De wandelende schat

Ontelbaar veel schelpen heb ik gevonden, geraapt, geregen, gekregen, teruggeworpen, vergeten gegeven en verkocht.

Ik voel me verbonden

Als een kind wandelend langs de kust, slenterend, mijn ogen gericht op het zand opzoek naar de schat die voor mijn voeten verschijnt.

Oneindig lang kan ik zo gaan zonder enig tijdsbesef, alleen bewust van het bestaan…. zijn, golven, zee en de ‘schatjes’ die zich voor mijn voeten bevinden en vaak uitstrekken als een lange schelpen weg.

Ik twijfel niet intuitief pak ik, voel ik, laat los of bewaar

Verheugd en dankbaar wandel ik met mijn schat, mijn schat van schelpen.

En nu ik vergeet wat ik nooit mis

En het missen is begonnen wandel ik…

Ik plaats een schelp in naam van jou en vind mezelf

Een eindeloze weg te gaan, met iedere schelp rolt er een traan.

Zo vult de zee, zo stroom ik mee

Ja, zo kom ik thuis.

Achter mij, een schelpenpad…

Satyara

Website

Advertenties