Tempel van Verwondering

IMG_1853

Verwondering is als…

Een licht in het duister

een vonkje ontspringt en groeit met aandacht voor wat ooit ongezien was

Opeens herinner ik me dat ik op pad ben

Laat deze vonk eenmaal ontdekt een inspiratie zijn om de reis voort te zetten op avontuur te zijn

Jong en oud te zijn, verwonderd over het leven dat zich ontvouwd en versmelt met iedere stap die ik ben

Een baken van licht dat kan stralen als een ster in het duister wanneer ik durf te zien en me verwonder….

 

~Lotus Satyara~

@Dutch Yoga Festival Terschelling 2018

 

 

Advertenties

Offer van Liefde

Al eeuwen wordt er geofferd in naam van liefde…
Uit oude verhalen kennen we zelfs het offeren van kinderen en dieren.
In hoeverre beïnvloed het maken van offers mijn leven is wat ik me afvraag…

Ik kom wanneer ik tot in het diepst van mijn zijn kijk bij, liefde.
Het offeren van liefde is iets dat me ongezien gebeurd.

Op momenten dat ik een ander het beste gun omdat die door een moeilijke of uitdagende fase heen gaat wil ik ervoor ZORGEN dat die zich beter voelt.

Het gebeurd echter in die prille liefdevol bedoelde ‘zorg-fase’ dat ik het contact met mezelf verlies en vergeet te voelen wat ik wil of verlang, waar ik van droom. 
Omdat dit contact met mezelf verliezen onbewust gebeurd kan ik niet aan de ander aangeven wat goed voelt. In mij blijft dat onuitgesproken gevoel ergens steken… 

Ik heb het gevoel dat ik goed bezig ben, zie de ander weer lachen maar zelf voel ik ergens ver weg een gevoel van onvrede…. het offer
Ik zoek en ontdek waardevolle inzichten in dit hele proces dus het is nooit voor niks maar het feit blijft dat ik een offer meesleep iedere dag en me oplaadt aan de lach en liefde van de ander in de plaats van deze in mezelf te kunnen voelen en ervaren. 
Op den duur weet ik niet meer wat ik waard ben of wat mijn kwaliteiten zijn, het gene waarin ik mezelf zie en herken is in de ander buiten mij… Zo wordt ik een vreemde voor mijn eigen emoties en gevoelens die me overvallen van tijd tot tijd. Omdat ik die geen plaats weet te geven wordt het ‘steekje’ dat ik liet vallen een kluuw… een wir war, die niet te ontrafelen lijkt te zijn… ik voel me verdwaald en verwijderd van mezelf. Als gevolg voelt het ‘offer’ op een dag zwaar in mij,… ik voel me bedrukt en mij overvallen depressieve buien. 
Ik voel me schuldig dat ik de ander confronteer met mijn buien en dat maakt de zwaarte die erbij ontstaat bijna ondragelijk.
Van dit laatste schiet ik in het ‘overleven’ tot de dag dat ik beslis dat ik zelf aan het roer sta en iets anders wil. 
In dit geval mag ik herkennen en erkennen dat de zorg voor een ander van een ander is en ik het mijne mag dragen. Zorgeloos dragen is de leukste vorm van zorgen dat voelt niet zwaar. Ik kan dit echter alleen doen wanneer ik in verbinding sta met mijn gevoel en het bij mij past hier een keus een weg, een oplossing in te vinden omdat ik daar zeggenschap over heb. 
Dit betekend wanneer ik zorgdraag voor mezelf, ik met mijn volledige liefdevolle aanwezigheid kan zijn naast een ander wanneer die een luisterend oor, troostende schouder nodig heeft. Omdat ik een liefdevolle verbinding met mezelf heb waar ik trouw aan ben herken ik de ander ‘in’ mezelf inplaats van slechts daar buiten er ontstaat balans en daar kan ik voor zorgen!

Droomtijd

Tijdens een Regiobijeenkomst van de Hartstichting mocht ik een yogasessie verzorgen. 
T was een mooie ochtend met waardevolle informatie waarom geld inzamelen voor onderzoeken naar hart en vaten zo noodzakelijk is. Er lijkt veel bekend toch is erover oorzaak of afgemeten behandelwijzen nog veel onzekerheid.
Geinspireerd op het informatieve deel van de ochtend begeleid ik even later de yogasessie aan kleurrijke deelnemers. Qua inhoud doeltreffend en ik krijg ‘lach’ daar hou ik van ;) ontspannen, speels en ik verbaas me er weer over hoe weinig we van ons lichaam weten. 

Simpele heel helende oefeningen zijn onbekend, onderschat en onwaardig omdat we onbewust zijn van de impact dat het heeft op ons lichaam. 
Er zijn meerdere wegen die naar Rome leiden, gezondheid zit m niet alleen in voeding of stoppen met roken.

Gezondheid is ook balans. Balans tussen lichaam en geest. Je aansturende kracht is je hoofd, ziekte zit soms ook in je hoofd en niet altijd letterlijk. 
Wat doet denken eigenlijk? 
Als je prachtige positieve denkt… hoe voel je je dan??

Wat als je die prachtige positieve dingen geloofd?… 

geen sprookje maar echt!!! 

Hoe voel je je nu??
Hoe voelt het in je lichaam? Ben je nog moe? Voel je je zwaar? Ben je depressief? Gestresst??
Wat wil jij geloven, dat alleen medicijn je beter maakt? Of krachten die zich bundelen? Geloof je in alleen, in samen of in All-Een?
Tot slot kwam er aan t einde van de ochtend een wijze man naar me toe en hij zei: Ik heb ook een leuke, onthou dit; ‘Als je niet slaapt, Droom je niet.’
Ik glimlach…
‘Als je niet slaapt, droom je niet’.
Ik vraag me af waarom hij dit zegt en puzzel mijn inzichten bijelkaar…
Dus, Als ik wakker ben slaap ik, dus wat ik droom is werkelijkheid!
Droomtijd,
In dromen is van alles mogelijk, nu is er slechts de illusie van de verwarrende dromen om los te laten. 
T leven is minder serieus wanneer ik het kan dromen en ik kan meer lachen! 
Ik ga van mijn leven een droom maken! 
‘Living the dream!’ 

Lotus 


Www.satyara.nl

Onderweg om samen te Zijn

Ik zit in de trein onderweg naar mijn familie. T voelt mooi om te verbinden toch vecht iets in mij omdat ik het gevoel heb dat ik iets moet zijn wat ik niet ben. Groter, mooier, meer, vriendelijker, liefdevoller, guller.De lat ligt zo hoog dat er geen ladder bij kan.

Dus heb ik mijn zachte sneeuw laarzen aangedaan om mezelf welkom te heten in wie ik wel ben, met iedere stap de zachte bedding te voelen. Alle idealen achter me laten, onderweg heel ik mezelf zo met liefde tussen iedere stap die ik zet. 
Het is nu we in de 4de dimensie leven super belangrijk jezelf bewust te zijn van die liefde. De liefde voor jezelf, die liefde die kan overstromen naar een ander en je bewust te worden van alle verschillende wijzen van geven en ontvangen zelfs ook wanneer je geeft!!
Kerst gaat over t helen en delen in liefde. Maar de uitdaging is dat kerst ook de eventuele ‘wond’ heel zichtbaar maakt. Je denkt na over wat je hebt meegemaakt, waar je staat in je leven, welke keuzes je wel of niet maakt en soms laat kerst duidelijk zien wie er wel aanwezig is of waar er iemand mist…
Op de kerstmarkt waar ik werkte mocht ik kerststukjes verkopen naast lichtjes bevatten die engelen, Boeddha of een uiltje! Kortom ik verkeer daar in top gezelschap Hahaha! T mooie is dat een uil me altijd doet denken aan mijn oma, overleden op tweede kerstdag.

Zij was een zeer wijs en geliefd mens, op straat of in de bus vertelden vreemden haar hun levensverhaal en zij gaf wie vroeg wat geld want: ‘het zou Jezus kunnen zijn’. Zo leefde zij, haar zegeningen tellend en ons zo klaarstomend voor de uitdagingen van t leven door te inspireren en haar wijze te leven. 
Op de kerstmarkt verkocht een van mijn buren eten met zijn ouders. T was een vrolijke jongen van 22 met tatoeages en opgeknipt haar en een knotje. Toen hij even langs kwam om te kletsen (gave die ik heb ge-erft;) vertelde hij me dat hij vorig jaar zijn broer heeft verloren omdat die werd overreden door een tractor voor t huis een maand later overleed zijn opa en een half jaar later zijn zusje…

Ook vertelde hij trots dat zijn andere broers en zus ook een tatoeage hebben maar zijn moeder nu ook! 
Ik voel mee met deze krachtige vrouw met haar tatoeage verliezen en zegeningen. En als ik me in meditatie afvraag waarom deze dingen er toch zijn krijg ik antwoord:
Ik ben in gesprek met engelen, mijn oma (want die spreekt vandaag dichtbij tegen mij) en Jezus en Maria.
Het is de uitnodiging je hart te helen met liefde, liefde voor jezelf brengt heelheid! ‘Liefde heelt alle wonden’, die spreuk is er niet voor niks! Alleen als je deze uitdrukking aan een ander koppelt, kan het weleens tot een illusoire teleurstelling uitlopen en daaruit ontstaat veelal een breuk en wantrouwen. 
Begrip, eigen verantwoordelijkheid en positieve groei mogelijkheden zijn vanuit wantrouwen, angst en pijn moeilijk te ontdekken en dus heeft de uitdrukking ‘liefde heelt alle wonden’ zijn werkelijke kracht en magie verloren… en dat terwijl Jezus het ons zo mooi heeft geprobeerd te laten zien en voelen in alle verhalen.

Met kerst vieren we de geboorte, de geboorte van het magische kind! Een kind in jezelf! Christus bewustzijn!!! Een kind dat geloofd in liefde, in wonderen in heelheid een hemel op aarde!
Want Jezus komt niet meer alleen maar wordt nu we liefde helen en uitdragen wakker in ieder van ons. All-een! Kijk maar eens om je heen.

En her-ken jezelf! Voel jij je net zo boos? Net zo verdrietig, Net zo verliefd?? Alles is terug te brengen naar jou!
Die nieuwe hemel is de hemel op aarde, met al je dierbaren zelfs al zijn ze fysiek niet aanwezig, je weet wanneer ze even langskomen he?! Ja toch? Ik weet zeker dat ook jij weet waar over ik het heb en dit gevoel (her) kent!
De uitnodiging is om je te openen voor je dierbaren door meditatie en gebed maar ook om je te verbinden met je fysieke/aardse familie. Dit kan ook zielsfamilie zijn bijvoorbeeld in de vorm van vrienden of andere dierbaren met wie je resoneert. Om juist niet weg te bewegen van de uitdagingen maar te ontdekken of je de strijd los kan laten en je hart te openen om es te luisteren naar wat de ander nou eigenlijk bedoelt te zeggen. 
Wees niet bang iets te herkennen, deze woorden ken je al. In liefde kun je meenemen wat jou dichterbij jezelf brengt of kiezen iets te veranderen als dat goed voelt of aangeven dat je ruimte of tijd nodig hebt dit voor jezelf es na te voelen en te ontdekken wat deze woorden met je doen.
Als we allemaal ons pure unieke zelf zijn hoeft geen van ons te zijn wat die niet is, waarschijnlijk is dat een talent wat je probeer na te streven van een ander en is het juist jou eigenheid wat ontbreekt, de kers, de taart of juist de bodem!!!
Dus ik loop deze kerst de zachte bedding van de 4de dimensie heel mijn oude lessen en groei pijn met liefde en wandel ‘onderweg om samen te zijn’ Wandel je mee? 

X Lotus
Diepe dank aan de liefdevolle verbindingen om me heen die deze inspiratie en channeling mogelijk maakten! 

KijkPlezier

Wanneer bedoel ik iets als ik kijk of in contact ben met een ander en wat is het effect op de ander… hoe word ik ontvangen?

Dat kijken een andere bedoeling kreeg dan wat het officeel is, gewoon kijken. Eh…Mits oprecht want “een blik kan meer zeggen dan 1000 woorden” is niet voor niks een uitspraak die je ongetwijfeld weleens hebt gehoord.

Hoe is aan kijken toch zo verwrongen en ongepast geraakt?…

Ik herinner me nu een dag twee jaar geleden… Ik was in een boom geklommen volledig opgenomen door de zon, t groen de vogels en ik zat daar lekker even te zingen.
Toen ik t gevoel had dat ik niet alleen was en plotseling omkeek zag ik twee gitzwarte ogen, opzich mooie ogen maar… Met een blik erin, die me deed huiveren, hebberig, priemend.
Ik schrok van het gevoel dat het ontmoeten van die ogen me gaf.

Toch mijn schrik te boven gekomen klom ik half uit de boom en begon hij een praatje te maken.
Eerst in t Engels, want ik zong Engels, maar toen in t Nederlands.
Toen ik mijn fiets pakte om weg te gaan werd hij duidelijk en vroeg of ik zin had mee te gaan voor seks.
Ik bedankte voor het aanbod en gaf aan daar geen behoefte aan te hebben.
Hij begreep dat niet en vroeg mij waarom ik dat niet wilde. Ik zag dat de vraag oprecht was en besloot te antwoordden. Ik vertelde dat ik geloof in een heilige verbinding tussen man en vrouw. Oh Hoe dan? was zijn respons daarop. Ik vertelde dat wij allemaal mannelijk en vrouwelijk zijn en dat ik daarvan bewust met iemand wil zijn vanuit een heilige respectvolle verbinding. Hij was verbaasd t leek nieuw en was geinteresseerd maar vroeg toch; Dus je wil me ook niet even bevredigen? Ik was nu op mijn hoedde en dacht, ik zet hier mijn grens in de energie en ik zei: Zoek de vrede in jezelf,  wilde net weggaan toen hij plotseling een arm om me heen  sloeg en een hand voor mijn mond…
(Shit! niemand in de buurt… Nadine, dit is heel foute boel,.. wat kan ik doen? schiet door mijn hoofd)
Ik geef hem een duw, mijn fiets valt en terwijl ik uit zijn greep ontsnap struikel ik en val achterover in het gras…
Hij torent boven me uit, ik ben boos en roep verontwaardigd; “wat denk je dat je aan het doen bent?!! Doe normaal joh!”
Hij staat te kijken en ik roep het nog een keer; “wat denk je dat je aan t doen bent?!!”
Opeens veranderd de blik in zijn ogen hij keert om als een blad aan de boom en stamelt.. “Ja..Wat ben ik aan t doen?”
T spijt me… (ik ben boos en verbaasd en ik vertrouw m voor geen cent)
Hij steekt zijn hand uit om me omhoog te helpen “t spijt me, vergeef me…”
Zodra ik de kans zie krabbel ik zelf overeind en pak direct trillend mijn fiets vast verbijsterd over wat er gebeurd.
Hij steekt zijn hand uit t “spijt me, vergeef me”
Ik zeg; oké ik hoop dat we hier beiden wat van kunnen leren, maar nu stap jij opzij en je laat me gaan! en ik herhaal: JIJ stapt nu opzij en je laat me gaan!
“T spijt me zo” zegt hij en ik schud zijn hand want hij blijft m naar me uitsteken en zeg; “je stapt NU opzij en je laat mij gaan.”

En hij stapt opzij, en ik loop trillend weg met mijn fiets. Hij roept me na; “vergeef me!”
Ik roep; “ik heb je al vergeven, de rest mag je zelf doen!”

In shock zat ik aan de kant van t water voor mijn huis. Later belde ik mijn lieve zusje en daarna opgevangen door mijn wijze huisgenoot Kasia die me liet zien dat ik door aangifte te doen op kan komen voor mezelf en een ervaring kan afrondden op die manier.
Ik wens dat het hem heeft veranderd, mij wel… toen ik een maand bij iedere stap angstig achterom heb gekeken me onveilig heb gevoeld bij alles wat ik deed ben ik de heling aangegaan en doorgelopen, door niet meer voor angst maar voor vertrouwen te kiezen… een sessie bij Ananta heeft me daarbij veel inzicht gebracht.
En er kwam een mooie mannelijke zielsverwant op mijn pad waarmee ik samen mocht reizen op het pad van vertrouwen t heeft me gebracht tot waar ik nu ben.

Dus waar ging het mis in de communicatie… zijn het de woorden? Het oogcontact? Is het de energie of vibe? Of zit er een storing bij het zenden of ontvangen?

Is het een gevoel, een verlangen dat als ik iets zelf wil dat ik aanneem dat de ander dat dan maar begrijpt en ook zo ervaard?
Als het vanuit mezelf geïnteresseerd de wereld observerend kijken is, niks verwachtend, niks uitlokkend, is er niks aan de hand. Dan voel ik plezier of ik nu de kijker of de terug kijker ben…

Op een van mijn vele treinreizen kijkt een prachtige vrouw met een hoofddoek me even recht aan.
Het is een ‘split-second’ want direct kijkt ze weer naar haar telefoon.

De situatie doet me denken aan hoe ik als kind leerde dat het niet beleefd is naar mensen te staren….

Hmmm… Hoe waar is dat eigenlijk? en waar is de grens tussen kijken en kijken of staren? Als ogen ‘de spiegel van de ziel’  zijn, hoe kan ik dan een ander ontmoeten zonder te kijken??

Sterker nog als ik niet op kijk en gewoon maar doorloop zou ik voortdurend tegen alles en iedereen opbotsen! Eh, of zij hebben stiekem gekeken natuurlijk ;)

“Een verlegen glimlach in dit moment vooral direct weer t contact verbreken, stel dat we in lachen uit zouden barstten.”

Tot slot, een beleefd “Totziens,” als bewijs dat dit een echt gedeeld moment was want we reageren allebei en lachen naar elkaar. En ik ervaar het als een warm afscheid van twee vreemden die even dezelfde weg deelden…
Ik kijk inmiddels graag, met veel plezier en vertrouwen, daarbij geniet ik met liefde van iedere ontmoeting want het kunnen schatten zijn om te koesteren op je levenspad!