Hart van Niemand

Schudt je veren kleed 

liefkoos elke snaar

Aai elke haar
Verg van jezelf 

niet meer dan mijn toen

Plak elk seizoen
Donsdonser dan zacht

keer losser dan vast

Los elke last
Geef wat er is

en eet om wat kan

Hou je daarvan?

Veel meerder dan een

Zet alvast wat af

om wat het gaf

Tussen Lichaam en Geest

De eeuwenoude nasmaak van onzekerheid

maakte eindelijk plaats voor Littekens van wijsheid in mijn mond

Ik kan weer vrijuit lachen

 

De zware ballast dat ik als lood op mijn schouders droeg

is weg geblazen door de wind toen ik de illusie los liet

Ik kan weer uitbundig zwaaien

 

Mijn voeten vast gezogen in de bagger schoten wortel vonden houvast

en in mijn omhelzing ligt elk moment een nieuwe keuze

Ik kan weer volop dansen

 

De oudste schuld verscholen in mijn meest intieme zones

Smelt als sneeuw voor de zon deinend aan de bloesemboom

Ik kan weer puur voelen

 

Met dankbaarheid bekijk ik de lijnen van mijn handen…

Ik kan weer strelen

 

Ik weet waar ik was, ik weet wie ik geweest ben, ik ken mijn wensen

ik leef mijn waarheid in diepe liefde

Ik kan zijn wie ik ben, waar ik ben

tussen lichaam en geest