Eenvoud

Ik heb vaak t gevoel dat ik iets groots zou moeten doen in mijn leven.

Jarenlang zet ik mezelf vast want grootsheid overspoelt me zo.

Ik ben al vaker burn-out en overspannen geweest.

Momenteel ben ik weer werkzaam in een baan in de Horeca.

Ik heb een haat liefde verhouding met dit werk.

Het brengt me plezier en stress.

Het is sinds ik als 17-jarige de kneepjes van t vak begon te leren nu ruim 20 jaar later soms saai als eenvoudig geworden. Toch zie ik iets schitterends in die eenvoud wat deze baan iets groots geeft….

Het is in mijn beleving magisch iemand een heerlijke kop koffie te bezorgen, even een moment van ontspanning een oplaadpunt te creëren met anderen in contact te zijn een verbindende fijne sfeer te kunnen faciliteren.

Het is uitdagend ‘problemen’ op te lossen, mijn fysiek te ondersteunen na een x aantal uren werk en het bijbehorend salaris uit de horeca schaal is de grootste uitdaging.

Hoever onze maatschappij afstaat van gezondheid in combinatie met voeding is werkelijk apart te noemen met de kennis van nu.

Hoeveel geld gaat er naar medicatie en wat ben jij bereid te betalen voor gezonde voeding?

En wat voor de service die je erbij wil… ?

Boekouders en advocaten betalen we voor hun diensten en terecht, ik ben mijn boekhouder zeeer dankbaar dus betaal er graag voor. Maar wat is een heerlijk belegd broodje jou waard of een kom soep waar iemand op heeft staan snijden, hakken en koken voor het leuk opgediend voor je neus verscheen?

Om nog niet te spreken van waar die ingrediënten hun oorsprong vonden en wat die hebben gedaan om te volgroeien tot het smaak volle product dat ik graag consumeer.

Al met al voelt deze branche uit balans.

Hier zou het moeten beginnen… Voeding.

Ooit waren we op de hoogte welk kruid of wortel ondersteunend werkt bij verkoudheid. En nog is er wat van die kennis achterin blijven hangen, we zijn zo opgevoed, kamille werkt rustgevend, lavendel ontspant, honing verzacht… toch?

Maar in hoeverre gebruik ik deze kennis voor mezelf? Hoe voedend ben ik voor mij?

De hele natuur weet ervan, draait daarom, de kringloop van het bestaan met respect naar ieders bestaan, prooi of jager in balans bestaat alles naast elkaar in harmonie.

Ik ben uit balans, het is aan mij wat ik doe, en jij?

Namaste, Lothus

Delen en vermenigvuldigen

Delen en vermenigvuldigen

Wanneer ik overstroom van blijdschap kan ik me verdwaald voelen.

Ik voel de behoefte te delen met iemand uit mijn omgeving maar vandaag is niemand thuis…

Zo’n dag dat erop neer komt dat ik alleen ben gewoon nu in dit moment, een gevoelletje van eenzaamheid bekruipt mijn ruggengraat. Ik vraag me af waarom en een klein bibber stemmetje geeft aan dat ik zo goed alle kanten begrijp maar het zo moeilijk vind die samen te brengen.

Ik weet, ik ben niet eenzaam want ik weet wie er om me heen zijn, een hele wereld die draait. T is alleen dat ik mijn schoenen heb aangetrokken en geen idee heb waar ik heen ga, waar ik heen wil….

Dus ik ga zitten, haal adem, wordt stil, doe wat yoga, zing een deuntje, doe de was en voel me thuis. Hier voelt nu blij en niet meer verdwaald. Vanuit hier, kan ik vertrekken waarheen ik wil maar spontaan gaat te telefoon een appje van mijn zusje en voel ik de kracht van de verbinding met mezelf in contact met haar.

Nu ik spontaan deze woorden tik om deze les met mezelf tastbaar te maken en te verankeren zie ik (weer) in hoe zeer we invloed hebben en herinner ik mezelf dat ik als positieve kracht in de wereld wil staan. Maar ik vraag me af terug kijkend op de intense weken die al achter me liggen en vraag me af hoe positief ik werkelijk naar mezelf ben (jaaa, ook aangezien ik me dat afvraag, snapje hoe diep dat gaat ;)

Wanneer ik thuis ben in positiviteit naar mezelf zal ik pas werkelijk op alle lagen een positieve wereld om me heen kunnen creeeren, want als ik er niet ben, wie is dan die kracht in mij?

Sure, kan die kracht er zijn in de wereld maar dan is dat iets wat ik buiten mij leef, in de plaats van mijn eigen kracht bron van positiviteit te zijn.

Dus ik veranker dit in mezelf, geef mezelf een hug in alles wat ik ben en sluit niks buiten. Mijn schaamte mijn schuld mijn zwakte mijn pijn alles neem ik aan van mij en heb ik lief als een ander waar ik van zou houden, die ik zou omarmen en knuffelen en koesteren tot het zacht wordt van binnen tot het stroomt… tot het voorzichtig borrelt en gewoon kan zijn dat het bruist en straalt.

I am

Resoneert dit voor jou, chant deze mantra dan met mij:

I am I am I am

Ik plaats mijn handen voor mijn hart en voel dat het klopt, nu en ieder moment dat ik daar contact mee maak kan dat: I am

Satyara website

What ever there is

In de illusie van arm en rijk vind ik mezelf vastgezet

Geketend ben ik een bedelaar van mijn talenten

Totaal ontspoort door mijn ego die resoneert met de maatschappij

Dingen die ik voor waar nam blijken wanneer ik kijk met de ogen van mijn hart en ziel te verbleken.

Ik kijk de film Robin Hood de eeuwige strijdt zie ik voortduren die pas stopt als ik zelf ga staan,

Omarm en koester wie ik ben in alles wat ik wel en niet doe

Ik wil vrijheid ervaren met deze basis staat van zijn. Verantwoordelijkheid voor mijn keuzes gedachten gevoelens en vooral acties nemen is onvermijdelijk alles heeft invloed opelkaar en dus ook op mij

Wie beweegt als ik het niet ben? Wie voelt als ik het niet doe en wie staat als ik niet kies?

Wie weet als ik niet ontdek?

Waar ligt mijn bron waaruit ik put

Wie drinkt daarvan en

Wie voedt mijn ziel?

Ik was ik ben ik zal zijn

Wedergeboren vanuit mijn diepste lagen vanuit het stof dat ik was zal ik zijn wie ik ben dit moment.

Rise like a feniks

Like a Lotus from the mud

Deze weg ken ik deze weg ben ik

Welkom in 2019.

Waar oude patronen vallen

En wat vast zat smelt als sneeuw voor de zon.

Love You Me and whatever there is

De wandelende schat

Ontelbaar veel schelpen heb ik gevonden, geraapt, geregen, gekregen, teruggeworpen, vergeten gegeven en verkocht.

Ik voel me verbonden

Als een kind wandelend langs de kust, slenterend, mijn ogen gericht op het zand opzoek naar de schat die voor mijn voeten verschijnt.

Oneindig lang kan ik zo gaan zonder enig tijdsbesef, alleen bewust van het bestaan…. zijn, golven, zee en de ‘schatjes’ die zich voor mijn voeten bevinden en vaak uitstrekken als een lange schelpen weg.

Ik twijfel niet intuitief pak ik, voel ik, laat los of bewaar

Verheugd en dankbaar wandel ik met mijn schat, mijn schat van schelpen.

En nu ik vergeet wat ik nooit mis

En het missen is begonnen wandel ik…

Ik plaats een schelp in naam van jou en vind mezelf

Een eindeloze weg te gaan, met iedere schelp rolt er een traan.

Zo vult de zee, zo stroom ik mee

Ja, zo kom ik thuis.

Achter mij, een schelpenpad…

Satyara

Website

Tempel van Verwondering

IMG_1853

Verwondering is als…

Een licht in het duister

een vonkje ontspringt en groeit met aandacht voor wat ooit ongezien was

Opeens herinner ik me dat ik op pad ben

Laat deze vonk eenmaal ontdekt een inspiratie zijn om de reis voort te zetten op avontuur te zijn

Jong en oud te zijn, verwonderd over het leven dat zich ontvouwd en versmelt met iedere stap die ik ben

Een baken van licht dat kan stralen als een ster in het duister wanneer ik durf te zien en me verwonder….

 

~Lotus Satyara~

@Dutch Yoga Festival Terschelling 2018

 

 

Levensvuur

Waar ik vroeger een passie voelde brandden lijkt het licht gedoofd Ik heb het over een passie in mezelf, voor mezelf…

Een passie die me op een missie zet die ik wens te volbrengen 

Als een pelgrimstocht in mezelf, met mezelf. 

Een passie die raakt, die flow en uitting geeft, evenals plezier om te ondernemen. 

Als kind is het de uitdaging die passie te volgen ondat je ouders mogelijk dingen voor je beslissen je bent namelijk nog geen 18 jaar dus telt het gedeeltelijk wat jij vind en telt de levenservaring van je ouders en omgeving net zo hard mee.
Als puber pak je je passie of je emoties brengen je de lessen die je nodig hebt om op onderzoek te gaan en een soort ‘vooropleiding’ voor je missie wordt inwerking gezet. 

Je loopt zo goed en kwaad als t kan langs de apen en beren op de weg, gemotiveerd en geremd… rolt, valt krabbelt op en doet alles nog een keer.

Een intense tijd waain je gedeeltelijk overtuigd door anderen meer ontdekt van jezelf en je missie zich uitkristaliseert
Als volwassene eenmaal op je pad gestapt, heb je het een en ander gekozen. Struggle je dagelijks met je gemaakte keuzes die jou leven vormen en jou daarin… heb je te dealen met de plek die je inneemt in de maatschappij en meningen van anderen. 
Nu en dan vraag je je wat af, misschien voel je je veilig in de situatie die je hebt gecreëerd, heb je leuk werk, mooie inspirerende mensen om je heen en zit je goed.
Maar wellicht ken je ook die roep van passie vanuit een klein diep plekje in jezelf…

Als een echoput waarin ik roep zingt een wereld naar me terug

Geroepen door de tonen van mijn ziel weet ik; er is geen weg terug. 

Ik hou me stil, verlang, bevries en weet niet voor hoe lang ik het volhoudt hier te zijn,

Naast de put, donker om me heen, klauwend aan de stenen vast gehouden met cement.

Terwijl ik me angstig tracht te verstoppen voel me verscheurd als de jurk die om mijn naakte lichaam hangt aangevreten als een vod door de motten ben ik.

Ik gaf zoveel…

Nu ben ik weer niks 

Als een oneindig boek dat ik lees en altijd begrijp, zit ik omvangen van leegte naast de put.

Ik kijk over de rand, t uitzicht is uitnodigend maar al zie ik deze keer meer, ik ken de diepte van de sprong. Vroeger liet ik me vallen…

Je ervaring kan voor- of tegenwerken…

Ik zie de keuzes ik ken te wegen en wat ik niet meer herken onderzoek ik. 

Ik zoek passie, passie in mezelf, voor mezelf, door mezelf.

Wat me vandaag passie brengt is dit te delen met jou. 

In het licht van Pinksteren, groet ik je vanuit het duister. 
Liefde 

~Lotus Satyara~


Waar tijd geboren wordt

In een wereld zo oud dat het nieuw is ontmoeten wij, 
Ont dekken wij, 

Ont razen wij
Lopen over de horizon, breder dan breed in het donkerste licht van zonneklaar 
Stralend zijn wij, hand in hand

Met vreemde schelpenvormen op de stranden zo nieuw dat het oud is
Terwijl liefde groeit in wortel van tijd,  Is het dit moment waar mijn gedachten in dromen bloeien
Keer om en om en nog een keer

Onderste boven en dan weer

Koprol het spel van werkelijkheid terwijl lippen kussen iedere wijze steen met liefde in ieder merg van been 
Zo neemt hier ieder deel, wat die werkelijk wil en staan we er niet eens bij stil
~Satyara~