Passionele Zachtheid

Passionele Zachtheid
Twee woorden die bij me opkomen nu ik al enige tijd aan het ‘reizen’ ben met de Maria’s. 

In het bijzonder natuurlijk Maria van Nazareth en Maria Magdalena. 
De ene betiteld als Moeder de ander als Hoer. Een zelfde verhaal is Eva en Lillith en zo zijn er nog meer als je wil ontdekken
Waar ik echter in mijn reis achter kom is dat deze vrouwen hun beider ‘betiteling’ onjuiste nasmaak heeft wat is werkelijk waar vraag ik me af. 
Een veel gewaardeerd vrouwen rol is die van moeder. Een zeer ondergewaardeerd of anders iniedergeval niet werkelijk geaccepteerd is die van hoer.

Vanuit passie leven of passioneel genieten is daarmee voor een vrouw nog altijd enigszins ‘op het randje’. Een vrije, vurige of krachtige vrouw wordt veelal moeilijk ontvangen door haar omgeving. 
Het moederlijke type is direct handig en de taken lijken al gauw duidelijk. Iedere vrouw weet dit en kiest om de rol aan te nemen en zichzelf in de wereld neer te zetten of gaat het gevecht aan. Maar hoe bewijs je jezelf dan aan de wereld? Iedereen is er immers al eeuwen en eeuwen van overtuigd dat vanuit passie en vrijheid leven iets ongrijpbaars heeft. Wanneer een vrouw dit doet en zij ook nog eens leeft in een mannen wereld tussen de apostelen, wordt zij niet gezien als een van hen, dat is onbegrijpelijk dus krijgt zij

de titel hoer.
Ik ben gaan lezen over Maria Magdalena er is het een en ander aan oude informatie over haar weer boven de tafel aan t raken. Prachtig is dat. Mijn reis met een vriend en een bevriende sjamane in de Pyreneeen is voor mij bijzonder helend geweest. 
Ik heb ervaren dat ik kan kiezen of ik voor mezelf opkom of zwijg en wat de gevolgen van zo’n keuze kunnen zijn. 
Ik kan van elk moment genieten en me opladen als ik het kan ontvangen zoals het is. Wanneer ik duidelijk ben over wat mij beweegt of wat ik graag zou willen naar mijn waarheid luister en daarnaar handel voel ik mijn hart kloppen en t bloedstromen en weet ik dat ik leef!! Dat maakt me dan zo blij dat ik lach en dans en nog blijer wordt zodat ik het kan delen met de wereld om me heen omdat ik overstroom!

 

Toen ik een jaar geleden in Egypte was met een groep begeleid door een Sjamane en Priesteres die sterk verbonden is met godin Isis nodigde zij de vrouwen uit onze groep uit de afbeelding te ontdekken van Isis die Horus de borst gaf. 

Ik had weerzin en toen ik het gevonden had kon amper naar de afbeelding kijken. Ik voelde me boos over het moeder zijn het altijd maar zorgen, netjes en beleefd zijn, handjes schudden, regelen, rekening houden met alles en iedereen. T maakte me moe, vreselijk boos op t leven en verdrietig… ik liep met mijn ziel onder mijn arm door een prachtige oude tempel die ik door mijn tranen heen niet eens kon zien…
Toen ik de tempel uit wilde lopen op de afgesproken tijd zei een Egyptische vriend en reisgids; there you are, look, Lotus! En hij wees naar afbeeldingen op de oude pilaren, t was daar, over al, ik was het zelf, Lotus.
Op zeker niveau wist dat ik was uitgenodigd mezelf te dragen, mijn eigen moeder te zijn, voor mezelf te zorgen met de aandacht en liefde die ik ook aan een ander zou geven. Opgelucht stroomden 

de tranen, terwijl ik de tempel verliet, ik wist dat er wat veranderd was. (Dat ik dit een jaar later echt zou begrijpen en schrijven wist ik toen nog niet ;) 
Wanneer ik mezelf van een bedding voor zie zoals een moeder mij dat zou bieden, zoals ik het een ander zou aanreiken, ervaar ik zachtheid. Kan ik ontspannen en voel ik me geborgen, thuis. 
Twee bijzondere vrouwelijke woorden waarin kracht en moed liggen verscholen.
Passionele Zachtheid en jij bent de brug! ;) 
XLotus 

Kijk op de website http://www.satyara.nl voor meer informatie, Yoga Vrouwenpower weken, Sister soul Tribe  en Coaching. 

Advertenties

Connection and Awareness

Tranen rollen over mijn wangen terwijl ik me weer eens in een creatief proces bevind.Wat me raakt is kracht, moed en zuiverheid.

Dierbaren weerspiegelen mij een liefde die de perfectie van imperfectie zo diep lief hebben dat het alles overstijgt. 
Ik kan niet stoppen tranen stromen, lijken alles weg te wassen wat perfect of imperfect heet en ik belandt weer in eigen diepe wateren van mijn innerlijke bron in dit lichaam. 
Een Facebook filmpje over veelvuldig telefoon gebruik was de triggerpoint.

Ik merk dat ik steeds naar balans zoek op het vlak telefoon, fb, instagram, whatsapp. Ik wil deelnemen meedoen in de maatschappij maar heb ook vaak t gevoel dat t niet helemaal past en daar sluit ik vervolgens weer vrede mee. Het is oké.
Als ik een afspraak heb of met anderen ben vind ik het makkelijk mijn telefoon even uit of op stil te zetten om me te verbinden met wie of waar ik ben. 
Als ik in de trein zit, gebruik ik de tijd om mezelf te laten zien online wat post eruit te gooien, maar ik vind t ook fijn me in de drukte van t trein verkeer mezelf even terug te trekken en gebruik mijn telefoon om uit de grote hoeveelheid fysieke indrukken te blijven…. blijkbaar is het grote online netwerk minder beangstigend voor mij, het beeldscherm van mijn telefoon is iniedergeval kleiner. 
Thuis merk ik dat ik het een uitdaging vind mijn focus te richten op mijn ‘to do’ lijstje. Dat maakt dat ik regelmatig verdwaal in mezelf een liedje maar met name in het niks doen op mijn telefoon. Ik like, swipe en smile me door alle post en berichten van anderen. Soms transformeert de inspiratie die ik daarvan kan ontvangen naar onzekerheid en dan is echt t hek van de dam… dan kost t me extra moeite weer aan de slag te gaan, mezelf te vinden.
Het is een prachtig verbingsmiddel maar zoals alles op aarde duaal is merk ik dat ik vanuit huis mijn verbinding nog wat meer focus mag geven door mijn wortels te voedden. 

Weer in zuiverheid zijn met mezelf volledig in t moment aanwezig. Bewust kiezend voor contact met de online/buitenwereld me er niet in verstoppen of verdwalen. Vanuit mijn wortels de kracht ervaren die me steeds weer met de juiste dosis moed op mijn pad brengt. 
Thankfull for connection and awareness.
X Lotus