What ever there is

In de illusie van arm en rijk vind ik mezelf vastgezet

Geketend ben ik een bedelaar van mijn talenten

Totaal ontspoort door mijn ego die resoneert met de maatschappij

Dingen die ik voor waar nam blijken wanneer ik kijk met de ogen van mijn hart en ziel te verbleken.

Ik kijk de film Robin Hood de eeuwige strijdt zie ik voortduren die pas stopt als ik zelf ga staan,

Omarm en koester wie ik ben in alles wat ik wel en niet doe

Ik wil vrijheid ervaren met deze basis staat van zijn. Verantwoordelijkheid voor mijn keuzes gedachten gevoelens en vooral acties nemen is onvermijdelijk alles heeft invloed opelkaar en dus ook op mij

Wie beweegt als ik het niet ben? Wie voelt als ik het niet doe en wie staat als ik niet kies?

Wie weet als ik niet ontdek?

Waar ligt mijn bron waaruit ik put

Wie drinkt daarvan en

Wie voedt mijn ziel?

Ik was ik ben ik zal zijn

Wedergeboren vanuit mijn diepste lagen vanuit het stof dat ik was zal ik zijn wie ik ben dit moment.

Rise like a feniks

Like a Lotus from the mud

Deze weg ken ik deze weg ben ik

Welkom in 2019.

Waar oude patronen vallen

En wat vast zat smelt als sneeuw voor de zon.

Love You Me and whatever there is

Advertenties

Balanceren

Als iemand me 5 x iets aanbied zeg ik toch maar ja…
Tenzij ik ‘echt’ niet wil natuurlijk….

Ik kan zelf doen en wil ik hulp kan ik dat vragen.
Vraagt iemand iets aan mij mag ik nee zeggen.

Zelfs als ik t wel wil met mijn hoofd maar mijn gevoel zegt nee, kan ik nee zeggen.

Zelfs als de vraag niet woordelijk gesteld is maar in de energie lijkt te hangen kan ik om helderheid vragen of in de energie nee zeggen.
Als ik iemand zie die mogelijk hulp kan gebruiken kan ik het aanbieden.

Als ik voel dat ik dat op dat moment even niet wil, kan ik er ook voor kiezen dat niet te doen… belangrijk voor mij is; dat ik dat uit liefde voor mezelf handel en doe, zodat er geen gevoelens van schuld of schaamte achter blijven.
Wanneer ik het heb over eigenliefde heb ik het niet over egoïsme, dit is iets wezenlijk anders. Egoisme ontstaat uit een angst zelf tekort te hebben, zelf meer te willen.

Eigenliefde daarentegen is vanuit gevoel van liefde, trouw zijn en gehoor geven aan jezelf.
Is het voedend om hulp te geven of te krijgen terwijl er een zwaarte aanvast zit? Als ik het aanbied of ermee instem vanuit een gevoel van verplichting voel ik me al moe voor ik in actie kom.

Wanneer ik hulp aanbied vanuit plezier merk ik dat de hulp veel gemakkelijker verloopt en ik er niet of minder moe van wordt.

Dan handel ik uit werkelijke liefde. Ik geef met plezier vanuit overvloed!

Vanuit liefde voor mezelf zie en voel ik ook het resultaat, want ik geniet op dat moment en daardoor wordt de handeling ‘moeiteloos’ en laad ik direct weer op juist doordat ik geniet!
Soms zit ik vast….

Het lijkt dan of er geen uitweg uit die situatie is… hiervan word ik niet blij en het gaat bergafwaarts…

Genieten en plezier is dan een ‘ver van me bed show’ en daar kan ik, als t langdurig aanhoudt, niet meer mee verbinden en ik verlies genieten en plezier uit t oog, voel zwaarte en teneergeslagenheid….

Dat noem ik over-leven… ik heb wat kruimeltjes pep mezelf even op maar echt voedend is het niet, levensplezier brengt het niet….
Depressie/burn-out/overspannenheid, ziekte, een ongeval… t ligt op de loer met alle verschillende seintjes en ongemakkelijke emoties ‘van niet voelen tot extreme gevoeligheid’ van dien.
De vraag is: waar word ik blij van?

En t antwoord?…..

Ligt in mezelf, dat is dichtbij en lijkt (en ik spreek uit eigen ervaring) in veel gevallen onbereikbaar.
Ik vraag: waar maak je je zo bezorgd om?

Ik antwoordde: ik wil me best doen, ik wil een leuke collega, vriendin, familielid zijn. Ik wil dat men ziet wat ik kan. Ik wil zekerheid. Ik ben krachtig ik kan het wel!
Ik moet en zal me bewijzen!

Zie me, hoor me…
….. wie?
Wanneer ik namelijk zelf herinner en niet zo verdwaal in de buiten wereld, weet ik wat ik kan. Weet ik wat ik leuk en minder leuk vind. Weet ik wat ik wil en kies. Weet ik wie ik ben.
Lotus

 

PSST: Omdat het verdwalen in de buiten wereld en ‘vast’ lopen zo veel voorkomt dat het ‘menselijk’ is heb ik de Training ‘Levenswiel’ ontwikkeld.
Het is een reeks van 6 bijeenkomsten met theorie, ontspannen praktijk en creatieve onderdelen. Ontworpen op basis van ‘het medicijnwiel’ (bekend uit native american tradities) die je ook leert leggen en gebruiken.
Deze training brengt je bij je kern en helpt de dagelijkse dingen en jou kwaliteiten te overzien waardoor je inzichten ontvangt en vanuit meer plezier en nieuwe inspiratie naar je leven leert kijken.
Ik heb zelf werken met een medicijnwiel als enorme transformatie ervaren van waaruit ik nieuwe passie en levensinstelling heb ontdekt voor mezelf. Ik verbind me met plezier en geniet er enorm van deze levenswijsheid te delen met jou!

Meer info op mijn website http://www.satyara.nl/levenswieltraining/

Deze blog is mede tot stand gekomen door:

Donald duck, Cornelius, Osiris-Bes, Leopold en Nadine Pseudoniem

allen hartelijk dank en totgauw

Reset

Gister ben ik naar ‘Anatevka’ geweest. Een musical over een joods gezin in n dorpje met oude tradities waar men naar leeft maar de werkelijke oorsprong niet meer van weet. 
T was mooi t raakte, ik was beetje van slag toen ik terug naar huis ging…
In hoeverre ben ik me bewust van de oorsprong van mijn dagelijkse bezigheden? Reageer ik op automatische impuls uit routine? Komt mijn reactie vanuit wat ik ken uit een eerdere ervaring en hoe ik dan dus reageer of kijk en luister ik naar de situatie die zich voordoet en reageer ik mindfull bewust in het moment? 
Hoe wil ik leven? 

Vanuit wat er ooit is afgesproken? Of wandel ik mijn eigen pad? 

Leef ik de wonden die zijn geslagen in mijn leven of oude overtuigingen die ik ergens heb opgepikt?

Of vind ik mijn waarheid in het loslaten van oude pijn dat mijn ziel verzwaard dat niet voedend is voor mezelf of omgeving?
Welke keuze maak ik overleven? Karig beetje bij beetje bij elkaar schrapend? 

Hmmm…. Of ga ik leven?! Genieten, dansen met iedere ademteug op iedere hartslag?
Er werd ook zo heerlijk gedanst tijdens de voorstelling, fijn, geaard en inspirerend.

Toen ik klein was kwamen mijn oom en tante met hun kinderen bij ons oud&nieuw vieren. Dan keken we oude super 8 filmpjes en de vaders speelden risk, dat was traditie! En super gezellig waar we reikhalzend naar uit keken want t was gewoon heeel gezellig en altijd feest met elkaar samen te zijn.

Ieder van ons uit huis veranderd t leven op natuurlijke wijze, bouwt een ieder van ons eigen tradities met deze mooie herinnering als fundament in het hart. 

Ik hou van traditie maar wat is het waard om zomaar door te ratelen zonder me met de betekenis te kunnen verbinden? Waarover zingen we dan? Waarvoor komen we nog in beweging om te dansen? Waarvoor heeft mijn hart geklopt? Of voel ik dat dadelijk ook niet meer? 
Ik ga mijn benadering van t leven mijn levensinstelling opnieuw bepalen! Wellicht los van traditie of een nieuwe vormen in t moment. Ik wil de waarde van een moment voelen, de oefening, oefenen en genieten met de dikke G!! :D doe je mee?! 
Live Your Truth! 
Liefde en Licht, 

Lotus
Www.satyara.nl: 

Workshops, coaching, yoga en inspiratie

Verhaal Schrijven

Vanmorgen wordt ik wakker ingesprek met Jezus en Toth.T onderwerp van gesprek is je eigen verhaal schrijven.
T is niet direct letterlijk dat iedereen schrijver moet worden maar er is op aarde deze tijd heling mogelijk door je unieke zijn te leven.

Je eigenheid delen met de wereld en daar van te leren door er uiting aan geven is het medicijn.

Niet door te vertellen wat een ander beter zou kunnen doen of t verhaal van een ander te verspreidden ter inspiratie maar juist jou eigen gevoelens, dromen en wensen te delen en daarnaar leven vanuit passie werkt inspirerend!
Het kan best een uitdaging zijn te ontdekken waar je talenten liggen. Soms zijn ze zo dichtbij dat je ze niet kan ontdekken omdat je er zo mee verweven bent. Dan is er een ander nodig die je laat zien of weten dat je ergens erg goed in bent. En vaak kiezen we ervoor de aangewezen persoon nog niet helemaal serieus te nemen… en dan wordt de wijze waarop dit je wordt duidelijk gemaakt in je leven wel eens intens of soms pijnlijk duidelijk… door omstandigheden die je precies in de richting lijken te duwen waar je (nog) niet heen wilde.
Vanuit jezelf inspireren valt niet altijd mee… er is moed voor nodig want gevoelens of dromen delen maakt vaak dat je je kwetsbaar voelt.
Soms lijk ik verlamd stil te zitten wachtten tot iemand voor me in beweging gaat of de afstandsbediening pakt om me aan te zetten… dat ik dit werkelijk zelf mag doen lijkt dan wel onmogelijk.

Toch kom ik steeds weer op dat punt waar ik me realiseer dat ik degene ben die kan doen, kiezen, ondernemen… als ik het niet doe ben ik zo goed als ‘niet levend’ schijn dood…
Als ik niet aanwezig ben hoe kan ik me dan verbinden, als ik t niet ben, wie is er dan?

Als ik er niet ben, wie voelt er dan, wie leeft t leven dat ik leef?

Als ik er niet ben, met wie ben ik dan in verbinding, wie ben jij?
Toth schrijft vanuit het ‘onkenbare’ vanuit de sterren, de leegte en nodigt ons uit.
Over Jezus is veel geschreven, en vooral velen zijn geïnspireerd. Wat zou hij zeggen? Volg mij of ben als ik? Sterf als ik of voel je geïnspireerd en wandel je leven met mij…? En wat betekend dat dan?
Voor mij betekend dit inspiratie en vrijheid! Als ik de wereld zie als een ongeschreven boek, kijk met de ogen van een kind is alles mogelijk!

Dan is t leven leuk! Een ontdekkingstocht waarvan geen kaart bestaat en ik alles op mijn pad als schat kan ontvangen.
Ik gooi de lijstjes overboord en verken een verbinding met het deel in mij die vrijheid heet, onbekend, ongerept, onbegrensd.
Vele malen ben ik verdwaald, zocht ik mezelf en vond.

Als ik niet ontdek door van t pad af te gaan kon ik ook niet leren vinden.
Ik lijk jonger dan ik ben, ik ben ouder dan ik ben.

Ik kies dagelijks voor t leven om mezelf te inspireren, groeien en mijn verhaal te ‘schrijven’.
Live your Truth!
Lotus Satyara

Ode aan Zelf

Toen ik alles kon begrijpen, begreep ik werkelijk niks

En nu ik niks weet,  lijkt alles enorm veel

Om me heen een storm van pracht en kleur

In mij stroomt liefde en open ik een deur

 

Diverse gedachten herinneren mij aan wat er was, en dat is fijn op dit moment

Toch weet ik dat ik dit moment aandachtiger kan beleven door er volledig in aanwezig te zijn en de terug blik gekoesterd achter me mag laten…

Worden we ouder wanneer slechts het huidige moment wordt gevoed?

 

Of is dit een mentale en fysieke verjongingskuur?

Een kuur dat effect heeft op mijn emotie systeem waarvan ik meer en meer los kom door los te laten wat mij niet voedt in het moment en ik daardoor meer en meer mindfull thuis kom bij mezelf.

 

En als ik al thuis ben (aangezien ik er anders niet was!) waarom zou ik dan nog weggaan?

 

Als ik er niet ben… wie is er dan? Wie gaat ‘het’ doen? Wie neemt de beslissing?

 

Het leven heeft simpelweg meer ‘kleur’ als je er bent…

ga niet weg, blijf

Heb me lief,  lief

 

Omdat het zonder jou geen zin heeft

Omdat ik niet wist dat ik zonder jou niet kan leven

 

Levend sterven

Uit liefde geboren in ieder moment

 

Zie je al dat ik het ben?

 

Telkens weer

 

~Lotus~

Ik ben (als altijd) aan het puzzelen met de brokstukken in mijn leven
Mezelf weer heel voelen is mijn doel
Ik begrijp waarom ik dingen niet zei, bevestiging vond in het vertrouwen dat geliefden schaadden en dat het de breuk liet zijn die als een gigantische kloof tussen mij en mezelf kwam te liggen
Ook al wil ik de schuld niet dragen… Ik heb het ergens zelf in de hand gewerkt…niet bewust natuurlijk, anders had ik het niet gedaan!
Maar dat is juist het ingewikkelde, ik denk iets ‘goed’ te doen maar ben tijdelijk blind voor de keerzijde van mijn actie.

Zo heb ik recentelijk ontdekt dat ik ergens ervan overtuigd ben dat een vrije wil hebben niet voor iedereen is weggelegd…
Waarom dit geen ‘knappe’ overtuiging van me is bewijst de uitvergroting:

-Een gevolg daarvan is tirannie, alleenheersing
Het brullende egoïstische beest dat niet meer weet hoe nog te leven en uit wanhoop anderen terroriseert…

-Een ander gevolg is machteloosheid gevolgd door slachtofferschap
Een bange kudde opgejaagd door angst
Vrije wil is opgegeven dus de verantwoordelijkheid (lijkt!) niet bij mij te liggen dus ligt altijd bij de ander die vreselijke dingen doet en vanalles waar ik het niet mee eens bent. Ook hier is hoop op leven opgegeven…

Deze twee typen kom ik tegen in mezelf als ik kijk wat er nog tussen mij en het leven genieten in staat.

Het ene type overheerst bij mij als persoon, maar ik herken zeker ook het andere,
De tegenstander… (tamtamtaaa! Drama vergrotend en spanning verhogend Film muziekje.)
En die wordt slechts gevoed door de elkaar dus ze zijn symbiotisch verbonden! En houden elkaar in stand.

Ik herken deze types op tv en ook in het wereldbeeld zijn deze eeuwen oud…

Wat ik met met deze inzichten kan?

Ik kan het nu bewust gebruiken om een verandering te maken. Dichter bij mijn eigen waarheid te komen die me naar liefde en harmonie leidt.
Ik mag de strijdt opgeven door te gaan staan voor mezelf, vanuit liefde en met liefde en respect want ik ken nu beide kanten en het aandeel wat ik daarin heb.

Die verandering zit van binnen en kan alleen ontwaken door te kiezen.
Ik mag dus zelf bewust kiezen voor verandering die voelen en herkennen wanneer ik in oude patronen wil vervallen. Die helpen me bewust te zijn dat het oude patroon en de nieuwe keus verschillend voelen in mijn lichaam.

Het een ervaar ik als suffig, ik heb het bijna niet door, het boeit me niet zo. Het andere, de verandering, voelt als tikkeltje spannend, nieuw en geeft me eigenlijk een energy boost, leuk! Of een gevoel van trots!

In het begin voelt een verandering maken onwenning maar als je om je heen, buiten, de wereld je kennissen kring als gevolg mogelijk ook ziet veranderen (en er is altijd iets of iemand die m oppakt;) dan voel je bevestiging. Want meestal heeft dat te maken met je keus om te veranderen in de eerste plaats, iets veranderen in je leefomgeving.

Maar daarvoor mocht ik dus zelf eerst voor het leven kiezen.  Veranderingen gaan zoals t gaat, stap voor stap maar soms kies je zo vanuit je tenen of vanuit een oer-bron dat het er direct is!
Schrik dan niet.
Geniet ervan!!

X Lotus

Deze inzichten met dank aan twee bijzonder inspirerende mannen op mijn pad:

Rolf, http://www.happycoach.nl `Weer lekker in je vel’

Erik, http://www.innerchanges.nl ‘Change is a Choice’

 

Drempelvrees

Ik zie me nog vechten denkend dat er van alles moet niet meer wetend wat… Dus ik kom voor mezelf op en vecht! Tegen een onzichtbare ik een iets dat het altijd beter lijkt te weten. Alles wat ik kies,  het is nooit goed genoeg. En iedereen heeft ‘het’ gedaan! Wat het ook is…

Ik kijk in de spiegel naar mijn vechtende ik en ontdek een oneindige schuld in mezelf. Zoveel… Hoe kan ik het ooit inlossen…? Moedeloos… Moe
Bovenal… Boos

Dieper dan diep voel ik me verdrietig alsof ik rouw en slechts flarden heb geleefd… Of bijna niet…

Toen ik me af vroeg wanneer het genoeg is… Het is nooit genoeg… Wat is genoeg?
Hoe bevrijdt ik mezelf dan van deze schuld?

Plots bevind ik me een andere werkelijkheid zoeen als in een film:
Ik word uitgenodigd bij een oude tempel ceremonie, sta tussen de monniken en bewandel de weg van Boeddha. De monniken beginnen een gezongen gebed en ik stel me open het te ontvangen.
In deze ceremonie sta ik op een drempel.

Achter mij ligt de wereld waarin ik leefde de deur die naar de tempel leidt waardoor ik binnen ben gekomen.
De drempel is een soort energetische kracht lijn waar ik op sta. Ik voel me stil,  perfect in balans alsof ik het midden van een weegschaal ben… Alsof ik me tussen een in en uitademing bevindt.. Zo’n moment dat je onder water bent en bijna bovenkomt om lucht te happen… Zachte liefde stroomt door mijn bloed als een rivier van rozenkwarts

Voor mij is een groot Boeddha beeld
En voel ik leegte, ik weet niet waar ik instap als ik een stap zou zetten het lijkt of er geen eens een vloer is!!

T beangstigd me
Om me heen hoor ik het gezang in oude taal en mijn lichaam laat de angst direct weer los. Het zingen stopt. Stilte.

Dan wordt er gevraagd door een oude wijze monnik met lange witte baard of ik bereid ben alles wat geweest is achter me te laten.
Ik ben bereid zeg ik.
Alsof ik geridderd wordt krijg ik drie tikken tegen mijn schouderbladen met de platte kant van een zwaard.

Even ben ik bang voor de verandering…
De drempel onder me lijkt te trillen en ik weet dat het tijd is om los te laten en te gaan…

Zodra ik op kijk zie ik oneindigheid
De leegte lijkt als mist op te trekken en er onthult zich een droomwereld. Ik zie het universum maar ook een uitgestrekt landschap zo mooi dat er woorden aan geven onmogelijk is. De kleuren, bergen, bomen, water, wijdsheid en alles is zo ongelofelijk magisch en prachtig!!!!

…en toen werd ik wakker…
Ik voel me een stuk lichter vandaag
En weet dat ik een keus heb, ik kan het verleden of mijn waarheid leven.
En ik weet welke mij het meeste plezier geeft! ;)

Totgauw liefde Lotus

IMG_0312