Magische Bronnen

En dan komt er een moment dat je ouders je vertellen dat kabouters niet bestaan

Dat je vrienden laten weten dat elfjes alleen verschijnen wanneer je echt ondeugende dingen doet

En een vreemde zomaar tegen je zegt dat de zon iedere dag vanzelf op komt….

Die dag is koud, de magie is weg… Zo ook je vertrouwen in kabouters en verbinding met je oorspong…

Niks lijkt meer zeker,… en daar begint het, dat wat je was vergeten…

De zoektocht naar je ware zelf.

In de kou staan daar doe je het niet voor, er zou meer moeten zijn…

Maar wat?

 

 

Wat inspireert je? Wie geeft er antwoord?

Tussen leven en dood kiezen steeds opnieuw.

Hoe vind je de weg als verdwalen het enige is dat lijkt te lukken?

Ik zet stap voor stap,  dagen, maanden, jaren, ja.. misschien wel eeuwen…

Iedere dag kies ik om in het leven te staan om momenten te genieten.

Als ik afdwaal, herken ik dat ik afdwaal en kies ik opnieuw hoe ik die ervaring wil

be-leven.

 

Ik ben mijn grootste inspiratie bron

Maar ook jij bent de mijne. En wie weet ik voor jou.

Wil je inzicht of inspiratie op jou levenspad ben ik bereikbaar voor een inzicht-sessie en speuren we samen over de bewandelde paden en wat er mogelijk nog onzichtbaar verborgen was.

We drinken een thee/koffie kletsen wat, leggen kaarten….

 

Iedere sessie is bijzonde, inspirerend en op een ‘eigen’ manier!

Daar hou ik van ‘eigen wijsheid’! Daar nodig ik in uit, help onderzoeken, puzzelen, vinden en ontdekken…

In mijn beleving is dit waar magie ontstaat!

 

In het lezen tussen de regels door… puzzelend, een ‘grijs gebied’  een ‘toevalligheid’, geluks-momenten omdat de verwachting is losgelaten en het leven weer verrassend kan zijn!

Door te onderzoeken waarom ik twijfel, de keuze te bekijken langs alle kanten, mijn hart te openen en ruimte voor diversiteit aan mogelijkheden te ontdekken.

Vervolgens kan ik ervaren dat er een magische mogelijkheid tussen zit die me t gevoel geeft dat ik dat wil be-leven.

Omdat t me rust brengt, tevredenheid of liefde oproept of laat glimlachen….

Om trouw naar eigen waarheid te leven zodat er wonderen kunnen gebeuren!

 

Live your Truth!

~satyara~

Advertenties

Power Vrouw

Als power vrouw maak ik contact met de oer-oude magnetische energie van de aarde. Wanneer ik door de bomen het bos niet meer zie vind ik met Yoga de stilte in mezelf. Het gras onder mijn voeten laat me het groene veld vol mogelijkheden zien. Daar kan ik spelen, op adem komen en volledig mezelf zijn!!

X Lotus

http://www.creatievevakantiefrankrijk.nl/yoga-vrouwenpower-weken/

Sleutel van Liefde

Als speelsheid voortdurend heerst vind ik dat gezellig. Af en toe flirt ik mee.

Maar soms wordt ik moe… De basis is niet veilig om volledig in te zijn, de energie is wispelturig en er is geen diepgang aan de oppervlakte. Water heeft geen bedding om in te zijn dus vertrouwen ontbreekt en gevoelens stromen weg, verdampen… of het verzameld zich in het zwaarte punt waar het de nadruk legt en oude pijn uitvergroot.

Ik onderzoek waarom ik ontvangen nog steeds zo spannend vind.
Ik merk dat ik me nog regelmatig afsluit uit angst gekwetst te worden….

Ben ik me werkelijk bewust van wat ik uitzend? En wat eventueel de gevolgen kunnen zijn?
Ben ik bereid te flirten met het leven en de verantwoordelijkheid te dragen voor wat ik zaai?
Durf ik me ondanks dit alles open te stellen voor mijn leven ondanks dat ik niet weet wat de toekomst me brengt?

Ik heb hoop, hoop voor jou hoop voor de wereld hoop voor mezelf.
Ik geloof in sprookjes, mysterie, mystieke wezens, spirits… En voel door deze twee bronnen de oerbron zich vullen, liefde. De sleutel….alles verbindend…..liefde.

En liefde wil ik wel ontvangen!
Ik ben niet meer bang en oefen verder… En jij?

Liefde Lotus

 

KijkPlezier

Wanneer bedoel ik iets als ik kijk of in contact ben met een ander en wat is het effect op de ander… hoe word ik ontvangen?

Dat kijken een andere bedoeling kreeg dan wat het officeel is, gewoon kijken. Eh…Mits oprecht want “een blik kan meer zeggen dan 1000 woorden” is niet voor niks een uitspraak die je ongetwijfeld weleens hebt gehoord.

Hoe is aan kijken toch zo verwrongen en ongepast geraakt?…

Ik herinner me nu een dag twee jaar geleden… Ik was in een boom geklommen volledig opgenomen door de zon, t groen de vogels en ik zat daar lekker even te zingen.
Toen ik t gevoel had dat ik niet alleen was en plotseling omkeek zag ik twee gitzwarte ogen, opzich mooie ogen maar… Met een blik erin, die me deed huiveren, hebberig, priemend.
Ik schrok van het gevoel dat het ontmoeten van die ogen me gaf.

Toch mijn schrik te boven gekomen klom ik half uit de boom en begon hij een praatje te maken.
Eerst in t Engels, want ik zong Engels, maar toen in t Nederlands.
Toen ik mijn fiets pakte om weg te gaan werd hij duidelijk en vroeg of ik zin had mee te gaan voor seks.
Ik bedankte voor het aanbod en gaf aan daar geen behoefte aan te hebben.
Hij begreep dat niet en vroeg mij waarom ik dat niet wilde. Ik zag dat de vraag oprecht was en besloot te antwoordden. Ik vertelde dat ik geloof in een heilige verbinding tussen man en vrouw. Oh Hoe dan? was zijn respons daarop. Ik vertelde dat wij allemaal mannelijk en vrouwelijk zijn en dat ik daarvan bewust met iemand wil zijn vanuit een heilige respectvolle verbinding. Hij was verbaasd t leek nieuw en was geinteresseerd maar vroeg toch; Dus je wil me ook niet even bevredigen? Ik was nu op mijn hoedde en dacht, ik zet hier mijn grens in de energie en ik zei: Zoek de vrede in jezelf,  wilde net weggaan toen hij plotseling een arm om me heen  sloeg en een hand voor mijn mond…
(Shit! niemand in de buurt… Nadine, dit is heel foute boel,.. wat kan ik doen? schiet door mijn hoofd)
Ik geef hem een duw, mijn fiets valt en terwijl ik uit zijn greep ontsnap struikel ik en val achterover in het gras…
Hij torent boven me uit, ik ben boos en roep verontwaardigd; “wat denk je dat je aan het doen bent?!! Doe normaal joh!”
Hij staat te kijken en ik roep het nog een keer; “wat denk je dat je aan t doen bent?!!”
Opeens veranderd de blik in zijn ogen hij keert om als een blad aan de boom en stamelt.. “Ja..Wat ben ik aan t doen?”
T spijt me… (ik ben boos en verbaasd en ik vertrouw m voor geen cent)
Hij steekt zijn hand uit om me omhoog te helpen “t spijt me, vergeef me…”
Zodra ik de kans zie krabbel ik zelf overeind en pak direct trillend mijn fiets vast verbijsterd over wat er gebeurd.
Hij steekt zijn hand uit t “spijt me, vergeef me”
Ik zeg; oké ik hoop dat we hier beiden wat van kunnen leren, maar nu stap jij opzij en je laat me gaan! en ik herhaal: JIJ stapt nu opzij en je laat me gaan!
“T spijt me zo” zegt hij en ik schud zijn hand want hij blijft m naar me uitsteken en zeg; “je stapt NU opzij en je laat mij gaan.”

En hij stapt opzij, en ik loop trillend weg met mijn fiets. Hij roept me na; “vergeef me!”
Ik roep; “ik heb je al vergeven, de rest mag je zelf doen!”

In shock zat ik aan de kant van t water voor mijn huis. Later belde ik mijn lieve zusje en daarna opgevangen door mijn wijze huisgenoot Kasia die me liet zien dat ik door aangifte te doen op kan komen voor mezelf en een ervaring kan afrondden op die manier.
Ik wens dat het hem heeft veranderd, mij wel… toen ik een maand bij iedere stap angstig achterom heb gekeken me onveilig heb gevoeld bij alles wat ik deed ben ik de heling aangegaan en doorgelopen, door niet meer voor angst maar voor vertrouwen te kiezen… een sessie bij Ananta heeft me daarbij veel inzicht gebracht.
En er kwam een mooie mannelijke zielsverwant op mijn pad waarmee ik samen mocht reizen op het pad van vertrouwen t heeft me gebracht tot waar ik nu ben.

Dus waar ging het mis in de communicatie… zijn het de woorden? Het oogcontact? Is het de energie of vibe? Of zit er een storing bij het zenden of ontvangen?

Is het een gevoel, een verlangen dat als ik iets zelf wil dat ik aanneem dat de ander dat dan maar begrijpt en ook zo ervaard?
Als het vanuit mezelf geïnteresseerd de wereld observerend kijken is, niks verwachtend, niks uitlokkend, is er niks aan de hand. Dan voel ik plezier of ik nu de kijker of de terug kijker ben…

Op een van mijn vele treinreizen kijkt een prachtige vrouw met een hoofddoek me even recht aan.
Het is een ‘split-second’ want direct kijkt ze weer naar haar telefoon.

De situatie doet me denken aan hoe ik als kind leerde dat het niet beleefd is naar mensen te staren….

Hmmm… Hoe waar is dat eigenlijk? en waar is de grens tussen kijken en kijken of staren? Als ogen ‘de spiegel van de ziel’  zijn, hoe kan ik dan een ander ontmoeten zonder te kijken??

Sterker nog als ik niet op kijk en gewoon maar doorloop zou ik voortdurend tegen alles en iedereen opbotsen! Eh, of zij hebben stiekem gekeken natuurlijk ;)

“Een verlegen glimlach in dit moment vooral direct weer t contact verbreken, stel dat we in lachen uit zouden barstten.”

Tot slot, een beleefd “Totziens,” als bewijs dat dit een echt gedeeld moment was want we reageren allebei en lachen naar elkaar. En ik ervaar het als een warm afscheid van twee vreemden die even dezelfde weg deelden…
Ik kijk inmiddels graag, met veel plezier en vertrouwen, daarbij geniet ik met liefde van iedere ontmoeting want het kunnen schatten zijn om te koesteren op je levenspad!

Inkomsten

Dan is er nu dat moment dat ik mijn financieen op orde mag brengen en mag verzenden… ai ai

Wat een bittere kluif vind ik dit, het kost me veel tijd en energie. En nu ik dit mag doen ben ik de euforie van vorige keer allang vergeten. De reclame van de aangifte inkomsten belasting vind ik erg grappig, ik heb ook wel echt het gevoel dat ik mezelf uit n soort winterslaap wakker mag schudden… Kom in beweging de wereld wacht!!

Of beter, kom in beweging de werld draait door! Wil jij ook mee bewegen? Tune dan in, doe het vandaag, wacht niet maar daag jezelf uit;  Geniet,  Heb lief en doe je Inkomsten Belasting…. hahaha!!

Er niet aan meedoen is geen optie, inkomsten zijn tenslotte belangrijker dan uitgaven. Wanneer ik het op energetisch level bekijk tenminte, als ik geen energie heb kan ik dat ook nergens in stoppen. Gevolg?…. niks. Omdat de keer zijde van ‘niks’ tegelijk ‘alles’ is, is er dus ook niks aan de hand. Feitelijk betekend dat; dat ik volledig in balans ben in harmonie met alles, dus kan ik gewoon Zijn voel ik me opgeladen kan ik de wereld aan alles!

Alleen… heb ik hier al uitgaven gedaan. Ik heb dingen gemaakt, gelachen, geholpen, gebeld, gekocht, verdiend… dus nu inleveren/terug ontvangen, de balans opmaken is voor mij essentieel in zekere zin.

Gelukkig wordt daarbij een formule gehanteerd van 1:3. Dus voor 1 keer geven kan ik 3 keer of meer (want universele energie houdt van verrassingen ;) ontvangen. Woow, das veel!!

`Nadine durf je dat? Geld ontvangen, een Helpende hand, Liefde, een Boek, Energie uit onbekende hoek…  Deze manier van energie uitwisselen werkt alleen wanneer je de uitkomst volledig kan loslaten en gewoon opmerkzaam ‘bent’ in wat je ontvangt? Kan je dat? Aan jou de keuze..’

Ja, innerlijke stem goed idee, je maakt me vooral nieuwsgierig! Eigenlijk klinkt het zo makkelijk, dat ik het wil ervaren. Ik ga opletten wat ik ontvang en ik ga het met ingang van ‘nu’ doen! Leuk!

 

 

 

Dromen

Ik vraag me steeds af waarom ik die innerlijke stem volg die me uitnodigde om een blog te starten…

Dan hoor ik daarnaast een wijze vrouw uit de Pyreneen me uitnodigen mijn verhaal te schrijven en mijn vriend die me vraagt wat me zoal bezig houdt.

En als ik daar langs verder terug denk kom ik succesvolle en minder succesvolle maar leerzame ervaringen tegen die ik in mijn persoonlijke bibiotheek heb van wat geweest is heb opgeslagen. Maar wat ik er vooral bij voel is dankbaarheid en veel liefde voor de persoon die ik geworden ben.

Alles wat ik heb meegemaakt leuk of alles behalve leuk heeft daar een steentje aan bijgedragen. Ik kan nu kiezen wat ik met die stenen doe… laat ik ze mijn leven verzwaren of gebruik ik ze als ankerpunt? Dat laatste geeft me weer de vrijheid de ankers te lichten en weg te varen wanneer dat zo voelt.

Toen ik aan het Conservatorium studeerde werkte ik mee aan een film project. Het thema was; de Alchemist (een boek van Paulo Coelho). Een theaterdocent filmde ons op locatie, een clubje van uiteindelijk 5 leerlingen. Wij deelden onze diepste droom en hielden de focus op de uitkomst daarvan door de stappen hier naartoe te leven.

Er was alleen een probleem…… Ik wist niet wat mijn droom was… kreeg er geen contact mee wat ik ook probeerde. Om me heen wilde een danseres worden, ander actrice, engels acteur, moeder! …en ik? Het enige wat ik voor me zag was een boot.

Tot grote frustratie van mezelf heb ik uiteindelijk in een bos in Frankrijk tijdens een filmshot met een veel te zware bijl in een boom staan hakken…. ik kwam er niet door heen… en gelukkig stond de boom nog toen ik kapot-moe  hijgend en huilend heb bedankt dat die er voor me was op dat moment. Ik voelde de kracht van de natuur voelde me schuldig en schaamde me maar begreep het niet, en dat confronteerde me  het meest,  hoe vast ik zat….

Toen ik burn-out ging, overspannen thuis zat, weer ziek werd, arbo artsen sprak, eindelijk hulp aanvaardde dus sessie`s volgde bij een spiritueel coach, later bij een holistisch therapeut en vandaar verder ging ontdekken kwam ik er pas achter…

Ik ben de boot.

De boot symboliseerd voor mij vrijheid! Mijn vrijheid!  Ruimte, adem, wind, zeilen een vrij gevoel en de mogelijkheid koers te bepalen, mijn eigen koers!

Dat bleek mijn droom, een droom van vrijheid en eigen verantwoordelijkheid, los van wat anderen zeggen, vinden en los van mijn eigen overtuigingen.

 

En wat ik nu doe rond deze kennis, met thema? Anderen in contact maken met hun droom:

Ik verklaar dromen.

Ik maak afgestemd op de persoon een dromenvanger zodat een dromer (klein of groot) een rustigere,veilige nachtrust kan beleven.

Ook begeleid ik mensen in persoon of in een groep bij het maken van een dromenvanger zodat je in contact kan komen met een droomwens en de mogelijkheid kan creeeren voor jezelf deze ook te leven!

Dit alles maakt dat ik me niet alleen blij voel met wie ik ben. Maar het laat me zien dat, wanneer ik blij ben en leef wat mijn blij maakt, ik mogelijk bij een ander een steentje bijdraag. Zo  creeer ik een win win situatie.

Wat houdt mij dan nog tegen bij het leven van mijn droom?

 

 

 

 

Zazen

Wanneer ik iets aan het maken ben zweven er allerlei gedachten door mijn hoofd, heb ik tijd voor zelfreflectie en nu ik dit blog ben gestart vliegen er met straaljagersnelheid woorden langs die gedachten.

Een beetje zoals ik een boek lees, dat ik dan helemaal in dat gevoel en die taligheid leef op dat moment. Mijn favotiete schrijver? Paulo Coelho zeker weten! Lov`it iedere keer weer. Het boek wat me het meest intrigeerde, de Aleph. Nog denk ik daar regelmatig aan vanwege de thematiek.  Aleph wordt beschreven als een plek tussen tijd en ruimte.

Nu als Yoga Docent ken ik dat als ‘in het moment zijn’ een ander woord is ‘Zazen’ het pulseren in het moment, mee bewegen. Alles in en om ons heen is energie, licht en geluid bestaan ook uit trilling dus stil staan is geen optie. zelfs niet als je het gevoel hebt dat je stilstaat, een illusie! Alles bestaat uit energie wat je kan waarnemen dankzij trilling, dus stil bestaat feitelijk niet.

In het openbaar vervoer zat ik extra onrustig als we opeens stil kwamen te staan. tot ik er op een dag voor koos gewoon de ervaring aan te gaan en me eraan over te gegeven. Wat er gebeurde?? Ik kwam op tijd!! hahaha Niet op de tijd die was afgesproken maar de ander was ook om een persoonlijke reden vertraagd.

Goddelijke timing, ik vind het magisch! En sindsdien is niet mijn tijdstress weg maar word ik altijd verrast met deze vorm van magie… Ik ben wat laat, fiets en ga in de overgave dat ik mijn trein haal en laat de gedachte los… en jahoor… Nee, ik ben niet op tijd maar, mijn trein heeft 5 min vertraging, dus ik haal m met gemak!! En dan voel ik me dankbaar dat er zo voor me gezorgd wordt, dat alles samen valt in goddelijke timing.

Mijn leukste ervaring is dat ik bepakt en bezakt aan kom op station Soestdijk, daar staat de trein al, ik ren erheen (das best een eindje) hij rijdt al, ik geef t op en ik denk, jammer… stopt ie naast me en de bestuurder opent de deur, mocht ik voorin instappen!! Bizar! Wat een engel, ik had t al prima gevonden een half uur te wachten op de volgende, maar dit was echt een kadootje! Dus ik sta daar bij de bestuurder en de conducteur voorin, allemaal knopjes en lichtjes en het spoor recht vooruit zichtbaar door het kleine raam, ik voelde me alsof ik even in een film op een andere planeet ben belandt. Ze lachen maken een gezellige opmerking en de dag kreeg zoveel meer kleur, ik bedank ze hartelijk en stap nog een beetje verbaasd de gang in naar de tweede klas coupe, lijkt wel een droom! Dankjewel voor deze spontane actie dit vergeet ik niet meer of ik de trein nou mis of niet! ….met wie kan ik dit delen, wie zal ik dit appen….

Zazen, ik vind het een mooi woord en daag mezelf uit hierin te leven. Mindful in het moment. Toen ik mijn katje bijna 9 jaar geleden Zaza noemde had ik geen idee maar zij leert me wel in het moment te ontpannen ;) Gister was ik al wat moe had al 3 keer in mijn vinder gepikt maar ging toch door met handwerk, nog een klein stukje…. dan komt ze op een gegeven moment aan lopen en gaat boven op mijn werk liggen. Mijn eigen seintjes van moeheid negeren (in mijn vingers prikken) maar haar kan ik niet negeren. Ik kan letterlijk niet verder en zij ontvangt tevreden haar kroeltje en spint op mijn schoot.

Prachtig te ontdekken hoe alles verbonden is en benieuwd wat er vandaag weer op mijn pad komt!

Morningstar message: May your day be floatingly fulfill your deepest dreams and desires. May your heart beat abundantly filled with love so your body can carry you through the day, enlightened and powerful in a gentle kind of way

Namaste