iets dat gemanifesteerd kan worden. Ergens focus aan geven heeft wel mijn aandacht op t moment.

Overzicht,

Als ik dingen wil doen is overzicht handig omdat ik dan weet welke stappen ik kan nemen…

Inzicht,

Ik weet en begrijp waar ik naar toe ga en kan daarom doelgericht stappen zetten…
T cirkeltje is rond: Doelgerichtheid-overzicht-inzicht-doelgerichtheid-overzicht-inzicht…
Waarom voel ik dan toch steeds dat knagende gevoel van ongeluk alsof ik vast gezet ben in een kooi en er niet uit kan…

Klopt dat wel of gaat illusie met me aan de haal?

Een dierbare vriend heeft mij ooit gezegd dat planning ook gewoon kan veranderen. Dat gaf me weer adem ruimte en ik voel me dankbaar voor t inzicht.

Soms veranderd t plan gewoon en dat is oké….

…dan kom ik weer een nieuwe drempel tegen… als ik namelijk al weet dat het plan mogelijk toch zal veranderen… waarom plan ik dan?

Als ik niet plan is er ook genoeg te doen, uitdagingen blijven op mijn pad.

Maar iets afspreken en dus inplannen zorgt er ook voor dat ik ergens naar uit kijk. De moeite neem om dat moment vrij te houden voor een belevenis die mij focus geeft, en iets in mij wakker maakt omdat het me bijvoorbeeld leuk lijkt of nieuwsgierig maakt wannneer ik er aan denk..

Dat maakt me wel blij!

Maar wat als het dan verandert?… Ik kom er nu dus achter dat ik rondom het thema ‘planning’ een angst heb teleur te stellen of teleurgesteld te raken…
Ik weet dat teleurstelling samenhangt met verwachting…

Dus wat als ik me vrij maak van de verwachtingen die ik zou kunnen hebben?
Ik kan nu ik dit schrijf direct voelen dat hoge verwachtingen en eisen die ik daarbij aan mezelf stel, mezelf gevangen houden…

Ik creëer zo mijn eigen kooi en illusie dat ik vast zit en geef de planning de schuld.

Maak ik me vrij van eisen of verwachtingen voel ik direct de vrijheid te ontdekken is alles nieuw en leuk en kan zelfs planning verrassend leuk uitpakken!
Pffief, Wat een inzichten!
Dat t maar veel overzicht en doelgerichtheid mag brengen ;P

Het is weer zover ik ga ervoor!
X Focus Lotus!

Gevoed Gevoeld

Ik zit in de trein

Kleinkinderen zijn opstap met grootouders

Een mooi woord vind ik dat… grootouders

Alsof t opa- en oma-zijn meer bestaansrecht krijgt!

T stelletje babbelt jolig als ik de coupe binnenstap.

‘Je voelt om te voelen’  hoor ik ze zeggen.

Bravo opa en oma! ik ben direct gefacineerd!

 

Maar, schiet er door mijn hoofd, weten we nog wel hoe je dit doet??

T babbelen zet zich voort en de ouderen raken even met elkaar ingesprek…

Ho!

De kinderen willen aandacht en ontdekken een weg, dus beginnen ze met vragen stellen:

‘Opa wat voor vogel is dat?’

‘Hee kijk nu stoppen we maar kan je aan deze kant niet uitstappen’

Enzovoorts… alles wordt benoemd, alsof je het over mindfulness hebt, zij zijn in het moment! ;)

 

Opa’… ‘Uhm’… (t blijft stil)

‘Ja wat wil je vragen?’ reageert oma!

‘Eh… Mag ik een boterham?

Lekker een met hagelslag!’

‘Maar je had er daarstraks toch ook een, En wat zat daar ook weer op?’

Dit kind wordt afgeleid, begrijpelijk want het is ook nog geen 11uur dus etenstijd is het niet…

 

De vraag die bij mij oprijst is:

Heeft dit kind trek of is het een aandachts kwestie???

Ja, het kind is afgeleid en zal pas later weer vragen.

Ja, het kind heeft de aandacht die hij wilde

Naar mijn idee ontbreekt er een belangrijk iets….

Is dit kind gehoord?

 

Nee, niet echt… de vraag zelf werd ingevuld maar bleef onbeantwoord. En een gevolg kan zijn een onbevredigd ‘gevoel.’

(Hee, Laat dat nou net zijn waar de kinderen in t in t begin van deze reis vragen over stelden, ‘voelen’)

Wat als er was gevraagd, hoe ‘voelt’ het in je buik? Heb je echt trek nu?

of ik heb het ‘gevoel ‘ dat je eigenlijk iets anders wil vragen, klopt dat?

Heel interessant dat contact maken met ‘voelen’ niet geleerd of ondersteund wordt en zelfs genegeerd!

 

Weten we wel wat ‘voelen’ is, Hoe je dat doet, en hoe je het vanuit bewust contact kan gebruiken??

Wordt voelen regelmatig misschien met lege afleidende antwoorden en gevoelens die van buiten ons zelf komen gevuld?

 

Ik vermoed in iedergeval dat het oefenen van voelen, klein of groot als je bent veelal een ongelezen bladzijde is in ‘de bijbel van ons bestaan… ‘

 

 

… Lotus …

 

Ps, Ik dank dit lieftallige viertal vanuit de bodem van mijn hart voor het mooie inzicht dat ze mij vandaag met liefde spiegelden.

Ik begeleidt mensen zichzelf meer in het moment aanwezig te ‘voelen’ doormiddel van Satyara Yoga, Soundsessies en de Yoga & Klankreizen. Meer informatie http://www.satyara.nl

Niks Meer Niks Minder

Eendagsvlieg

 
Ik hoop dat je dag een mooie was

Zo een met een lach en we traan

Waardoor je precies hebt ervaren hoe het is om te leven

Te leren vliegen, vallen, opstaan

Jezelf te ontwikkelen en grijs gebied te verkennen…

Te ontdekken wat het verschil is tussen binnen en buiten

Verlangen en overgave

En om te sterven van geluk

Vast besloten om de reis nog eens te maken in welke vorm dan ook
Omdat bestaan de eerste en de laatste dag was
Niks Meer Niks Minder
~satyara~

http://www.satyara.nl