Balans van Liefde

Teveel aan liefde? Is het mogelijk? anders dan een te kort aan liefde… Wanneer iets uit balans is wordt het zichtbaar. Bij mij stond eigenliefde weer eens aan de deur te kloppen. Niet de eerste keer dus zodra ik het door had heb ik gauw open gedaan ;) ik ben vast niet de enige dus mooie gelegenheid even te schrijven. 

Wanneer er een overvloed aan liefde ontstaat is er ruim om te delen. Wij kennen slechts, als er een teveel van ‘iets’ is dat we het dan weggooien, Afval heet dat…

We gaan over t algemeen tamelijk respectloos om met ons afval terwijl dit ons gebracht heeft waar je nu bent en gemaakt heeft wie je nu kiest te zijn.  In Egypte wordt de scarabee (mestkever) vereerd om dat deze nieuw leven symboliseerd de eitjes gelegd en warm gehouden in de mest komen uit en nieuw leven wordt geboren uit het ‘afval’. 
We kunnen ons er moeilijk mee verbinden het afval is ‘oud’ heeft zijn waarde verloren… Maar ooit gebruikten we alles, tot in de kleinste details. Materialen kocht je niet in een winkel maar maakte je zelf, sokken werden gestopt, van de jacht werd alles als voedzaam en nuttig gezien en omdat alles inzet en tijd kostte zorgden we er wel voor dat ieder kruimeltje tot zijn recht kwam! 
In tijden dat je weinig hebt ontdek je extra hoe het is om iets te ontvangen. Alles wordt gezien in passende waarde voor jou op dat moment. Dit staat mooi beschreven in een boek van Paulo Coelho (een van mijn favoriete schrijvers) hij wordt daarin uitgenodigd om te bedelen niet omdat hij niet kan werken maar juist om te oefenen hoe het is om te ontvangen en vandaaruit te oefenen wat het is om te geven.
Iets kleins voor jou onbeduidend kan al heel groot voelen voor een ander en vaak raken we daar ergens in de war. Want we vergeten hierover te communiceren. Daarmee bedoel ik niet dat er perse over gepraat moet worden maar je kan veel opmaken door te voelen of kijken hoe iemand iets ontvangt of geeft. Contact maken en verbinding kan dan groeien wat een meer waarde aan geschenken meebrengt.
Tussen ons mensen zit een verschil in ervaring… we kunnen dat benoemen we kunnen het voelen maar gebeurd dat ook? 
Wanneer ik mensen coach hoor ik hierop vaak dezelfde ruis… er zijn aannames, oordelen maar de werkelijke vraag stellen of horen wat de ander zegt dat blijft uit. 

Nog niet eens gesproken over gevoel… wat gebeurd er wanneer je iets zegt of voelt? Met de ander, met jezelf… Is de wereld het zelfde gebleven of kan je een verschil ervaren?
Door ons af te stemmen op de energie van het moment kunnen we eigenlijk heel fijn samen zijn. Je zou feitelijk met iedereen door een deur kunnen wanneer je je openstelt voor wat er is op dat moment en daar oordeel-loos, doch trouw aan jezelf!!! mee omgaat. 
Je hebt wel wat bereidheid nodig jezelf in de ander te herkennen… maar t geschenk is dan ook groot en met name voor jouzelf een wereld van verschil. 
Soms hebben we door ervaringen eens een muur opgetrokken of lijk je tegen een dichte deur aan te lopen. 

Het is dan een extra uitdaging je eigenliefde te raadplegen en de muur of deur in jezelf te ontdekken en te koesteren zodat die eenmaal gezien in liefde kan vervagen tot die oplost. 
Uiteindelijk is er met voldoende eigenliefde ruim overvloed om te delen. 

Vanuit oneindigheid kan de liefde stromen tussen jou en je dierbaren of met wie jij in contact wil zijn en is er geen verspilde energie meer. 
Er ontstaat vanuit deze gezonde uitwisseling en in contact met je eigen bron harmonie, balans in je leven.

Www.satyara.nl



Advertenties

Muur van Ver staan

Ik zie je staan

Ver sta je mij?
Of zijn mijn woorden 

Tussen regels door 

Gebakken lucht geworden 

In jou oor
Ik voel je bouwen

Weer vertrouwen

Om illusie te onderhouden
Ik heb me tegen je aangezet

Om eindeloos te dromen

Snel in een schietgebed

Vergankelijk ontkomen
Kijkend zien

Zag ik iets

Wellicht, misschien

Zijn we 

Niets
Liefdevol streel ik iedere steen

Ieder mos een eigen taal

Je kleurt je geurt, je tekent 

En ik luister 

Offer van Liefde

Al eeuwen wordt er geofferd in naam van liefde…
Uit oude verhalen kennen we zelfs het offeren van kinderen en dieren.
In hoeverre beïnvloed het maken van offers mijn leven is wat ik me afvraag…

Ik kom wanneer ik tot in het diepst van mijn zijn kijk bij, liefde.
Het offeren van liefde is iets dat me ongezien gebeurd.

Op momenten dat ik een ander het beste gun omdat die door een moeilijke of uitdagende fase heen gaat wil ik ervoor ZORGEN dat die zich beter voelt.

Het gebeurd echter in die prille liefdevol bedoelde ‘zorg-fase’ dat ik het contact met mezelf verlies en vergeet te voelen wat ik wil of verlang, waar ik van droom. 
Omdat dit contact met mezelf verliezen onbewust gebeurd kan ik niet aan de ander aangeven wat goed voelt. In mij blijft dat onuitgesproken gevoel ergens steken… 

Ik heb het gevoel dat ik goed bezig ben, zie de ander weer lachen maar zelf voel ik ergens ver weg een gevoel van onvrede…. het offer
Ik zoek en ontdek waardevolle inzichten in dit hele proces dus het is nooit voor niks maar het feit blijft dat ik een offer meesleep iedere dag en me oplaadt aan de lach en liefde van de ander in de plaats van deze in mezelf te kunnen voelen en ervaren. 
Op den duur weet ik niet meer wat ik waard ben of wat mijn kwaliteiten zijn, het gene waarin ik mezelf zie en herken is in de ander buiten mij… Zo wordt ik een vreemde voor mijn eigen emoties en gevoelens die me overvallen van tijd tot tijd. Omdat ik die geen plaats weet te geven wordt het ‘steekje’ dat ik liet vallen een kluuw… een wir war, die niet te ontrafelen lijkt te zijn… ik voel me verdwaald en verwijderd van mezelf. Als gevolg voelt het ‘offer’ op een dag zwaar in mij,… ik voel me bedrukt en mij overvallen depressieve buien. 
Ik voel me schuldig dat ik de ander confronteer met mijn buien en dat maakt de zwaarte die erbij ontstaat bijna ondragelijk.
Van dit laatste schiet ik in het ‘overleven’ tot de dag dat ik beslis dat ik zelf aan het roer sta en iets anders wil. 
In dit geval mag ik herkennen en erkennen dat de zorg voor een ander van een ander is en ik het mijne mag dragen. Zorgeloos dragen is de leukste vorm van zorgen dat voelt niet zwaar. Ik kan dit echter alleen doen wanneer ik in verbinding sta met mijn gevoel en het bij mij past hier een keus een weg, een oplossing in te vinden omdat ik daar zeggenschap over heb. 
Dit betekend wanneer ik zorgdraag voor mezelf, ik met mijn volledige liefdevolle aanwezigheid kan zijn naast een ander wanneer die een luisterend oor, troostende schouder nodig heeft. Omdat ik een liefdevolle verbinding met mezelf heb waar ik trouw aan ben herken ik de ander ‘in’ mezelf inplaats van slechts daar buiten er ontstaat balans en daar kan ik voor zorgen!

Magisch Leven

Ja we zijn nieuwsgierig, hebben dromen en die willen maar al te graag zien uitkomen. Sommige dromen zijn heel verantwoord daar dromen er meer van en sommige dromen zijn of lijken bereikbaarder dan andere.

Er zijn ook dromen die niet van deze wereld lijken… dat die dromen een sterrenstelsel verderop misschien alledaags zijn kennen wij niet.
Wel hebben we een haat liefde verhouding met dat onbekende. Wetenschappelijk onderzoeken we t universum vanaf de aarde en speuren het af opzoek naar nieuwe ontdekkingen. Ook wordt sterven al vele eeuwen onderzocht en hunkeren we op aarde naar de puurheid en t licht van een pasgeboren kind.
Wat is dat onbekende terrein? adem, zuurstof, liefde, leven, pauze…
Geboren onder de sterren in het teken tweelingen ben ik op onderzoek uitgegaan om twee kanten te ontdekken. Het verschil te ervaren en vervolgens achterhalen wat die twee samen brengt. Tweelingen is verbonden met en door t element lucht. Het schept een heilige ruimte tussen twee hartslagen in, tussen jou en mij, licht en donker.

Lucht 
Adem Leven
Bij lucht denk ik direct aan vliegen daar gaan we weer twee vleugels en een verbinding.

Luchtdruk boven en beneden zorgen dat je vliegt, weer een verbinding tussen twee. 
De magie van drieeenheid die alleen geleefd kan worden als je zelf kiest twee kanten in jezelf in balans te brengen en bewust aanwezig te zijn. 
Wanneer ik die balans opmaak en aanwezig ben ervaar ik een plek tussen tijd en ruimte, een plek van stilte een pauze maar ook een plek van inspiratie, ideeen, creatie!

Op die plek gebeurd het, magie.

Daar wordt een gedachte even later werkelijkheid in mijn leven. 
Veel ben ik op deze plek geweest en was ik bang of onzeker, daarmee gaf ik mezelf uitdagingen in mijn leven die me weer uit balans brachten en het niet gemakkelijk maakten terug te keren om de balans weer op te maken. 
Nu ben ik weer op zo’n punt… Eerder gooide ik mijn glazen in door te denken dat ik mezelf moest beschermen.

Opende ik mijn hart een beetje om dus ook maar een beetje terug te zien in mijn werkelijkheid. Dus vandaag vraag ik mezelf af, kies ik voor mijn oude angsten? Of ben ik bereid die pijn los te laten het gekonkel en bekokstoof, om mezelf te vergeven? Kan ik mijn leven aan mezelf toevertrouwen en NU omarmen magisch en vol dromen die waarheid worden…? 

 

Ik weet al wat ik wil en weet wat ik kies omdat mijn angst in t niet valt naast deze krachtige transformator. Wanneer er niets tussen staat en ik open mijn hart blijft er immers maar een ding, liefde.

De liefhebbende, de geliefde en het liefdesproces 1+1=3
‘Ik hoor roepen aan de poort, nieuwsgierig open ik de deur, ik ben het zelf’

~satyara~

Www.satyara.nl

Www.satyatasounds.nl

Verhaal Schrijven

Vanmorgen wordt ik wakker ingesprek met Jezus en Toth.T onderwerp van gesprek is je eigen verhaal schrijven.
T is niet direct letterlijk dat iedereen schrijver moet worden maar er is op aarde deze tijd heling mogelijk door je unieke zijn te leven.

Je eigenheid delen met de wereld en daar van te leren door er uiting aan geven is het medicijn.

Niet door te vertellen wat een ander beter zou kunnen doen of t verhaal van een ander te verspreidden ter inspiratie maar juist jou eigen gevoelens, dromen en wensen te delen en daarnaar leven vanuit passie werkt inspirerend!
Het kan best een uitdaging zijn te ontdekken waar je talenten liggen. Soms zijn ze zo dichtbij dat je ze niet kan ontdekken omdat je er zo mee verweven bent. Dan is er een ander nodig die je laat zien of weten dat je ergens erg goed in bent. En vaak kiezen we ervoor de aangewezen persoon nog niet helemaal serieus te nemen… en dan wordt de wijze waarop dit je wordt duidelijk gemaakt in je leven wel eens intens of soms pijnlijk duidelijk… door omstandigheden die je precies in de richting lijken te duwen waar je (nog) niet heen wilde.
Vanuit jezelf inspireren valt niet altijd mee… er is moed voor nodig want gevoelens of dromen delen maakt vaak dat je je kwetsbaar voelt.
Soms lijk ik verlamd stil te zitten wachtten tot iemand voor me in beweging gaat of de afstandsbediening pakt om me aan te zetten… dat ik dit werkelijk zelf mag doen lijkt dan wel onmogelijk.

Toch kom ik steeds weer op dat punt waar ik me realiseer dat ik degene ben die kan doen, kiezen, ondernemen… als ik het niet doe ben ik zo goed als ‘niet levend’ schijn dood…
Als ik niet aanwezig ben hoe kan ik me dan verbinden, als ik t niet ben, wie is er dan?

Als ik er niet ben, wie voelt er dan, wie leeft t leven dat ik leef?

Als ik er niet ben, met wie ben ik dan in verbinding, wie ben jij?
Toth schrijft vanuit het ‘onkenbare’ vanuit de sterren, de leegte en nodigt ons uit.
Over Jezus is veel geschreven, en vooral velen zijn geïnspireerd. Wat zou hij zeggen? Volg mij of ben als ik? Sterf als ik of voel je geïnspireerd en wandel je leven met mij…? En wat betekend dat dan?
Voor mij betekend dit inspiratie en vrijheid! Als ik de wereld zie als een ongeschreven boek, kijk met de ogen van een kind is alles mogelijk!

Dan is t leven leuk! Een ontdekkingstocht waarvan geen kaart bestaat en ik alles op mijn pad als schat kan ontvangen.
Ik gooi de lijstjes overboord en verken een verbinding met het deel in mij die vrijheid heet, onbekend, ongerept, onbegrensd.
Vele malen ben ik verdwaald, zocht ik mezelf en vond.

Als ik niet ontdek door van t pad af te gaan kon ik ook niet leren vinden.
Ik lijk jonger dan ik ben, ik ben ouder dan ik ben.

Ik kies dagelijks voor t leven om mezelf te inspireren, groeien en mijn verhaal te ‘schrijven’.
Live your Truth!
Lotus Satyara

Onderweg om samen te Zijn

Ik zit in de trein onderweg naar mijn familie. T voelt mooi om te verbinden toch vecht iets in mij omdat ik het gevoel heb dat ik iets moet zijn wat ik niet ben. Groter, mooier, meer, vriendelijker, liefdevoller, guller.De lat ligt zo hoog dat er geen ladder bij kan.

Dus heb ik mijn zachte sneeuw laarzen aangedaan om mezelf welkom te heten in wie ik wel ben, met iedere stap de zachte bedding te voelen. Alle idealen achter me laten, onderweg heel ik mezelf zo met liefde tussen iedere stap die ik zet. 
Het is nu we in de 4de dimensie leven super belangrijk jezelf bewust te zijn van die liefde. De liefde voor jezelf, die liefde die kan overstromen naar een ander en je bewust te worden van alle verschillende wijzen van geven en ontvangen zelfs ook wanneer je geeft!!
Kerst gaat over t helen en delen in liefde. Maar de uitdaging is dat kerst ook de eventuele ‘wond’ heel zichtbaar maakt. Je denkt na over wat je hebt meegemaakt, waar je staat in je leven, welke keuzes je wel of niet maakt en soms laat kerst duidelijk zien wie er wel aanwezig is of waar er iemand mist…
Op de kerstmarkt waar ik werkte mocht ik kerststukjes verkopen naast lichtjes bevatten die engelen, Boeddha of een uiltje! Kortom ik verkeer daar in top gezelschap Hahaha! T mooie is dat een uil me altijd doet denken aan mijn oma, overleden op tweede kerstdag.

Zij was een zeer wijs en geliefd mens, op straat of in de bus vertelden vreemden haar hun levensverhaal en zij gaf wie vroeg wat geld want: ‘het zou Jezus kunnen zijn’. Zo leefde zij, haar zegeningen tellend en ons zo klaarstomend voor de uitdagingen van t leven door te inspireren en haar wijze te leven. 
Op de kerstmarkt verkocht een van mijn buren eten met zijn ouders. T was een vrolijke jongen van 22 met tatoeages en opgeknipt haar en een knotje. Toen hij even langs kwam om te kletsen (gave die ik heb ge-erft;) vertelde hij me dat hij vorig jaar zijn broer heeft verloren omdat die werd overreden door een tractor voor t huis een maand later overleed zijn opa en een half jaar later zijn zusje…

Ook vertelde hij trots dat zijn andere broers en zus ook een tatoeage hebben maar zijn moeder nu ook! 
Ik voel mee met deze krachtige vrouw met haar tatoeage verliezen en zegeningen. En als ik me in meditatie afvraag waarom deze dingen er toch zijn krijg ik antwoord:
Ik ben in gesprek met engelen, mijn oma (want die spreekt vandaag dichtbij tegen mij) en Jezus en Maria.
Het is de uitnodiging je hart te helen met liefde, liefde voor jezelf brengt heelheid! ‘Liefde heelt alle wonden’, die spreuk is er niet voor niks! Alleen als je deze uitdrukking aan een ander koppelt, kan het weleens tot een illusoire teleurstelling uitlopen en daaruit ontstaat veelal een breuk en wantrouwen. 
Begrip, eigen verantwoordelijkheid en positieve groei mogelijkheden zijn vanuit wantrouwen, angst en pijn moeilijk te ontdekken en dus heeft de uitdrukking ‘liefde heelt alle wonden’ zijn werkelijke kracht en magie verloren… en dat terwijl Jezus het ons zo mooi heeft geprobeerd te laten zien en voelen in alle verhalen.

Met kerst vieren we de geboorte, de geboorte van het magische kind! Een kind in jezelf! Christus bewustzijn!!! Een kind dat geloofd in liefde, in wonderen in heelheid een hemel op aarde!
Want Jezus komt niet meer alleen maar wordt nu we liefde helen en uitdragen wakker in ieder van ons. All-een! Kijk maar eens om je heen.

En her-ken jezelf! Voel jij je net zo boos? Net zo verdrietig, Net zo verliefd?? Alles is terug te brengen naar jou!
Die nieuwe hemel is de hemel op aarde, met al je dierbaren zelfs al zijn ze fysiek niet aanwezig, je weet wanneer ze even langskomen he?! Ja toch? Ik weet zeker dat ook jij weet waar over ik het heb en dit gevoel (her) kent!
De uitnodiging is om je te openen voor je dierbaren door meditatie en gebed maar ook om je te verbinden met je fysieke/aardse familie. Dit kan ook zielsfamilie zijn bijvoorbeeld in de vorm van vrienden of andere dierbaren met wie je resoneert. Om juist niet weg te bewegen van de uitdagingen maar te ontdekken of je de strijd los kan laten en je hart te openen om es te luisteren naar wat de ander nou eigenlijk bedoelt te zeggen. 
Wees niet bang iets te herkennen, deze woorden ken je al. In liefde kun je meenemen wat jou dichterbij jezelf brengt of kiezen iets te veranderen als dat goed voelt of aangeven dat je ruimte of tijd nodig hebt dit voor jezelf es na te voelen en te ontdekken wat deze woorden met je doen.
Als we allemaal ons pure unieke zelf zijn hoeft geen van ons te zijn wat die niet is, waarschijnlijk is dat een talent wat je probeer na te streven van een ander en is het juist jou eigenheid wat ontbreekt, de kers, de taart of juist de bodem!!!
Dus ik loop deze kerst de zachte bedding van de 4de dimensie heel mijn oude lessen en groei pijn met liefde en wandel ‘onderweg om samen te zijn’ Wandel je mee? 

X Lotus
Diepe dank aan de liefdevolle verbindingen om me heen die deze inspiratie en channeling mogelijk maakten! 

Passionele Zachtheid

Passionele Zachtheid
Twee woorden die bij me opkomen nu ik al enige tijd aan het ‘reizen’ ben met de Maria’s. 

In het bijzonder natuurlijk Maria van Nazareth en Maria Magdalena. 
De ene betiteld als Moeder de ander als Hoer. Een zelfde verhaal is Eva en Lillith en zo zijn er nog meer als je wil ontdekken
Waar ik echter in mijn reis achter kom is dat deze vrouwen hun beider ‘betiteling’ onjuiste nasmaak heeft wat is werkelijk waar vraag ik me af. 
Een veel gewaardeerd vrouwen rol is die van moeder. Een zeer ondergewaardeerd of anders iniedergeval niet werkelijk geaccepteerd is die van hoer.

Vanuit passie leven of passioneel genieten is daarmee voor een vrouw nog altijd enigszins ‘op het randje’. Een vrije, vurige of krachtige vrouw wordt veelal moeilijk ontvangen door haar omgeving. 
Het moederlijke type is direct handig en de taken lijken al gauw duidelijk. Iedere vrouw weet dit en kiest om de rol aan te nemen en zichzelf in de wereld neer te zetten of gaat het gevecht aan. Maar hoe bewijs je jezelf dan aan de wereld? Iedereen is er immers al eeuwen en eeuwen van overtuigd dat vanuit passie en vrijheid leven iets ongrijpbaars heeft. Wanneer een vrouw dit doet en zij ook nog eens leeft in een mannen wereld tussen de apostelen, wordt zij niet gezien als een van hen, dat is onbegrijpelijk dus krijgt zij

de titel hoer.
Ik ben gaan lezen over Maria Magdalena er is het een en ander aan oude informatie over haar weer boven de tafel aan t raken. Prachtig is dat. Mijn reis met een vriend en een bevriende sjamane in de Pyreneeen is voor mij bijzonder helend geweest. 
Ik heb ervaren dat ik kan kiezen of ik voor mezelf opkom of zwijg en wat de gevolgen van zo’n keuze kunnen zijn. 
Ik kan van elk moment genieten en me opladen als ik het kan ontvangen zoals het is. Wanneer ik duidelijk ben over wat mij beweegt of wat ik graag zou willen naar mijn waarheid luister en daarnaar handel voel ik mijn hart kloppen en t bloedstromen en weet ik dat ik leef!! Dat maakt me dan zo blij dat ik lach en dans en nog blijer wordt zodat ik het kan delen met de wereld om me heen omdat ik overstroom!

 

Toen ik een jaar geleden in Egypte was met een groep begeleid door een Sjamane en Priesteres die sterk verbonden is met godin Isis nodigde zij de vrouwen uit onze groep uit de afbeelding te ontdekken van Isis die Horus de borst gaf. 

Ik had weerzin en toen ik het gevonden had kon amper naar de afbeelding kijken. Ik voelde me boos over het moeder zijn het altijd maar zorgen, netjes en beleefd zijn, handjes schudden, regelen, rekening houden met alles en iedereen. T maakte me moe, vreselijk boos op t leven en verdrietig… ik liep met mijn ziel onder mijn arm door een prachtige oude tempel die ik door mijn tranen heen niet eens kon zien…
Toen ik de tempel uit wilde lopen op de afgesproken tijd zei een Egyptische vriend en reisgids; there you are, look, Lotus! En hij wees naar afbeeldingen op de oude pilaren, t was daar, over al, ik was het zelf, Lotus.
Op zeker niveau wist dat ik was uitgenodigd mezelf te dragen, mijn eigen moeder te zijn, voor mezelf te zorgen met de aandacht en liefde die ik ook aan een ander zou geven. Opgelucht stroomden 

de tranen, terwijl ik de tempel verliet, ik wist dat er wat veranderd was. (Dat ik dit een jaar later echt zou begrijpen en schrijven wist ik toen nog niet ;) 
Wanneer ik mezelf van een bedding voor zie zoals een moeder mij dat zou bieden, zoals ik het een ander zou aanreiken, ervaar ik zachtheid. Kan ik ontspannen en voel ik me geborgen, thuis. 
Twee bijzondere vrouwelijke woorden waarin kracht en moed liggen verscholen.
Passionele Zachtheid en jij bent de brug! ;) 
XLotus 

Kijk op de website http://www.satyara.nl voor meer informatie, Yoga Vrouwenpower weken, Sister soul Tribe  en Coaching.