Levensvuur

Waar ik vroeger een passie voelde brandden lijkt het licht gedoofd Ik heb het over een passie in mezelf, voor mezelf…

Een passie die me op een missie zet die ik wens te volbrengen 

Als een pelgrimstocht in mezelf, met mezelf. 

Een passie die raakt, die flow en uitting geeft, evenals plezier om te ondernemen. 

Als kind is het de uitdaging die passie te volgen ondat je ouders mogelijk dingen voor je beslissen je bent namelijk nog geen 18 jaar dus telt het gedeeltelijk wat jij vind en telt de levenservaring van je ouders en omgeving net zo hard mee.
Als puber pak je je passie of je emoties brengen je de lessen die je nodig hebt om op onderzoek te gaan en een soort ‘vooropleiding’ voor je missie wordt inwerking gezet. 

Je loopt zo goed en kwaad als t kan langs de apen en beren op de weg, gemotiveerd en geremd… rolt, valt krabbelt op en doet alles nog een keer.

Een intense tijd waain je gedeeltelijk overtuigd door anderen meer ontdekt van jezelf en je missie zich uitkristaliseert
Als volwassene eenmaal op je pad gestapt, heb je het een en ander gekozen. Struggle je dagelijks met je gemaakte keuzes die jou leven vormen en jou daarin… heb je te dealen met de plek die je inneemt in de maatschappij en meningen van anderen. 
Nu en dan vraag je je wat af, misschien voel je je veilig in de situatie die je hebt gecreëerd, heb je leuk werk, mooie inspirerende mensen om je heen en zit je goed.
Maar wellicht ken je ook die roep van passie vanuit een klein diep plekje in jezelf…

Als een echoput waarin ik roep zingt een wereld naar me terug

Geroepen door de tonen van mijn ziel weet ik; er is geen weg terug. 

Ik hou me stil, verlang, bevries en weet niet voor hoe lang ik het volhoudt hier te zijn,

Naast de put, donker om me heen, klauwend aan de stenen vast gehouden met cement.

Terwijl ik me angstig tracht te verstoppen voel me verscheurd als de jurk die om mijn naakte lichaam hangt aangevreten als een vod door de motten ben ik.

Ik gaf zoveel…

Nu ben ik weer niks 

Als een oneindig boek dat ik lees en altijd begrijp, zit ik omvangen van leegte naast de put.

Ik kijk over de rand, t uitzicht is uitnodigend maar al zie ik deze keer meer, ik ken de diepte van de sprong. Vroeger liet ik me vallen…

Je ervaring kan voor- of tegenwerken…

Ik zie de keuzes ik ken te wegen en wat ik niet meer herken onderzoek ik. 

Ik zoek passie, passie in mezelf, voor mezelf, door mezelf.

Wat me vandaag passie brengt is dit te delen met jou. 

In het licht van Pinksteren, groet ik je vanuit het duister. 
Liefde 

~Lotus Satyara~


Advertenties

Muur van Ver staan

Ik zie je staan

Ver sta je mij?
Of zijn mijn woorden 

Tussen regels door 

Gebakken lucht geworden 

In jou oor
Ik voel je bouwen

Weer vertrouwen

Om illusie te onderhouden
Ik heb me tegen je aangezet

Om eindeloos te dromen

Snel in een schietgebed

Vergankelijk ontkomen
Kijkend zien

Zag ik iets

Wellicht, misschien

Zijn we 

Niets
Liefdevol streel ik iedere steen

Ieder mos een eigen taal

Je kleurt je geurt, je tekent 

En ik luister 

Draagmacht

Draagmacht,

Opeens ontdek ik waarom ik in gesprek iets tussendoor over mezelf vertel…omdat ik graag mezelf onder de loep neem om meer van t leven te begrijpen hield t me bezig en ik observeerde mijn binnen en buitenwereld als een vogelaar met verrekijker en tele-lens in een vogelhut :D 

…Het viel me op en ik dacht waarom doe ik dit eigenlijk zoals ik me in t gesprek opstel? Ik praatte namelijk meer uit automatisme dan werkelijke uitwisseling van woorden…
Wat er gebeurd:

Iemand verteld iets over zichzelf. 

Ik luister en herken ik ondertussen een vergelijkbare situatie.

Ik voel dat gevoel van de situatie die ik beleefde, mogelijk weet ik ook de oplossing die mij heeft geholpen en ik deel enthousiast mijn bevindingen.
Ik heb het gevoel dat ik meeleef, letterlijk doe ik dat ook, en ik hoop de ander daarmee een gevoel van begrip te geven. Dat ik degene heb gehoord in wat die vertelde….
Maar, 

Is dit werkelijk gebeurd, of ben ik als een enthousiaste puppi of een vulkaan uitbarsting de ander totaal overdonderd en is daardoor juist het tegenovergestelde gebeurd? 
Of, 

Heb ik in mijn meelevendheid van alles meegenomen en draag ik in feite nu een les op mijn schouders die ik al kende maar waar de ander nog even inzichten op nodig had door er aan mij over te vertellen?….
In hoeverre ‘dragen’ wij mensen elkaar? 

Wat is het verschil tussen steunen/leunen of ondersteuning/leuning. 
Een leuning aan de trap is als de hand van een ouder waaraan je jezelf makkelijker naar boven of beneden ‘gesteund’ voelt.
Leunen is hangen een muur of voorwerp, persoon… gebruiken om zelf rechtop te blijven een steuntje gebruiken. 

T woord zegt t al je maakt er gebruik van! 
En dat hoeft niet erg te zijn. Rollators zijn ervoor ontworpen. Maar van mens tot mens of tot dier, hoe bewust steun of leun je?? 
Ik denk dat m daar t verschil zit… 

als je t vraagt wordt t automatisch ondersteuning omdat het dan een keuze, een overeenstemming is. 
Als ik put uit mijn eigen ervaringen word ik ook minder moe van bewust ondersteunen, dat kan zelfs vaak erg leuk zijn, omdat de afspraak ons samen brengt. Het samen bij machte zijn te helpen of hulp te vragen en ontvangen zuivert de draagmacht want we werken samen.

Maar leunt iemand vanuit een tekort, drama of hangerigheid is t ook direct zwaar, ik krijg er eerder genoeg van omdat t me moe maakt. De macht ligt aan een kant en er wordt niet gedeeld, samen werken botst en voelt vermoeiend.
Vraagt iemand hulp is er ook ruimte voor mij om aan te geven wat ik fijn vindt of waar ik behoefte aan heb. Die uitwisseling voelt heel vrij en open waardoor ik direct ademstroom en plezier kan ervaren. 
Dus in eerste instantie dacht ik een brug te moeten slaan naar de ander door begrip te tonen en uit eigen ervaring te vertellen wat te ander kan doen. T gaf me in zekere zin ook macht en grip op de situatie want ik vond het vervelend mijn kennis zo te voelen worstelen. Ik zette mijn draagmacht in om mezelf niet ongemakkelijk te hoeven voelen…
Nu weet ik dat de brug er al is, dat ik de ander ben maar dat we onze lessen op andere tijdstippen krijgen aangereikt. Dat de ander het inzicht kan ontvangen door in de be-leving te zijn en er over te vertellen, niet voor mij maar eigenlijk voor zichzelf. Ik kan reageren op een vraag (zie mijn vorige blog, balanceren) zodat we samenwerken en draagmachtig Zijn. 

Alleen maar Zijn, het is genoeg 

Liefde en Inspiratie!

X Lotus 

Www.satyara.nl/coaching/

Balanceren

Als iemand me 5 x iets aanbied zeg ik toch maar ja…
Tenzij ik ‘echt’ niet wil natuurlijk….

Ik kan zelf doen en wil ik hulp kan ik dat vragen.
Vraagt iemand iets aan mij mag ik nee zeggen.

Zelfs als ik t wel wil met mijn hoofd maar mijn gevoel zegt nee, kan ik nee zeggen.

Zelfs als de vraag niet woordelijk gesteld is maar in de energie lijkt te hangen kan ik om helderheid vragen of in de energie nee zeggen.
Als ik iemand zie die mogelijk hulp kan gebruiken kan ik het aanbieden.

Als ik voel dat ik dat op dat moment even niet wil, kan ik er ook voor kiezen dat niet te doen… belangrijk voor mij is; dat ik dat uit liefde voor mezelf handel en doe, zodat er geen gevoelens van schuld of schaamte achter blijven.
Wanneer ik het heb over eigenliefde heb ik het niet over egoïsme, dit is iets wezenlijk anders. Egoisme ontstaat uit een angst zelf tekort te hebben, zelf meer te willen.

Eigenliefde daarentegen is vanuit gevoel van liefde, trouw zijn en gehoor geven aan jezelf.
Is het voedend om hulp te geven of te krijgen terwijl er een zwaarte aanvast zit? Als ik het aanbied of ermee instem vanuit een gevoel van verplichting voel ik me al moe voor ik in actie kom.

Wanneer ik hulp aanbied vanuit plezier merk ik dat de hulp veel gemakkelijker verloopt en ik er niet of minder moe van wordt.

Dan handel ik uit werkelijke liefde. Ik geef met plezier vanuit overvloed!

Vanuit liefde voor mezelf zie en voel ik ook het resultaat, want ik geniet op dat moment en daardoor wordt de handeling ‘moeiteloos’ en laad ik direct weer op juist doordat ik geniet!
Soms zit ik vast….

Het lijkt dan of er geen uitweg uit die situatie is… hiervan word ik niet blij en het gaat bergafwaarts…

Genieten en plezier is dan een ‘ver van me bed show’ en daar kan ik, als t langdurig aanhoudt, niet meer mee verbinden en ik verlies genieten en plezier uit t oog, voel zwaarte en teneergeslagenheid….

Dat noem ik over-leven… ik heb wat kruimeltjes pep mezelf even op maar echt voedend is het niet, levensplezier brengt het niet….
Depressie/burn-out/overspannenheid, ziekte, een ongeval… t ligt op de loer met alle verschillende seintjes en ongemakkelijke emoties ‘van niet voelen tot extreme gevoeligheid’ van dien.
De vraag is: waar word ik blij van?

En t antwoord?…..

Ligt in mezelf, dat is dichtbij en lijkt (en ik spreek uit eigen ervaring) in veel gevallen onbereikbaar.
Ik vraag: waar maak je je zo bezorgd om?

Ik antwoordde: ik wil me best doen, ik wil een leuke collega, vriendin, familielid zijn. Ik wil dat men ziet wat ik kan. Ik wil zekerheid. Ik ben krachtig ik kan het wel!
Ik moet en zal me bewijzen!

Zie me, hoor me…
….. wie?
Wanneer ik namelijk zelf herinner en niet zo verdwaal in de buiten wereld, weet ik wat ik kan. Weet ik wat ik leuk en minder leuk vind. Weet ik wat ik wil en kies. Weet ik wie ik ben.
Lotus

 

PSST: Omdat het verdwalen in de buiten wereld en ‘vast’ lopen zo veel voorkomt dat het ‘menselijk’ is heb ik de Training ‘Levenswiel’ ontwikkeld.
Het is een reeks van 6 bijeenkomsten met theorie, ontspannen praktijk en creatieve onderdelen. Ontworpen op basis van ‘het medicijnwiel’ (bekend uit native american tradities) die je ook leert leggen en gebruiken.
Deze training brengt je bij je kern en helpt de dagelijkse dingen en jou kwaliteiten te overzien waardoor je inzichten ontvangt en vanuit meer plezier en nieuwe inspiratie naar je leven leert kijken.
Ik heb zelf werken met een medicijnwiel als enorme transformatie ervaren van waaruit ik nieuwe passie en levensinstelling heb ontdekt voor mezelf. Ik verbind me met plezier en geniet er enorm van deze levenswijsheid te delen met jou!

Meer info op mijn website http://www.satyara.nl/levenswieltraining/

Deze blog is mede tot stand gekomen door:

Donald duck, Cornelius, Osiris-Bes, Leopold en Nadine Pseudoniem

allen hartelijk dank en totgauw

Werkelijk zijn

Het huilen van n traan

Vindt slechts achter mijn ogen een bestaan

Huilen doe ik graag alleen

En niet meteen

Hou ik ze in…worden ze van steen

Als een goede vriend die eens verdween…

 
Als ik lijker dan bleek

Es achter mijn ogen keek

In de diepste van mijn ziel

Blijkt het dat ik dieper viel

Voelend wat ik nog niet wist

En erg gemist

Daar onder oppervlak is uitgegist

 
Stalen van de zonneschijn

En lollen om de grootste gein

Maakte dat ik graag vergeet

Wat ik eigenlijk al weet

Hoe in stilte van het stil

Werkelijk te zijn ben wie ik wil

On aanneembaar ongetemd

Het best van t mooiste afgestemd

 
Als een zalig eigen lied

Dat zingt in de verste verte niet

 

 

Lotus

2018

Daar sta je dan voor de deur…

Een jaar waar we naartoe hebben geleefd.

Een jaar waarin we een brug leren slaan tussen links en rechts, boven en beneden, binnen en buiten…
We mochten leren opnieuw beginnen… 2017, t is pittig geweest en dat heeft soms nog een staartje om alle inzichten mee te pakken die je kan gebruiken op je pad.

Maar dit is ook een tijd waarin liefde, vreugde en eenheid extra voelbaar wordt wanneer dit onder je aandacht komt.
Met de ommezwaai van oud naar nieuw is er door de kracht van de bijna volle maan mogelijkheid tot een bijzondere heling op de chakra-lijn in je hart die een poort opent en zorgt voor nieuwe balans.

Dit helpt oude wonden helen en maakt het gemakkelijker de weg van liefde te kiezen boven weerstand en vechten.
Het komt omdat we opnieuw zijn begonnen een nieuwe fase, de vierde dimensie is duidelijk voelbaar van start, het getal 1 waarmee we hebben gereisd in 2017 bracht eenheid en op een ander niveau kreeg je waarschijnlijk vernieuwt contact met je hart. Mogelijk had je hartzeer, fysiek of energetisch, misschien moet je iemand missen… Nu mogen we door bewegen naar de dualiteit, maar vanuit liefde! Liefde voor jezelf en liefde voor de wereld om je heen.

Onvoorwaardelijke liefde!
2018 Maakt het getal 11, een engelen getal!

Heel belangrijk: Engelen kunnen in actie komen wanneer je een vraag stelt en aangeeft wat je WEL wil. Als je leeft in eenheid (zoals engelen/hemel/universeel) bestaat het woord ‘niet’ niet, dus geef aan wat je wil, ipv je angsten de vrije loop te laten en ruimte te laten voor wat je niet wil dat er gebeurd!!!

 

De elementen engelen ook wel elfen genaamd zorgen voor magie, spel en plezier om nieuwsgierig je leven eens onder de loep te nemen en van daar uit keuzes te maken.
Twee harten die samensmelten, mannelijk en vrouwelijk, geven en ontvangen samen een. Van de ene klop naar de andere met lege ruimte, de stilte tussen de slagen. Dit staat voor de verbinding de brug tussen twee werelden wordt voelbaar en bereikbaar.
Dit is het jaar voor nieuwe verbindingen, nieuwe liefde, nieuwe woning, nieuwe contacten of nieuwe beweging in je leven. Alles wordt door jou even onder de loep genomen en onderzocht of je je er goed bij voelt.
Verander gerust mee en ben je ervan bewust dat jij aan t roer staat van jou leven ondat jij met positiviteit jou mooiste werkelijkheid creeert!
Live Your Truth!
X Lotus Satya
Ik hoop je met mijn waarheid te inspireren om jou waarheid van 2018 te onderzoeken en je ‘eigen-wijsheid’ te leven!

http://www.satyara.nl

Verhaal Schrijven

Vanmorgen wordt ik wakker ingesprek met Jezus en Toth.T onderwerp van gesprek is je eigen verhaal schrijven.
T is niet direct letterlijk dat iedereen schrijver moet worden maar er is op aarde deze tijd heling mogelijk door je unieke zijn te leven.

Je eigenheid delen met de wereld en daar van te leren door er uiting aan geven is het medicijn.

Niet door te vertellen wat een ander beter zou kunnen doen of t verhaal van een ander te verspreidden ter inspiratie maar juist jou eigen gevoelens, dromen en wensen te delen en daarnaar leven vanuit passie werkt inspirerend!
Het kan best een uitdaging zijn te ontdekken waar je talenten liggen. Soms zijn ze zo dichtbij dat je ze niet kan ontdekken omdat je er zo mee verweven bent. Dan is er een ander nodig die je laat zien of weten dat je ergens erg goed in bent. En vaak kiezen we ervoor de aangewezen persoon nog niet helemaal serieus te nemen… en dan wordt de wijze waarop dit je wordt duidelijk gemaakt in je leven wel eens intens of soms pijnlijk duidelijk… door omstandigheden die je precies in de richting lijken te duwen waar je (nog) niet heen wilde.
Vanuit jezelf inspireren valt niet altijd mee… er is moed voor nodig want gevoelens of dromen delen maakt vaak dat je je kwetsbaar voelt.
Soms lijk ik verlamd stil te zitten wachtten tot iemand voor me in beweging gaat of de afstandsbediening pakt om me aan te zetten… dat ik dit werkelijk zelf mag doen lijkt dan wel onmogelijk.

Toch kom ik steeds weer op dat punt waar ik me realiseer dat ik degene ben die kan doen, kiezen, ondernemen… als ik het niet doe ben ik zo goed als ‘niet levend’ schijn dood…
Als ik niet aanwezig ben hoe kan ik me dan verbinden, als ik t niet ben, wie is er dan?

Als ik er niet ben, wie voelt er dan, wie leeft t leven dat ik leef?

Als ik er niet ben, met wie ben ik dan in verbinding, wie ben jij?
Toth schrijft vanuit het ‘onkenbare’ vanuit de sterren, de leegte en nodigt ons uit.
Over Jezus is veel geschreven, en vooral velen zijn geïnspireerd. Wat zou hij zeggen? Volg mij of ben als ik? Sterf als ik of voel je geïnspireerd en wandel je leven met mij…? En wat betekend dat dan?
Voor mij betekend dit inspiratie en vrijheid! Als ik de wereld zie als een ongeschreven boek, kijk met de ogen van een kind is alles mogelijk!

Dan is t leven leuk! Een ontdekkingstocht waarvan geen kaart bestaat en ik alles op mijn pad als schat kan ontvangen.
Ik gooi de lijstjes overboord en verken een verbinding met het deel in mij die vrijheid heet, onbekend, ongerept, onbegrensd.
Vele malen ben ik verdwaald, zocht ik mezelf en vond.

Als ik niet ontdek door van t pad af te gaan kon ik ook niet leren vinden.
Ik lijk jonger dan ik ben, ik ben ouder dan ik ben.

Ik kies dagelijks voor t leven om mezelf te inspireren, groeien en mijn verhaal te ‘schrijven’.
Live your Truth!
Lotus Satyara