Delen en vermenigvuldigen

Delen en vermenigvuldigen

Wanneer ik overstroom van blijdschap kan ik me verdwaald voelen.

Ik voel de behoefte te delen met iemand uit mijn omgeving maar vandaag is niemand thuis…

Zo’n dag dat erop neer komt dat ik alleen ben gewoon nu in dit moment, een gevoelletje van eenzaamheid bekruipt mijn ruggengraat. Ik vraag me af waarom en een klein bibber stemmetje geeft aan dat ik zo goed alle kanten begrijp maar het zo moeilijk vind die samen te brengen.

Ik weet, ik ben niet eenzaam want ik weet wie er om me heen zijn, een hele wereld die draait. T is alleen dat ik mijn schoenen heb aangetrokken en geen idee heb waar ik heen ga, waar ik heen wil….

Dus ik ga zitten, haal adem, wordt stil, doe wat yoga, zing een deuntje, doe de was en voel me thuis. Hier voelt nu blij en niet meer verdwaald. Vanuit hier, kan ik vertrekken waarheen ik wil maar spontaan gaat te telefoon een appje van mijn zusje en voel ik de kracht van de verbinding met mezelf in contact met haar.

Nu ik spontaan deze woorden tik om deze les met mezelf tastbaar te maken en te verankeren zie ik (weer) in hoe zeer we invloed hebben en herinner ik mezelf dat ik als positieve kracht in de wereld wil staan. Maar ik vraag me af terug kijkend op de intense weken die al achter me liggen en vraag me af hoe positief ik werkelijk naar mezelf ben (jaaa, ook aangezien ik me dat afvraag, snapje hoe diep dat gaat ;)

Wanneer ik thuis ben in positiviteit naar mezelf zal ik pas werkelijk op alle lagen een positieve wereld om me heen kunnen creeeren, want als ik er niet ben, wie is dan die kracht in mij?

Sure, kan die kracht er zijn in de wereld maar dan is dat iets wat ik buiten mij leef, in de plaats van mijn eigen kracht bron van positiviteit te zijn.

Dus ik veranker dit in mezelf, geef mezelf een hug in alles wat ik ben en sluit niks buiten. Mijn schaamte mijn schuld mijn zwakte mijn pijn alles neem ik aan van mij en heb ik lief als een ander waar ik van zou houden, die ik zou omarmen en knuffelen en koesteren tot het zacht wordt van binnen tot het stroomt… tot het voorzichtig borrelt en gewoon kan zijn dat het bruist en straalt.

I am

Resoneert dit voor jou, chant deze mantra dan met mij:

I am I am I am

Ik plaats mijn handen voor mijn hart en voel dat het klopt, nu en ieder moment dat ik daar contact mee maak kan dat: I am

Satyara website

Draagmacht

Draagmacht,

Opeens ontdek ik waarom ik in gesprek iets tussendoor over mezelf vertel…omdat ik graag mezelf onder de loep neem om meer van t leven te begrijpen hield t me bezig en ik observeerde mijn binnen en buitenwereld als een vogelaar met verrekijker en tele-lens in een vogelhut :D 

…Het viel me op en ik dacht waarom doe ik dit eigenlijk zoals ik me in t gesprek opstel? Ik praatte namelijk meer uit automatisme dan werkelijke uitwisseling van woorden…
Wat er gebeurd:

Iemand verteld iets over zichzelf. 

Ik luister en herken ik ondertussen een vergelijkbare situatie.

Ik voel dat gevoel van de situatie die ik beleefde, mogelijk weet ik ook de oplossing die mij heeft geholpen en ik deel enthousiast mijn bevindingen.
Ik heb het gevoel dat ik meeleef, letterlijk doe ik dat ook, en ik hoop de ander daarmee een gevoel van begrip te geven. Dat ik degene heb gehoord in wat die vertelde….
Maar, 

Is dit werkelijk gebeurd, of ben ik als een enthousiaste puppi of een vulkaan uitbarsting de ander totaal overdonderd en is daardoor juist het tegenovergestelde gebeurd? 
Of, 

Heb ik in mijn meelevendheid van alles meegenomen en draag ik in feite nu een les op mijn schouders die ik al kende maar waar de ander nog even inzichten op nodig had door er aan mij over te vertellen?….
In hoeverre ‘dragen’ wij mensen elkaar? 

Wat is het verschil tussen steunen/leunen of ondersteuning/leuning. 
Een leuning aan de trap is als de hand van een ouder waaraan je jezelf makkelijker naar boven of beneden ‘gesteund’ voelt.
Leunen is hangen een muur of voorwerp, persoon… gebruiken om zelf rechtop te blijven een steuntje gebruiken. 

T woord zegt t al je maakt er gebruik van! 
En dat hoeft niet erg te zijn. Rollators zijn ervoor ontworpen. Maar van mens tot mens of tot dier, hoe bewust steun of leun je?? 
Ik denk dat m daar t verschil zit… 

als je t vraagt wordt t automatisch ondersteuning omdat het dan een keuze, een overeenstemming is. 
Als ik put uit mijn eigen ervaringen word ik ook minder moe van bewust ondersteunen, dat kan zelfs vaak erg leuk zijn, omdat de afspraak ons samen brengt. Het samen bij machte zijn te helpen of hulp te vragen en ontvangen zuivert de draagmacht want we werken samen.

Maar leunt iemand vanuit een tekort, drama of hangerigheid is t ook direct zwaar, ik krijg er eerder genoeg van omdat t me moe maakt. De macht ligt aan een kant en er wordt niet gedeeld, samen werken botst en voelt vermoeiend.
Vraagt iemand hulp is er ook ruimte voor mij om aan te geven wat ik fijn vindt of waar ik behoefte aan heb. Die uitwisseling voelt heel vrij en open waardoor ik direct ademstroom en plezier kan ervaren. 
Dus in eerste instantie dacht ik een brug te moeten slaan naar de ander door begrip te tonen en uit eigen ervaring te vertellen wat te ander kan doen. T gaf me in zekere zin ook macht en grip op de situatie want ik vond het vervelend mijn kennis zo te voelen worstelen. Ik zette mijn draagmacht in om mezelf niet ongemakkelijk te hoeven voelen…
Nu weet ik dat de brug er al is, dat ik de ander ben maar dat we onze lessen op andere tijdstippen krijgen aangereikt. Dat de ander het inzicht kan ontvangen door in de be-leving te zijn en er over te vertellen, niet voor mij maar eigenlijk voor zichzelf. Ik kan reageren op een vraag (zie mijn vorige blog, balanceren) zodat we samenwerken en draagmachtig Zijn. 

Alleen maar Zijn, het is genoeg 

Liefde en Inspiratie!

X Lotus 

Www.satyara.nl/coaching/

Passionele Zachtheid

Passionele Zachtheid
Twee woorden die bij me opkomen nu ik al enige tijd aan het ‘reizen’ ben met de Maria’s. 

In het bijzonder natuurlijk Maria van Nazareth en Maria Magdalena. 
De ene betiteld als Moeder de ander als Hoer. Een zelfde verhaal is Eva en Lillith en zo zijn er nog meer als je wil ontdekken
Waar ik echter in mijn reis achter kom is dat deze vrouwen hun beider ‘betiteling’ onjuiste nasmaak heeft wat is werkelijk waar vraag ik me af. 
Een veel gewaardeerd vrouwen rol is die van moeder. Een zeer ondergewaardeerd of anders iniedergeval niet werkelijk geaccepteerd is die van hoer.

Vanuit passie leven of passioneel genieten is daarmee voor een vrouw nog altijd enigszins ‘op het randje’. Een vrije, vurige of krachtige vrouw wordt veelal moeilijk ontvangen door haar omgeving. 
Het moederlijke type is direct handig en de taken lijken al gauw duidelijk. Iedere vrouw weet dit en kiest om de rol aan te nemen en zichzelf in de wereld neer te zetten of gaat het gevecht aan. Maar hoe bewijs je jezelf dan aan de wereld? Iedereen is er immers al eeuwen en eeuwen van overtuigd dat vanuit passie en vrijheid leven iets ongrijpbaars heeft. Wanneer een vrouw dit doet en zij ook nog eens leeft in een mannen wereld tussen de apostelen, wordt zij niet gezien als een van hen, dat is onbegrijpelijk dus krijgt zij

de titel hoer.
Ik ben gaan lezen over Maria Magdalena er is het een en ander aan oude informatie over haar weer boven de tafel aan t raken. Prachtig is dat. Mijn reis met een vriend en een bevriende sjamane in de Pyreneeen is voor mij bijzonder helend geweest. 
Ik heb ervaren dat ik kan kiezen of ik voor mezelf opkom of zwijg en wat de gevolgen van zo’n keuze kunnen zijn. 
Ik kan van elk moment genieten en me opladen als ik het kan ontvangen zoals het is. Wanneer ik duidelijk ben over wat mij beweegt of wat ik graag zou willen naar mijn waarheid luister en daarnaar handel voel ik mijn hart kloppen en t bloedstromen en weet ik dat ik leef!! Dat maakt me dan zo blij dat ik lach en dans en nog blijer wordt zodat ik het kan delen met de wereld om me heen omdat ik overstroom!

 

Toen ik een jaar geleden in Egypte was met een groep begeleid door een Sjamane en Priesteres die sterk verbonden is met godin Isis nodigde zij de vrouwen uit onze groep uit de afbeelding te ontdekken van Isis die Horus de borst gaf. 

Ik had weerzin en toen ik het gevonden had kon amper naar de afbeelding kijken. Ik voelde me boos over het moeder zijn het altijd maar zorgen, netjes en beleefd zijn, handjes schudden, regelen, rekening houden met alles en iedereen. T maakte me moe, vreselijk boos op t leven en verdrietig… ik liep met mijn ziel onder mijn arm door een prachtige oude tempel die ik door mijn tranen heen niet eens kon zien…
Toen ik de tempel uit wilde lopen op de afgesproken tijd zei een Egyptische vriend en reisgids; there you are, look, Lotus! En hij wees naar afbeeldingen op de oude pilaren, t was daar, over al, ik was het zelf, Lotus.
Op zeker niveau wist dat ik was uitgenodigd mezelf te dragen, mijn eigen moeder te zijn, voor mezelf te zorgen met de aandacht en liefde die ik ook aan een ander zou geven. Opgelucht stroomden 

de tranen, terwijl ik de tempel verliet, ik wist dat er wat veranderd was. (Dat ik dit een jaar later echt zou begrijpen en schrijven wist ik toen nog niet ;) 
Wanneer ik mezelf van een bedding voor zie zoals een moeder mij dat zou bieden, zoals ik het een ander zou aanreiken, ervaar ik zachtheid. Kan ik ontspannen en voel ik me geborgen, thuis. 
Twee bijzondere vrouwelijke woorden waarin kracht en moed liggen verscholen.
Passionele Zachtheid en jij bent de brug! ;) 
XLotus 

Kijk op de website http://www.satyara.nl voor meer informatie, Yoga Vrouwenpower weken, Sister soul Tribe  en Coaching. 

Connection and Awareness

Tranen rollen over mijn wangen terwijl ik me weer eens in een creatief proces bevind.Wat me raakt is kracht, moed en zuiverheid.

Dierbaren weerspiegelen mij een liefde die de perfectie van imperfectie zo diep lief hebben dat het alles overstijgt. 
Ik kan niet stoppen tranen stromen, lijken alles weg te wassen wat perfect of imperfect heet en ik belandt weer in eigen diepe wateren van mijn innerlijke bron in dit lichaam. 
Een Facebook filmpje over veelvuldig telefoon gebruik was de triggerpoint.

Ik merk dat ik steeds naar balans zoek op het vlak telefoon, fb, instagram, whatsapp. Ik wil deelnemen meedoen in de maatschappij maar heb ook vaak t gevoel dat t niet helemaal past en daar sluit ik vervolgens weer vrede mee. Het is oké.
Als ik een afspraak heb of met anderen ben vind ik het makkelijk mijn telefoon even uit of op stil te zetten om me te verbinden met wie of waar ik ben. 
Als ik in de trein zit, gebruik ik de tijd om mezelf te laten zien online wat post eruit te gooien, maar ik vind t ook fijn me in de drukte van t trein verkeer mezelf even terug te trekken en gebruik mijn telefoon om uit de grote hoeveelheid fysieke indrukken te blijven…. blijkbaar is het grote online netwerk minder beangstigend voor mij, het beeldscherm van mijn telefoon is iniedergeval kleiner. 
Thuis merk ik dat ik het een uitdaging vind mijn focus te richten op mijn ‘to do’ lijstje. Dat maakt dat ik regelmatig verdwaal in mezelf een liedje maar met name in het niks doen op mijn telefoon. Ik like, swipe en smile me door alle post en berichten van anderen. Soms transformeert de inspiratie die ik daarvan kan ontvangen naar onzekerheid en dan is echt t hek van de dam… dan kost t me extra moeite weer aan de slag te gaan, mezelf te vinden.
Het is een prachtig verbingsmiddel maar zoals alles op aarde duaal is merk ik dat ik vanuit huis mijn verbinding nog wat meer focus mag geven door mijn wortels te voedden. 

Weer in zuiverheid zijn met mezelf volledig in t moment aanwezig. Bewust kiezend voor contact met de online/buitenwereld me er niet in verstoppen of verdwalen. Vanuit mijn wortels de kracht ervaren die me steeds weer met de juiste dosis moed op mijn pad brengt. 
Thankfull for connection and awareness.
X Lotus

11/11/17

Deze vrijdag 11/11/17 maakt het mogelijk om weer in diepere verbinding te komen met de engelen. Daarmee aartsengelen zowel fysiek als ”in spirit’ maar met name ook je beschermengelen en wellicht dierbaren.

Wanneer je dichtbij jezelf bent in contact met je eigen zijn, ben je in t midden van de turbulente storm die voelbaar was/is. Het hernieuwde contact maakt communicatie op intuitief niveau sterker.

Maak ruimte om om hulp te vragen, engelen kunnen slechts op een vraag reageren en in beweging komen! En maak je vraag helder communiceer niet wat je niet wil, maar wat je WEL wil. Er bestaat aan de andere kant geen wel of niet maar daar is alles liefde en eenheid dus heldere communicatie en positiviteit haalt de ruis van de lijn.

Ook versterkt deze dag de communicatie met jezelf waardoor je gevoeliger wordt en je krachtiger kan ervaren en uitspreken wat je wil.Ben je bereid je hersenschimmen in het licht te zetten en eens te kijken waarom zij op de loer liggen…? Dient het jou? Wordt je er blij van? Of is het tijd om eens vaarwel te zeggen tegen oude niet voedende angsten en je vleugels te gebruiken, niet alleen voor bescherming, maar ook om ze eens uit te slaan en de dromen te voeden vanuit passie en overvloed!

Nieuwe vormen van liefde kunnen worden aangereikt in wat voor contact en met wie dan ook. De uitnodiging is groei en genieten van de liefde die liefde brengt!

 

Ik wens je veel plezier en liefde op je pad!

Lotus

http://www.satyara.nl

 

Aanrader om jezelf te reinigen en je energiesysteem op te schonen is de Detox& Yoga workshop: https://www.facebook.com/events/470344866684071/

*Deze Blog is mede tot stand gekomen door een vraag van een Sister! diepe dank aan Jeanine Romy die toen ik verdwaald was in woorden de vraag vond. Namaste

Mijn Geheim,

Hoe ik ben waar ik ben?
Waarom ik weet wat ik weet?
Vaker stellen mensen me de vraag
Nou lieve mensen… ik volg mijn pad.

Maar er is wel iets dat ik doe…
Mijn geheim?…

Het is mijn waarheid! 

Ik volg MIJN pad.
Dat betekent dat ik wandelde terwijl bijna iedereen me adviseerde stil te staan.
Dat ik de onderste steen naar boven haal niet altijd omdat ik het direct begrijp… dat komt soms pas later.

Maar wel omdat ik zo’n sterk gevoel heb dat ik dat wil doen dat ik niet stop voor ik het gedaan heb…
Ook ik ben regelmatig zoekende op mijn pad. Achter mij ligt een lading #metoo ’s , burn out, depressies en overspannenheid om ff wat levens ervaringen te delen.

Maar ik kies er steeds voor te ontdekken wat het leven me wil vertellen… wat wil ik aan mezelf duidelijk maken? Waarom ben ik hier als ziel? Wat is een levensmissie? 
Ik weet dat ik vaker voor t leven heb gekozen niet omdat het de makkelijkste keuze was…

Ik ga lopen als t regent en zit soms binnen als de zonschijnt… ik wil de ervaring. De intensiteit, de volledigheid van dat moment. 

Maar ik vraag me af; hoe kan ik het hier zo makkelijk mogelijk maken?
Wil ik zien wat er mist? Of ontdekken wat ik heb en daar eens echt van gaan genieten?! Maar dan ECHT he?! ;) je weet wat ik bedoel…
Blijf ik zoeken of ontdek ik eindelijk wat ik vind? Opeens denk ik nu aan ‘de alchemist’ (Paulo Coelho) sta ik bij mijn boom.
Te ZIJN op mijn eigen pad leef ik in alles; welk boek spreekt me aan, welke film raakt, welke kleur vandaag, kleding, wie wil ik ontmoeten, wat maakt me blij… nee! Wat maakt me echt blij?! Dat ben jij pas als ik zelf aanwezig ben. Wie is er anders om te ontmoeten als ik er niet ben dan leven we jou en wisselen we niet uit en leren we niet om te groeien en zijn we zo goed als dood… levende doden…
Wat als ik er ben?

Wat als ik geniet?
Wat als ik de hemel op aarde leef, omdat t kan?
Niet door me af te sluiten maar door werkelijk met open ogen in mijn hart deel te nemen, te helen wat ik niet ben en te zien wat ik creeer: Plezier, inspiratie, ontmoetingen, yoga, muziek, coaching, workshops, liefde, delen, zijn.
Graag tot gauw!

Lotus
Www.satyara.nl

Live Your Truth! 

Niks Meer Niks Minder

Eendagsvlieg

 
Ik hoop dat je dag een mooie was

Zo een met een lach en we traan

Waardoor je precies hebt ervaren hoe het is om te leven

Te leren vliegen, vallen, opstaan

Jezelf te ontwikkelen en grijs gebied te verkennen…

Te ontdekken wat het verschil is tussen binnen en buiten

Verlangen en overgave

En om te sterven van geluk

Vast besloten om de reis nog eens te maken in welke vorm dan ook
Omdat bestaan de eerste en de laatste dag was
Niks Meer Niks Minder
~satyara~

http://www.satyara.nl

HelingsAvonturier

Voor de zoveelste ochtend wordt ik wakker met de vraag waar is mijn geliefde…  Me vervolgens realiserend oh ja…het is uit… Dit ochtend ritueel duurt nu al maanden wat voelt als eeuwen.
Toen we elkaar ontmoeten heb ik je vol tranen gevraagd of je alsjeblieft niet wegging
Vele levens zag ik je sterven, bleef ik achter en het raakte me dieper dan diep

Mijn hart uit mijn borst gescheurd en hoop als vervlogen dromen uit mijn baarmoeder….
In het spinrag glinsteren de brokstukken van emoties die zijn geweest
Als een prachtig kristallen web zijn ze 1 in verbinding

Ik begrijp dat dit een weg is maar het begrijpen doe ik het niet.
Het voelt nog altijd niet kloppend voor mij.

Egypte was erg helend en het had grote uitnodigingen en lessen de reis zo te maken.
Ik vraag me echter af wat ons uit elkaar dreef…

Het is weer dag, ik onderste boven,  loop door, zonder te missen wat ik mis want het is er niet.

Rondjes lopend in de rondte

De wereld heeft gewoon weg meer kleur wanneer je naast me loopt…

Ik voel me blij dat ik dat nu weet al voelt het schraal, dat ik dat nu weet en voel…

Terwijl inmiddels kleuren vervagen geniet ik de verandering.
Ik krijg vertrouwen en ben helende…

Met gevatte moed ga ik stralend naar je toe, jij stampt echter op mijn hart
Verzekerd lijk je ieder restje van wat er nog maar was te willen vernietigen….

Waarom, is een raadsel voor me
Ik voel me radeloos, vernederd, veroordeeld en onbegrepen.

Dat een ziel als jij kiest zich zo neer te zetten in de wereld verbaasd me

Mijn ogen kijken…

Ik zie jou,

ik herken je niet,

ik ken mij,

ik ben dit niet.

Je laat geen keus ik laat je los….

In mij omarm ik mezelf,  het duurt maar ik ben meer en meer vertrouwd, getrouwd met mezelf.
De naam is Satyara, de nieuwe naam die ik draag.

Ik ben mezelf zo diep dankbaar om wie ik ben

Wanneer ik het energieveld van je woonomgeving voel snijdt de pijn nog altijd.

Helingsavonturier die ik ben, ga op onderzoek , wat ervaar ik ..

De pijn van gescheidenheid
En ik vraag me af waarom ik dat zo ervaar. Want ik draag het gevoel van eenheid en heelheid duidelijk voelbaar in me.

Als ik luister hoor ik mijn stem die me verteld dat ik jou op zo diepe laag heb ontvangen. Maar mezelf daarin heb afgewezen…
Dat is de pijn.

En tevens verteld een wijze ziel uit een andere dimensie mij dat mannelijke energie daarin anders werkt, eerst buiten zichzelf plaatst en ontdekt en dan binnenin voelt en dus anders door gaat tenzij hij bewust kiest ermee naar binnen te gaan om het vrouwelijk deel in hemzelf te helen…
Dat is de pijn

Ik doe het graag samen, samen resoneren ervaar ik als leerzaam
Jij bent hier niet…
Dat is de pijn

Alles wat had kunnen zijn weggooien…
Dat is de pijn

Ik weet pijn is ook heling…
Het inzien van mijn pijn is de weg van heling bewandelen

nou dus deze wetenschap leven…

Ik loop… Iedere dag…
Verder en verder…
Adem…
Laat los…
Ben heel…
Vrij…
En in mijn hart ben jij een ander deel van mij

Aan mijzelf: Het spijt me- vergeef me- ik hou van je
Aan de jou (mijn spiegel):
dankjewel

 

In Lak`Ech

X Lotus

 

Van de week logeerde ik bij een vriendin en werd ik weer wakker met het gevoel waar ben ik?!
Alleen dit keer realiseerde ik me dat ik niet jou maar mijn nieuwe ‘thuis’ miste :)

 

(In diepe liefde voor de wijze onvoorwaardelijkliefhebbende ziel die mij mezelf durfde laten zien, zodat ik “thuis” kan komen, Ik hou van je)

Over verdwalen en liefde…

Een aantal keer ben ik in het leven verdwaald geweest…

Letterlijk, ben ik twee keer in de Ardennen verdwaald. Eerst het moment dat ik het realiseer… nog niet kan geloven, dan paniek en dan focussen en oplossingsgericht verder gaan t geeft een doel en daarbij een vrij gevoel. T gevoel van het gehaald hebben en thuiskomen is euforisch!

Deze andere ervaring was vergelijkbaar;

Ik zat ik de trein en wist echt niet meer waar ik heen ging. Ik kon me er geen voorstelling van maken wat thuis was of waar ik vandaan kwam er was alleen leegte en de trein die stopte op Schiphol…
Er was even kort paniek en toen een kalmte een vreemde rust die vals een zachte deken in al zijn heerlijkheid over me heen viel…
Gelukkig maakte dat dat ik me herinnerde dat ik van mijn ouders kwam en naar huis ging.

Wel vaker lag ik in een deuk om een vriendin. Altijd als we gingen winkelen herinnerde zij op een gegeven moment niet meer van welke kant we kwamen. Dus gingen we de winkel uit en liep zij gewoon dezelfde kant uit, volledig overtuigd dat we daar nog niet geweest waren!

Toen vond ik dat heel gek en grappig natuurlijk. Nu ik zelf al vaker het spoor bijster ben geweest in mijn leven kan ik me indenken hoe t voelt.

Verdwaald zijn brengt naast een spannende ervaring een vrijheid in mezelf wakker.
Niks hebben behalve wat er is, daar, in het moment. Toch is het niet zo dat ik dat nou iedere dag wil ervaren. Momenten zijn zoals ze zijn en juist uniek omdat het ongepland gebeurd! En ieder moment een verrassend element waarborgt die ik op mijn manier beleef.

T is eigenlijk optimaal in t moment aanwezig zijn en alles als nieuw ervaren.
In mindfullness is dat een van de dingen die je wil leren en ervaren.

En bijna iedereen kent inmiddels mindfullness als training om aanwezig te zijn in het moment en vanuit overzicht weer grip te krijgen op het leven dat je leeft.

Mijn lessen en leven dat achter me ligt heeft me veel geleerd en ik kijk er met liefde en dankbaarheid op terug.

Maar wat ik het mooiste vind is dat ik wakker ben wat betreft kiezen!

Ik wil van het leven genieten, waarom zou ik het anders doen? Wat zou ik anders kiezen?

Ik wil,
Van blijdschap omdat het kan met mijn kat valentijnskaarten posten naar mensen die ik lief heb.

Dansen in de regen.

Kussen als of het de eerste keer is.

Hoe kan ik weten hoe het nu is als ik het gister heb gedaan? Gister is niet vandaag…
Nog niet te spreken over morgen, de dag die ooit misschien komt…?

Ja, ik wil ieder moment beleven.
Bezielt beleven, volledig!

Tot tranen toe geraakt worden en lief hebben tot in het bot en verder.

Geboren worden iedere dag in moment, opnieuw!

Beminden ik wens jullie als mijzelf een magische tijd op aarde!
Laten we de liefde vieren vanuit het hart. Voor mezelf, met een andere ziel, in elke tijd of dimensie die maar klopt.
Want wat klopt, daar zit leven in ;)

Liefde Lotus

Doen! Maar hoe?

Mijn hele leven is een grote zoektocht.
Heb of kan ik iets dan neem ik amper de tijd om ervan te genieten omdat ik alweer nieuwsgierig ben naar het volgende… Iets dat dan vaak een ander uit mijn omgeving al beheerst of dat uit eigen interesse onder mijn aandacht brengt.

Mijn bloed gaat sneller stromen wanneer iets nieuws wacht om ontdekt te worden door mij
Ik voel spanning.. Ga ik het wel of niet durven uitproberen
Ik voel onzekerheid… Ga ik dit kunnen of wordt het een lachertje

Ik daag mezelf uit
Ik leef

En dat is goed.

Maar… Wat als ik net iets onder de knie heb, het net vorm geef, er net inkomsten mee kan gaan generen voor mezelf eigenlijk net kan oogsten wat ik heb gezaaid en ik raak alweer uitgekeken…
Heb ik er dan wel de diepgang uitgehaald die erin zit? Heb ik me werkelijk gevoed met deze oogst?
Verdien ik de energie (geld) dan nog terug wat ik erin heb gestoken?

Het lijkt af en toe of de dagen, de energie het leven als zand door mijn vingers glipt.

Als alles steeds veranderd en ikzelf blijf… Hoe vind ik dan houvast? Waar zijn mijn wortels? Wat wil mijn ziel?

Het laatste trekt mijn aandacht… Wat wil mijn ziel. Het antwoord is: wat me blij maakt! Dat wil mijn ziel,  overstromen van vreugde! Genieten van wat ik doe, blijdschap om iets simpels. Iets wat ik goed kan en wat ik ongemerkt waarschijnlijk al erg vaak al doe.

Mijn wortels heb ik vervolgens nodig om grip te krijgen. Ik merk dat ik in de plaats van uitstellen of omzeilen, door de angst heen kan of mijn angst mee kan nemen en het aangaan. Dat voelt als in mijn wortels zelf aanwezig zijn.
(Ik denk aan het nummer ‘Walking Tree’)

Ik voel hierin mijn Eigen kracht, eigen benen, eigen verantwoordelijkheid. Ik ervaar een basis een fundament, en het soms even spannend vinden mag. Dat betekend dat ik leef!

Dus ik bevind me nu met een to do lijstje op schoot. Ik ben aan het afvinken, opschrijven, bijhouden en bovenal doen!