Sleutel van Liefde

Als speelsheid voortdurend heerst vind ik dat gezellig. Af en toe flirt ik mee.

Maar soms wordt ik moe… De basis is niet veilig om volledig in te zijn, de energie is wispelturig en er is geen diepgang aan de oppervlakte. Water heeft geen bedding om in te zijn dus vertrouwen ontbreekt en gevoelens stromen weg, verdampen… of het verzameld zich in het zwaarte punt waar het de nadruk legt en oude pijn uitvergroot.

Ik onderzoek waarom ik ontvangen nog steeds zo spannend vind.
Ik merk dat ik me nog regelmatig afsluit uit angst gekwetst te worden….

Ben ik me werkelijk bewust van wat ik uitzend? En wat eventueel de gevolgen kunnen zijn?
Ben ik bereid te flirten met het leven en de verantwoordelijkheid te dragen voor wat ik zaai?
Durf ik me ondanks dit alles open te stellen voor mijn leven ondanks dat ik niet weet wat de toekomst me brengt?

Ik heb hoop, hoop voor jou hoop voor de wereld hoop voor mezelf.
Ik geloof in sprookjes, mysterie, mystieke wezens, spirits… En voel door deze twee bronnen de oerbron zich vullen, liefde. De sleutel….alles verbindend…..liefde.

En liefde wil ik wel ontvangen!
Ik ben niet meer bang en oefen verder… En jij?

Liefde Lotus

 

Advertenties

Buitenwereld

Toen ik van de week in de trein zat viel het me op dat ik eigenlijk heerlijk op mezelf zat.

Maar zo dat ik ook hoopte dat er niemand naast me ging zitten. Ik had geen zin in de buitenwereld te dichtbij. Of misschien dat ik dan net als soms bij de kapper geforceerd een gesprek maar aan ga omdat het beleefd is of anders ongemakkelijk zou kunnen worden(wat het dus dan al is…).

Ik wilde niet dat er iemand naast me zou zitten omdat ik bang was in een situatie te belandden waarin ik iets anders wil dan dat ik doe. Een situatie waarin ik me aanpas. Want het is ongehoord natuurlijk wanneer ik zou zeggen; Dank voor uw interesse mevrouw maar ik heb eigenlijk geen zin om met u in contact te zijn.

Is dit wat ons gebeurd? Iedereen lijkt elkaar namelijk te ontwijken… In de trein maar ook in de supermarkt of op straat.

Als de buitenwereld mijn spiegel is dan ben ik eigenlijk mijn eigen binnen wereld buiten aan het sluiten!!

De kinderen op het schoolplein in Amsterdam, waar ik enige jaren als pleinwacht werkte, kregen aangeleerd; Niet buitensluiten!

Een prachtige regel maar is het zuiver, als het niet voelt en je moet het doen van ‘de regels’?!

Laatst ontmoette ik iemand en het klikte. Ken je dat? Dat je iemand ontmoet en het gevoel hebt dat je elkaar begrijpt, elkaars taal spreekt en elkaar al veeel langer kent dan dit moment. Het geeft energie en je lijkt precies dezelfde dingen mee te maken…

Maar dan, ga je denken… Vind je dingen, ga je twijfelen aan de puurheid van de ontmoeting, de oprechtheid van de woorden en uiteindelijk (ff kort door de bocht) twijfel je aan jezelf en geeft de ander de schuld …weg mooi moment!  Schuw voor n nieuwe ontmoeting blijf je binnen.

Wat als de ontmoeting er gewoon mag zijn? Als ik gewoon mezelf toe sta te genieten van ieder moment waarin ik iemand ontmoet.

Dat ik me open stel voor de kennis en wijsheid die de ander op dat moment blijkbaar met me deelt om een reden. Bekend of onbekend, kan ik erop vertrouwen dat het niet voor niks is?  Dat alles wel een reden heeft als ik durf te kijken, durf te luisteren.

 

Affirmatie:

Ik stel mijn hart open de wereld te ontvangen zoals het komt.

Ik omarm andermans waarheid als het mijne

Ik stap ontvankelijk en nieuwsgierig en mijn eigenpad ontvouwt zich onder mijn voet

Ik neem mijn verantwoordelijkheid en ervaar in alles liefde voor mijn unieke zijn