Reset

Gister ben ik naar ‘Anatevka’ geweest. Een musical over een joods gezin in n dorpje met oude tradities waar men naar leeft maar de werkelijke oorsprong niet meer van weet. 
T was mooi t raakte, ik was beetje van slag toen ik terug naar huis ging…
In hoeverre ben ik me bewust van de oorsprong van mijn dagelijkse bezigheden? Reageer ik op automatische impuls uit routine? Komt mijn reactie vanuit wat ik ken uit een eerdere ervaring en hoe ik dan dus reageer of kijk en luister ik naar de situatie die zich voordoet en reageer ik mindfull bewust in het moment? 
Hoe wil ik leven? 

Vanuit wat er ooit is afgesproken? Of wandel ik mijn eigen pad? 

Leef ik de wonden die zijn geslagen in mijn leven of oude overtuigingen die ik ergens heb opgepikt?

Of vind ik mijn waarheid in het loslaten van oude pijn dat mijn ziel verzwaard dat niet voedend is voor mezelf of omgeving?
Welke keuze maak ik overleven? Karig beetje bij beetje bij elkaar schrapend? 

Hmmm…. Of ga ik leven?! Genieten, dansen met iedere ademteug op iedere hartslag?
Er werd ook zo heerlijk gedanst tijdens de voorstelling, fijn, geaard en inspirerend.

Toen ik klein was kwamen mijn oom en tante met hun kinderen bij ons oud&nieuw vieren. Dan keken we oude super 8 filmpjes en de vaders speelden risk, dat was traditie! En super gezellig waar we reikhalzend naar uit keken want t was gewoon heeel gezellig en altijd feest met elkaar samen te zijn.

Ieder van ons uit huis veranderd t leven op natuurlijke wijze, bouwt een ieder van ons eigen tradities met deze mooie herinnering als fundament in het hart. 

Ik hou van traditie maar wat is het waard om zomaar door te ratelen zonder me met de betekenis te kunnen verbinden? Waarover zingen we dan? Waarvoor komen we nog in beweging om te dansen? Waarvoor heeft mijn hart geklopt? Of voel ik dat dadelijk ook niet meer? 
Ik ga mijn benadering van t leven mijn levensinstelling opnieuw bepalen! Wellicht los van traditie of een nieuwe vormen in t moment. Ik wil de waarde van een moment voelen, de oefening, oefenen en genieten met de dikke G!! :D doe je mee?! 
Live Your Truth! 
Liefde en Licht, 

Lotus
Www.satyara.nl: 

Workshops, coaching, yoga en inspiratie

Advertenties

Connection and Awareness

Tranen rollen over mijn wangen terwijl ik me weer eens in een creatief proces bevind.Wat me raakt is kracht, moed en zuiverheid.

Dierbaren weerspiegelen mij een liefde die de perfectie van imperfectie zo diep lief hebben dat het alles overstijgt. 
Ik kan niet stoppen tranen stromen, lijken alles weg te wassen wat perfect of imperfect heet en ik belandt weer in eigen diepe wateren van mijn innerlijke bron in dit lichaam. 
Een Facebook filmpje over veelvuldig telefoon gebruik was de triggerpoint.

Ik merk dat ik steeds naar balans zoek op het vlak telefoon, fb, instagram, whatsapp. Ik wil deelnemen meedoen in de maatschappij maar heb ook vaak t gevoel dat t niet helemaal past en daar sluit ik vervolgens weer vrede mee. Het is oké.
Als ik een afspraak heb of met anderen ben vind ik het makkelijk mijn telefoon even uit of op stil te zetten om me te verbinden met wie of waar ik ben. 
Als ik in de trein zit, gebruik ik de tijd om mezelf te laten zien online wat post eruit te gooien, maar ik vind t ook fijn me in de drukte van t trein verkeer mezelf even terug te trekken en gebruik mijn telefoon om uit de grote hoeveelheid fysieke indrukken te blijven…. blijkbaar is het grote online netwerk minder beangstigend voor mij, het beeldscherm van mijn telefoon is iniedergeval kleiner. 
Thuis merk ik dat ik het een uitdaging vind mijn focus te richten op mijn ‘to do’ lijstje. Dat maakt dat ik regelmatig verdwaal in mezelf een liedje maar met name in het niks doen op mijn telefoon. Ik like, swipe en smile me door alle post en berichten van anderen. Soms transformeert de inspiratie die ik daarvan kan ontvangen naar onzekerheid en dan is echt t hek van de dam… dan kost t me extra moeite weer aan de slag te gaan, mezelf te vinden.
Het is een prachtig verbingsmiddel maar zoals alles op aarde duaal is merk ik dat ik vanuit huis mijn verbinding nog wat meer focus mag geven door mijn wortels te voedden. 

Weer in zuiverheid zijn met mezelf volledig in t moment aanwezig. Bewust kiezend voor contact met de online/buitenwereld me er niet in verstoppen of verdwalen. Vanuit mijn wortels de kracht ervaren die me steeds weer met de juiste dosis moed op mijn pad brengt. 
Thankfull for connection and awareness.
X Lotus

De illusie missen…

Wat ik mis is wat ik was
Wat ik ooit geweest ben

Mijn ziel brandt vrij dansend in de zachte ochtend zon

Longen gevuld van liefde genieten met een zucht terwijl ik van een afstandje kijk naar de herinneringen die ik koester.
Leven dat ik leef

Liefde die ik liet

Vallen toen ik volhield 
Ik strek mijn armen uit

Omhels je lichaam met wie ik werkelijk ben

Terwijl we smelten bij een heilig vuur en we dromend zwerven in het nachtelijk uur 
Ken je mij

Ben je jou
Adem in en uit

Liefde is

Trouw

Heerlijk sieraden maken voor de festivals waar ik binnenkort, als mijn bedrijf NadineSathya te vinden ben.

T is leuk om te doen en iedere creatie maakt dat ik verliefd wordt op t ontwerp en het is verrassend leuk wanneer ik dat terug zie bij de koper.

Ik doe waar ik van droom en probeer daarmee wat inkomsten te genereren om van te leven, zalig!

Wanneer ik me betrap dat wat ik leuk vind als werk gaat voelen en dat is niet eens het probleem want in feite is het werk… Het is alleen dat ik het als moeten en druk ga ervaren. Druk op de ketel stoom uit mijn oren en alles zelf leuk en gezellig wordt me teveel.

Conclusie, wil je dat alles als leuk en makkelijk voelt als licht en plezier waar genieten op volgt mag ik alles wat daarmee niet resoneerd los laten.

Gewoon iets anders kiezen, iets afzeggen wat me niet meer voedt en zo mezelf de ruimte geven voor wat ik eigenlijk wil. Waardoor ik meer energie heb en zin in het leven.

Nou wie wil dat nou niet? Waarom zou ik dan nog mijn waarheid of mijn gevoel onderdrukken? Wanneer ga ik kiezen voor trouw zijn aan mezelf. in vertrouwen dat het niet uitmaakt wat ik kies omdat als ik gelukkig ben mijn omgeving ook de weg vindt?

Trouw aan mezelf, wat een mooie…

Ik ga de ervaring in,.. leven!

 

Tussen Lichaam en Geest

De eeuwenoude nasmaak van onzekerheid

maakte eindelijk plaats voor Littekens van wijsheid in mijn mond

Ik kan weer vrijuit lachen

 

De zware ballast dat ik als lood op mijn schouders droeg

is weg geblazen door de wind toen ik de illusie los liet

Ik kan weer uitbundig zwaaien

 

Mijn voeten vast gezogen in de bagger schoten wortel vonden houvast

en in mijn omhelzing ligt elk moment een nieuwe keuze

Ik kan weer volop dansen

 

De oudste schuld verscholen in mijn meest intieme zones

Smelt als sneeuw voor de zon deinend aan de bloesemboom

Ik kan weer puur voelen

 

Met dankbaarheid bekijk ik de lijnen van mijn handen…

Ik kan weer strelen

 

Ik weet waar ik was, ik weet wie ik geweest ben, ik ken mijn wensen

ik leef mijn waarheid in diepe liefde

Ik kan zijn wie ik ben, waar ik ben

tussen lichaam en geest

Buitenwereld

Toen ik van de week in de trein zat viel het me op dat ik eigenlijk heerlijk op mezelf zat.

Maar zo dat ik ook hoopte dat er niemand naast me ging zitten. Ik had geen zin in de buitenwereld te dichtbij. Of misschien dat ik dan net als soms bij de kapper geforceerd een gesprek maar aan ga omdat het beleefd is of anders ongemakkelijk zou kunnen worden(wat het dus dan al is…).

Ik wilde niet dat er iemand naast me zou zitten omdat ik bang was in een situatie te belandden waarin ik iets anders wil dan dat ik doe. Een situatie waarin ik me aanpas. Want het is ongehoord natuurlijk wanneer ik zou zeggen; Dank voor uw interesse mevrouw maar ik heb eigenlijk geen zin om met u in contact te zijn.

Is dit wat ons gebeurd? Iedereen lijkt elkaar namelijk te ontwijken… In de trein maar ook in de supermarkt of op straat.

Als de buitenwereld mijn spiegel is dan ben ik eigenlijk mijn eigen binnen wereld buiten aan het sluiten!!

De kinderen op het schoolplein in Amsterdam, waar ik enige jaren als pleinwacht werkte, kregen aangeleerd; Niet buitensluiten!

Een prachtige regel maar is het zuiver, als het niet voelt en je moet het doen van ‘de regels’?!

Laatst ontmoette ik iemand en het klikte. Ken je dat? Dat je iemand ontmoet en het gevoel hebt dat je elkaar begrijpt, elkaars taal spreekt en elkaar al veeel langer kent dan dit moment. Het geeft energie en je lijkt precies dezelfde dingen mee te maken…

Maar dan, ga je denken… Vind je dingen, ga je twijfelen aan de puurheid van de ontmoeting, de oprechtheid van de woorden en uiteindelijk (ff kort door de bocht) twijfel je aan jezelf en geeft de ander de schuld …weg mooi moment!  Schuw voor n nieuwe ontmoeting blijf je binnen.

Wat als de ontmoeting er gewoon mag zijn? Als ik gewoon mezelf toe sta te genieten van ieder moment waarin ik iemand ontmoet.

Dat ik me open stel voor de kennis en wijsheid die de ander op dat moment blijkbaar met me deelt om een reden. Bekend of onbekend, kan ik erop vertrouwen dat het niet voor niks is?  Dat alles wel een reden heeft als ik durf te kijken, durf te luisteren.

 

Affirmatie:

Ik stel mijn hart open de wereld te ontvangen zoals het komt.

Ik omarm andermans waarheid als het mijne

Ik stap ontvankelijk en nieuwsgierig en mijn eigenpad ontvouwt zich onder mijn voet

Ik neem mijn verantwoordelijkheid en ervaar in alles liefde voor mijn unieke zijn

Kristalwater

Ik ben nog niet zolang terug van de reis naar Zuid Afrika die ik met mijn familie maakte. T heeft me anders leren kijken naar water, het werd iets heiligs voor mij. Dat is het daar ook!

De supermarkten hadden wel wat fruit maar aangezien, wegens een gebrek aan regen, was bijna alle oogst mislukt en daardoor bijna onbetaalbaar voor iemand met een gemiddeld inkomen.

Ook heb ik krugerpark bezocht, de rivier stond zo laag dat de boot waarop ik mee was steeds de bodem aan het omploegde om vooruit te komen. Dieren zijn trager, dat is leuk als toerist natuurlijk, (anders had die jaguar zich misschien nooit laten zien) maar ze zijn kwetsbaarder. Waterdieren hebben maar erg weinig ruimte om in te leven of indien nodig zich in te verstoppen. Ook andere dieren moeten verder lopen om te kunnen drinken met alle gevolgen van dien

kruger (12).JPG

In de dorpen/townships is meer dan een uur lopen voor water niet raar. Aan de emmer die een vrouw bij het tankstation kwam vullen was duidelijk te zien dat deze vaak gebruik wordt, als je begrijpt wat ik bedoel!

Een wc in huis is er niet en veelal deel je het kleine toilethuisje buiten met je buren. Geen wonder dat ziekte zich snel verspreid, water is tenslotte onze meest gebruikte manier van reinigen.

Nou gaat het er naar mijn idee niet om mij treurig te voelen over wat ik heb en zij daar niet. Want ik merk nu ik een paar weken terug ben hoe gewoon en overvloeddig mijn kraan gebruik is en hoe onoplettend ik het toilet doorspoel.

Waar ik mezelf op uitnodig is bewust te kijken waar het glas staat dat ik vol schenk. Er niet overvloedig overheen te klotsen, maar dankbaar in te schenken en van deze overvloed te genieten, in liefde wetend dat andere mensen, dieren, planten of water mogelijk ook een uitnodiging hebben…