Tempel van Verwondering

IMG_1853

Verwondering is als…

Een licht in het duister

een vonkje ontspringt en groeit met aandacht voor wat ooit ongezien was

Opeens herinner ik me dat ik op pad ben

Laat deze vonk eenmaal ontdekt een inspiratie zijn om de reis voort te zetten op avontuur te zijn

Jong en oud te zijn, verwonderd over het leven dat zich ontvouwd en versmelt met iedere stap die ik ben

Een baken van licht dat kan stralen als een ster in het duister wanneer ik durf te zien en me verwonder….

 

~Lotus Satyara~

@Dutch Yoga Festival Terschelling 2018

 

 

Advertenties

Levensvuur

Waar ik vroeger een passie voelde brandden lijkt het licht gedoofd Ik heb het over een passie in mezelf, voor mezelf…

Een passie die me op een missie zet die ik wens te volbrengen 

Als een pelgrimstocht in mezelf, met mezelf. 

Een passie die raakt, die flow en uitting geeft, evenals plezier om te ondernemen. 

Als kind is het de uitdaging die passie te volgen ondat je ouders mogelijk dingen voor je beslissen je bent namelijk nog geen 18 jaar dus telt het gedeeltelijk wat jij vind en telt de levenservaring van je ouders en omgeving net zo hard mee.
Als puber pak je je passie of je emoties brengen je de lessen die je nodig hebt om op onderzoek te gaan en een soort ‘vooropleiding’ voor je missie wordt inwerking gezet. 

Je loopt zo goed en kwaad als t kan langs de apen en beren op de weg, gemotiveerd en geremd… rolt, valt krabbelt op en doet alles nog een keer.

Een intense tijd waain je gedeeltelijk overtuigd door anderen meer ontdekt van jezelf en je missie zich uitkristaliseert
Als volwassene eenmaal op je pad gestapt, heb je het een en ander gekozen. Struggle je dagelijks met je gemaakte keuzes die jou leven vormen en jou daarin… heb je te dealen met de plek die je inneemt in de maatschappij en meningen van anderen. 
Nu en dan vraag je je wat af, misschien voel je je veilig in de situatie die je hebt gecreëerd, heb je leuk werk, mooie inspirerende mensen om je heen en zit je goed.
Maar wellicht ken je ook die roep van passie vanuit een klein diep plekje in jezelf…

Als een echoput waarin ik roep zingt een wereld naar me terug

Geroepen door de tonen van mijn ziel weet ik; er is geen weg terug. 

Ik hou me stil, verlang, bevries en weet niet voor hoe lang ik het volhoudt hier te zijn,

Naast de put, donker om me heen, klauwend aan de stenen vast gehouden met cement.

Terwijl ik me angstig tracht te verstoppen voel me verscheurd als de jurk die om mijn naakte lichaam hangt aangevreten als een vod door de motten ben ik.

Ik gaf zoveel…

Nu ben ik weer niks 

Als een oneindig boek dat ik lees en altijd begrijp, zit ik omvangen van leegte naast de put.

Ik kijk over de rand, t uitzicht is uitnodigend maar al zie ik deze keer meer, ik ken de diepte van de sprong. Vroeger liet ik me vallen…

Je ervaring kan voor- of tegenwerken…

Ik zie de keuzes ik ken te wegen en wat ik niet meer herken onderzoek ik. 

Ik zoek passie, passie in mezelf, voor mezelf, door mezelf.

Wat me vandaag passie brengt is dit te delen met jou. 

In het licht van Pinksteren, groet ik je vanuit het duister. 
Liefde 

~Lotus Satyara~