Waar tijd geboren wordt

In een wereld zo oud dat het nieuw is ontmoeten wij, 
Ont dekken wij, 

Ont razen wij
Lopen over de horizon, breder dan breed in het donkerste licht van zonneklaar 
Stralend zijn wij, hand in hand

Met vreemde schelpenvormen op de stranden zo nieuw dat het oud is
Terwijl liefde groeit in wortel van tijd,  Is het dit moment waar mijn gedachten in dromen bloeien
Keer om en om en nog een keer

Onderste boven en dan weer

Koprol het spel van werkelijkheid terwijl lippen kussen iedere wijze steen met liefde in ieder merg van been 
Zo neemt hier ieder deel, wat die werkelijk wil en staan we er niet eens bij stil
~Satyara~

Advertenties

Muur van Ver staan

Ik zie je staan

Ver sta je mij?
Of zijn mijn woorden 

Tussen regels door 

Gebakken lucht geworden 

In jou oor
Ik voel je bouwen

Weer vertrouwen

Om illusie te onderhouden
Ik heb me tegen je aangezet

Om eindeloos te dromen

Snel in een schietgebed

Vergankelijk ontkomen
Kijkend zien

Zag ik iets

Wellicht, misschien

Zijn we 

Niets
Liefdevol streel ik iedere steen

Ieder mos een eigen taal

Je kleurt je geurt, je tekent 

En ik luister 

Werkelijk zijn

Het huilen van n traan

Vindt slechts achter mijn ogen een bestaan

Huilen doe ik graag alleen

En niet meteen

Hou ik ze in…worden ze van steen

Als een goede vriend die eens verdween…

 
Als ik lijker dan bleek

Es achter mijn ogen keek

In de diepste van mijn ziel

Blijkt het dat ik dieper viel

Voelend wat ik nog niet wist

En erg gemist

Daar onder oppervlak is uitgegist

 
Stalen van de zonneschijn

En lollen om de grootste gein

Maakte dat ik graag vergeet

Wat ik eigenlijk al weet

Hoe in stilte van het stil

Werkelijk te zijn ben wie ik wil

On aanneembaar ongetemd

Het best van t mooiste afgestemd

 
Als een zalig eigen lied

Dat zingt in de verste verte niet

 

 

Lotus

De illusie missen…

Wat ik mis is wat ik was
Wat ik ooit geweest ben

Mijn ziel brandt vrij dansend in de zachte ochtend zon

Longen gevuld van liefde genieten met een zucht terwijl ik van een afstandje kijk naar de herinneringen die ik koester.
Leven dat ik leef

Liefde die ik liet

Vallen toen ik volhield 
Ik strek mijn armen uit

Omhels je lichaam met wie ik werkelijk ben

Terwijl we smelten bij een heilig vuur en we dromend zwerven in het nachtelijk uur 
Ken je mij

Ben je jou
Adem in en uit

Liefde is