Draagmacht

Draagmacht,

Opeens ontdek ik waarom ik in gesprek iets tussendoor over mezelf vertel…omdat ik graag mezelf onder de loep neem om meer van t leven te begrijpen hield t me bezig en ik observeerde mijn binnen en buitenwereld als een vogelaar met verrekijker en tele-lens in een vogelhut :D 

…Het viel me op en ik dacht waarom doe ik dit eigenlijk zoals ik me in t gesprek opstel? Ik praatte namelijk meer uit automatisme dan werkelijke uitwisseling van woorden…
Wat er gebeurd:

Iemand verteld iets over zichzelf. 

Ik luister en herken ik ondertussen een vergelijkbare situatie.

Ik voel dat gevoel van de situatie die ik beleefde, mogelijk weet ik ook de oplossing die mij heeft geholpen en ik deel enthousiast mijn bevindingen.
Ik heb het gevoel dat ik meeleef, letterlijk doe ik dat ook, en ik hoop de ander daarmee een gevoel van begrip te geven. Dat ik degene heb gehoord in wat die vertelde….
Maar, 

Is dit werkelijk gebeurd, of ben ik als een enthousiaste puppi of een vulkaan uitbarsting de ander totaal overdonderd en is daardoor juist het tegenovergestelde gebeurd? 
Of, 

Heb ik in mijn meelevendheid van alles meegenomen en draag ik in feite nu een les op mijn schouders die ik al kende maar waar de ander nog even inzichten op nodig had door er aan mij over te vertellen?….
In hoeverre ‘dragen’ wij mensen elkaar? 

Wat is het verschil tussen steunen/leunen of ondersteuning/leuning. 
Een leuning aan de trap is als de hand van een ouder waaraan je jezelf makkelijker naar boven of beneden ‘gesteund’ voelt.
Leunen is hangen een muur of voorwerp, persoon… gebruiken om zelf rechtop te blijven een steuntje gebruiken. 

T woord zegt t al je maakt er gebruik van! 
En dat hoeft niet erg te zijn. Rollators zijn ervoor ontworpen. Maar van mens tot mens of tot dier, hoe bewust steun of leun je?? 
Ik denk dat m daar t verschil zit… 

als je t vraagt wordt t automatisch ondersteuning omdat het dan een keuze, een overeenstemming is. 
Als ik put uit mijn eigen ervaringen word ik ook minder moe van bewust ondersteunen, dat kan zelfs vaak erg leuk zijn, omdat de afspraak ons samen brengt. Het samen bij machte zijn te helpen of hulp te vragen en ontvangen zuivert de draagmacht want we werken samen.

Maar leunt iemand vanuit een tekort, drama of hangerigheid is t ook direct zwaar, ik krijg er eerder genoeg van omdat t me moe maakt. De macht ligt aan een kant en er wordt niet gedeeld, samen werken botst en voelt vermoeiend.
Vraagt iemand hulp is er ook ruimte voor mij om aan te geven wat ik fijn vindt of waar ik behoefte aan heb. Die uitwisseling voelt heel vrij en open waardoor ik direct ademstroom en plezier kan ervaren. 
Dus in eerste instantie dacht ik een brug te moeten slaan naar de ander door begrip te tonen en uit eigen ervaring te vertellen wat te ander kan doen. T gaf me in zekere zin ook macht en grip op de situatie want ik vond het vervelend mijn kennis zo te voelen worstelen. Ik zette mijn draagmacht in om mezelf niet ongemakkelijk te hoeven voelen…
Nu weet ik dat de brug er al is, dat ik de ander ben maar dat we onze lessen op andere tijdstippen krijgen aangereikt. Dat de ander het inzicht kan ontvangen door in de be-leving te zijn en er over te vertellen, niet voor mij maar eigenlijk voor zichzelf. Ik kan reageren op een vraag (zie mijn vorige blog, balanceren) zodat we samenwerken en draagmachtig Zijn. 

Alleen maar Zijn, het is genoeg 

Liefde en Inspiratie!

X Lotus 

Www.satyara.nl/coaching/

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s