Balans van Liefde

Teveel aan liefde? Is het mogelijk? anders dan een te kort aan liefde… Wanneer iets uit balans is wordt het zichtbaar. Bij mij stond eigenliefde weer eens aan de deur te kloppen. Niet de eerste keer dus zodra ik het door had heb ik gauw open gedaan ;) ik ben vast niet de enige dus mooie gelegenheid even te schrijven. 

Wanneer er een overvloed aan liefde ontstaat is er ruim om te delen. Wij kennen slechts, als er een teveel van ‘iets’ is dat we het dan weggooien, Afval heet dat…

We gaan over t algemeen tamelijk respectloos om met ons afval terwijl dit ons gebracht heeft waar je nu bent en gemaakt heeft wie je nu kiest te zijn.  In Egypte wordt de scarabee (mestkever) vereerd om dat deze nieuw leven symboliseerd de eitjes gelegd en warm gehouden in de mest komen uit en nieuw leven wordt geboren uit het ‘afval’. 
We kunnen ons er moeilijk mee verbinden het afval is ‘oud’ heeft zijn waarde verloren… Maar ooit gebruikten we alles, tot in de kleinste details. Materialen kocht je niet in een winkel maar maakte je zelf, sokken werden gestopt, van de jacht werd alles als voedzaam en nuttig gezien en omdat alles inzet en tijd kostte zorgden we er wel voor dat ieder kruimeltje tot zijn recht kwam! 
In tijden dat je weinig hebt ontdek je extra hoe het is om iets te ontvangen. Alles wordt gezien in passende waarde voor jou op dat moment. Dit staat mooi beschreven in een boek van Paulo Coelho (een van mijn favoriete schrijvers) hij wordt daarin uitgenodigd om te bedelen niet omdat hij niet kan werken maar juist om te oefenen hoe het is om te ontvangen en vandaaruit te oefenen wat het is om te geven.
Iets kleins voor jou onbeduidend kan al heel groot voelen voor een ander en vaak raken we daar ergens in de war. Want we vergeten hierover te communiceren. Daarmee bedoel ik niet dat er perse over gepraat moet worden maar je kan veel opmaken door te voelen of kijken hoe iemand iets ontvangt of geeft. Contact maken en verbinding kan dan groeien wat een meer waarde aan geschenken meebrengt.
Tussen ons mensen zit een verschil in ervaring… we kunnen dat benoemen we kunnen het voelen maar gebeurd dat ook? 
Wanneer ik mensen coach hoor ik hierop vaak dezelfde ruis… er zijn aannames, oordelen maar de werkelijke vraag stellen of horen wat de ander zegt dat blijft uit. 

Nog niet eens gesproken over gevoel… wat gebeurd er wanneer je iets zegt of voelt? Met de ander, met jezelf… Is de wereld het zelfde gebleven of kan je een verschil ervaren?
Door ons af te stemmen op de energie van het moment kunnen we eigenlijk heel fijn samen zijn. Je zou feitelijk met iedereen door een deur kunnen wanneer je je openstelt voor wat er is op dat moment en daar oordeel-loos, doch trouw aan jezelf!!! mee omgaat. 
Je hebt wel wat bereidheid nodig jezelf in de ander te herkennen… maar t geschenk is dan ook groot en met name voor jouzelf een wereld van verschil. 
Soms hebben we door ervaringen eens een muur opgetrokken of lijk je tegen een dichte deur aan te lopen. 

Het is dan een extra uitdaging je eigenliefde te raadplegen en de muur of deur in jezelf te ontdekken en te koesteren zodat die eenmaal gezien in liefde kan vervagen tot die oplost. 
Uiteindelijk is er met voldoende eigenliefde ruim overvloed om te delen. 

Vanuit oneindigheid kan de liefde stromen tussen jou en je dierbaren of met wie jij in contact wil zijn en is er geen verspilde energie meer. 
Er ontstaat vanuit deze gezonde uitwisseling en in contact met je eigen bron harmonie, balans in je leven.

Www.satyara.nl



Advertenties

Reset

Gister ben ik naar ‘Anatevka’ geweest. Een musical over een joods gezin in n dorpje met oude tradities waar men naar leeft maar de werkelijke oorsprong niet meer van weet. 
T was mooi t raakte, ik was beetje van slag toen ik terug naar huis ging…
In hoeverre ben ik me bewust van de oorsprong van mijn dagelijkse bezigheden? Reageer ik op automatische impuls uit routine? Komt mijn reactie vanuit wat ik ken uit een eerdere ervaring en hoe ik dan dus reageer of kijk en luister ik naar de situatie die zich voordoet en reageer ik mindfull bewust in het moment? 
Hoe wil ik leven? 

Vanuit wat er ooit is afgesproken? Of wandel ik mijn eigen pad? 

Leef ik de wonden die zijn geslagen in mijn leven of oude overtuigingen die ik ergens heb opgepikt?

Of vind ik mijn waarheid in het loslaten van oude pijn dat mijn ziel verzwaard dat niet voedend is voor mezelf of omgeving?
Welke keuze maak ik overleven? Karig beetje bij beetje bij elkaar schrapend? 

Hmmm…. Of ga ik leven?! Genieten, dansen met iedere ademteug op iedere hartslag?
Er werd ook zo heerlijk gedanst tijdens de voorstelling, fijn, geaard en inspirerend.

Toen ik klein was kwamen mijn oom en tante met hun kinderen bij ons oud&nieuw vieren. Dan keken we oude super 8 filmpjes en de vaders speelden risk, dat was traditie! En super gezellig waar we reikhalzend naar uit keken want t was gewoon heeel gezellig en altijd feest met elkaar samen te zijn.

Ieder van ons uit huis veranderd t leven op natuurlijke wijze, bouwt een ieder van ons eigen tradities met deze mooie herinnering als fundament in het hart. 

Ik hou van traditie maar wat is het waard om zomaar door te ratelen zonder me met de betekenis te kunnen verbinden? Waarover zingen we dan? Waarvoor komen we nog in beweging om te dansen? Waarvoor heeft mijn hart geklopt? Of voel ik dat dadelijk ook niet meer? 
Ik ga mijn benadering van t leven mijn levensinstelling opnieuw bepalen! Wellicht los van traditie of een nieuwe vormen in t moment. Ik wil de waarde van een moment voelen, de oefening, oefenen en genieten met de dikke G!! :D doe je mee?! 
Live Your Truth! 
Liefde en Licht, 

Lotus
Www.satyara.nl: 

Workshops, coaching, yoga en inspiratie

Passionele Zachtheid

Passionele Zachtheid
Twee woorden die bij me opkomen nu ik al enige tijd aan het ‘reizen’ ben met de Maria’s. 

In het bijzonder natuurlijk Maria van Nazareth en Maria Magdalena. 
De ene betiteld als Moeder de ander als Hoer. Een zelfde verhaal is Eva en Lillith en zo zijn er nog meer als je wil ontdekken
Waar ik echter in mijn reis achter kom is dat deze vrouwen hun beider ‘betiteling’ onjuiste nasmaak heeft wat is werkelijk waar vraag ik me af. 
Een veel gewaardeerd vrouwen rol is die van moeder. Een zeer ondergewaardeerd of anders iniedergeval niet werkelijk geaccepteerd is die van hoer.

Vanuit passie leven of passioneel genieten is daarmee voor een vrouw nog altijd enigszins ‘op het randje’. Een vrije, vurige of krachtige vrouw wordt veelal moeilijk ontvangen door haar omgeving. 
Het moederlijke type is direct handig en de taken lijken al gauw duidelijk. Iedere vrouw weet dit en kiest om de rol aan te nemen en zichzelf in de wereld neer te zetten of gaat het gevecht aan. Maar hoe bewijs je jezelf dan aan de wereld? Iedereen is er immers al eeuwen en eeuwen van overtuigd dat vanuit passie en vrijheid leven iets ongrijpbaars heeft. Wanneer een vrouw dit doet en zij ook nog eens leeft in een mannen wereld tussen de apostelen, wordt zij niet gezien als een van hen, dat is onbegrijpelijk dus krijgt zij

de titel hoer.
Ik ben gaan lezen over Maria Magdalena er is het een en ander aan oude informatie over haar weer boven de tafel aan t raken. Prachtig is dat. Mijn reis met een vriend en een bevriende sjamane in de Pyreneeen is voor mij bijzonder helend geweest. 
Ik heb ervaren dat ik kan kiezen of ik voor mezelf opkom of zwijg en wat de gevolgen van zo’n keuze kunnen zijn. 
Ik kan van elk moment genieten en me opladen als ik het kan ontvangen zoals het is. Wanneer ik duidelijk ben over wat mij beweegt of wat ik graag zou willen naar mijn waarheid luister en daarnaar handel voel ik mijn hart kloppen en t bloedstromen en weet ik dat ik leef!! Dat maakt me dan zo blij dat ik lach en dans en nog blijer wordt zodat ik het kan delen met de wereld om me heen omdat ik overstroom!

 

Toen ik een jaar geleden in Egypte was met een groep begeleid door een Sjamane en Priesteres die sterk verbonden is met godin Isis nodigde zij de vrouwen uit onze groep uit de afbeelding te ontdekken van Isis die Horus de borst gaf. 

Ik had weerzin en toen ik het gevonden had kon amper naar de afbeelding kijken. Ik voelde me boos over het moeder zijn het altijd maar zorgen, netjes en beleefd zijn, handjes schudden, regelen, rekening houden met alles en iedereen. T maakte me moe, vreselijk boos op t leven en verdrietig… ik liep met mijn ziel onder mijn arm door een prachtige oude tempel die ik door mijn tranen heen niet eens kon zien…
Toen ik de tempel uit wilde lopen op de afgesproken tijd zei een Egyptische vriend en reisgids; there you are, look, Lotus! En hij wees naar afbeeldingen op de oude pilaren, t was daar, over al, ik was het zelf, Lotus.
Op zeker niveau wist dat ik was uitgenodigd mezelf te dragen, mijn eigen moeder te zijn, voor mezelf te zorgen met de aandacht en liefde die ik ook aan een ander zou geven. Opgelucht stroomden 

de tranen, terwijl ik de tempel verliet, ik wist dat er wat veranderd was. (Dat ik dit een jaar later echt zou begrijpen en schrijven wist ik toen nog niet ;) 
Wanneer ik mezelf van een bedding voor zie zoals een moeder mij dat zou bieden, zoals ik het een ander zou aanreiken, ervaar ik zachtheid. Kan ik ontspannen en voel ik me geborgen, thuis. 
Twee bijzondere vrouwelijke woorden waarin kracht en moed liggen verscholen.
Passionele Zachtheid en jij bent de brug! ;) 
XLotus 

Kijk op de website http://www.satyara.nl voor meer informatie, Yoga Vrouwenpower weken, Sister soul Tribe  en Coaching. 

Connection and Awareness

Tranen rollen over mijn wangen terwijl ik me weer eens in een creatief proces bevind.Wat me raakt is kracht, moed en zuiverheid.

Dierbaren weerspiegelen mij een liefde die de perfectie van imperfectie zo diep lief hebben dat het alles overstijgt. 
Ik kan niet stoppen tranen stromen, lijken alles weg te wassen wat perfect of imperfect heet en ik belandt weer in eigen diepe wateren van mijn innerlijke bron in dit lichaam. 
Een Facebook filmpje over veelvuldig telefoon gebruik was de triggerpoint.

Ik merk dat ik steeds naar balans zoek op het vlak telefoon, fb, instagram, whatsapp. Ik wil deelnemen meedoen in de maatschappij maar heb ook vaak t gevoel dat t niet helemaal past en daar sluit ik vervolgens weer vrede mee. Het is oké.
Als ik een afspraak heb of met anderen ben vind ik het makkelijk mijn telefoon even uit of op stil te zetten om me te verbinden met wie of waar ik ben. 
Als ik in de trein zit, gebruik ik de tijd om mezelf te laten zien online wat post eruit te gooien, maar ik vind t ook fijn me in de drukte van t trein verkeer mezelf even terug te trekken en gebruik mijn telefoon om uit de grote hoeveelheid fysieke indrukken te blijven…. blijkbaar is het grote online netwerk minder beangstigend voor mij, het beeldscherm van mijn telefoon is iniedergeval kleiner. 
Thuis merk ik dat ik het een uitdaging vind mijn focus te richten op mijn ‘to do’ lijstje. Dat maakt dat ik regelmatig verdwaal in mezelf een liedje maar met name in het niks doen op mijn telefoon. Ik like, swipe en smile me door alle post en berichten van anderen. Soms transformeert de inspiratie die ik daarvan kan ontvangen naar onzekerheid en dan is echt t hek van de dam… dan kost t me extra moeite weer aan de slag te gaan, mezelf te vinden.
Het is een prachtig verbingsmiddel maar zoals alles op aarde duaal is merk ik dat ik vanuit huis mijn verbinding nog wat meer focus mag geven door mijn wortels te voedden. 

Weer in zuiverheid zijn met mezelf volledig in t moment aanwezig. Bewust kiezend voor contact met de online/buitenwereld me er niet in verstoppen of verdwalen. Vanuit mijn wortels de kracht ervaren die me steeds weer met de juiste dosis moed op mijn pad brengt. 
Thankfull for connection and awareness.
X Lotus

Niks Meer Niks Minder

Eendagsvlieg

 
Ik hoop dat je dag een mooie was

Zo een met een lach en we traan

Waardoor je precies hebt ervaren hoe het is om te leven

Te leren vliegen, vallen, opstaan

Jezelf te ontwikkelen en grijs gebied te verkennen…

Te ontdekken wat het verschil is tussen binnen en buiten

Verlangen en overgave

En om te sterven van geluk

Vast besloten om de reis nog eens te maken in welke vorm dan ook
Omdat bestaan de eerste en de laatste dag was
Niks Meer Niks Minder
~satyara~

http://www.satyara.nl

Power Vrouw

Als power vrouw maak ik contact met de oer-oude magnetische energie van de aarde. Wanneer ik door de bomen het bos niet meer zie vind ik met Yoga de stilte in mezelf. Het gras onder mijn voeten laat me het groene veld vol mogelijkheden zien. Daar kan ik spelen, op adem komen en volledig mezelf zijn!!

X Lotus

http://www.creatievevakantiefrankrijk.nl/yoga-vrouwenpower-weken/

Buitenwereld

Toen ik van de week in de trein zat viel het me op dat ik eigenlijk heerlijk op mezelf zat.

Maar zo dat ik ook hoopte dat er niemand naast me ging zitten. Ik had geen zin in de buitenwereld te dichtbij. Of misschien dat ik dan net als soms bij de kapper geforceerd een gesprek maar aan ga omdat het beleefd is of anders ongemakkelijk zou kunnen worden(wat het dus dan al is…).

Ik wilde niet dat er iemand naast me zou zitten omdat ik bang was in een situatie te belandden waarin ik iets anders wil dan dat ik doe. Een situatie waarin ik me aanpas. Want het is ongehoord natuurlijk wanneer ik zou zeggen; Dank voor uw interesse mevrouw maar ik heb eigenlijk geen zin om met u in contact te zijn.

Is dit wat ons gebeurd? Iedereen lijkt elkaar namelijk te ontwijken… In de trein maar ook in de supermarkt of op straat.

Als de buitenwereld mijn spiegel is dan ben ik eigenlijk mijn eigen binnen wereld buiten aan het sluiten!!

De kinderen op het schoolplein in Amsterdam, waar ik enige jaren als pleinwacht werkte, kregen aangeleerd; Niet buitensluiten!

Een prachtige regel maar is het zuiver, als het niet voelt en je moet het doen van ‘de regels’?!

Laatst ontmoette ik iemand en het klikte. Ken je dat? Dat je iemand ontmoet en het gevoel hebt dat je elkaar begrijpt, elkaars taal spreekt en elkaar al veeel langer kent dan dit moment. Het geeft energie en je lijkt precies dezelfde dingen mee te maken…

Maar dan, ga je denken… Vind je dingen, ga je twijfelen aan de puurheid van de ontmoeting, de oprechtheid van de woorden en uiteindelijk (ff kort door de bocht) twijfel je aan jezelf en geeft de ander de schuld …weg mooi moment!  Schuw voor n nieuwe ontmoeting blijf je binnen.

Wat als de ontmoeting er gewoon mag zijn? Als ik gewoon mezelf toe sta te genieten van ieder moment waarin ik iemand ontmoet.

Dat ik me open stel voor de kennis en wijsheid die de ander op dat moment blijkbaar met me deelt om een reden. Bekend of onbekend, kan ik erop vertrouwen dat het niet voor niks is?  Dat alles wel een reden heeft als ik durf te kijken, durf te luisteren.

 

Affirmatie:

Ik stel mijn hart open de wereld te ontvangen zoals het komt.

Ik omarm andermans waarheid als het mijne

Ik stap ontvankelijk en nieuwsgierig en mijn eigenpad ontvouwt zich onder mijn voet

Ik neem mijn verantwoordelijkheid en ervaar in alles liefde voor mijn unieke zijn