Werkelijk zijn

Het huilen van n traan

Vindt slechts achter mijn ogen een bestaan

Huilen doe ik graag alleen

En niet meteen

Hou ik ze in…worden ze van steen

Als een goede vriend die eens verdween…

 
Als ik lijker dan bleek

Es achter mijn ogen keek

In de diepste van mijn ziel

Blijkt het dat ik dieper viel

Voelend wat ik nog niet wist

En erg gemist

Daar onder oppervlak is uitgegist

 
Stalen van de zonneschijn

En lollen om de grootste gein

Maakte dat ik graag vergeet

Wat ik eigenlijk al weet

Hoe in stilte van het stil

Werkelijk te zijn ben wie ik wil

On aanneembaar ongetemd

Het best van t mooiste afgestemd

 
Als een zalig eigen lied

Dat zingt in de verste verte niet

 

 

Lotus

Mijn Geheim,

Hoe ik ben waar ik ben?
Waarom ik weet wat ik weet?
Vaker stellen mensen me de vraag
Nou lieve mensen… ik volg mijn pad.

Maar er is wel iets dat ik doe…
Mijn geheim?…

Het is mijn waarheid! 

Ik volg MIJN pad.
Dat betekent dat ik wandelde terwijl bijna iedereen me adviseerde stil te staan.
Dat ik de onderste steen naar boven haal niet altijd omdat ik het direct begrijp… dat komt soms pas later.

Maar wel omdat ik zo’n sterk gevoel heb dat ik dat wil doen dat ik niet stop voor ik het gedaan heb…
Ook ik ben regelmatig zoekende op mijn pad. Achter mij ligt een lading #metoo ’s , burn out, depressies en overspannenheid om ff wat levens ervaringen te delen.

Maar ik kies er steeds voor te ontdekken wat het leven me wil vertellen… wat wil ik aan mezelf duidelijk maken? Waarom ben ik hier als ziel? Wat is een levensmissie? 
Ik weet dat ik vaker voor t leven heb gekozen niet omdat het de makkelijkste keuze was…

Ik ga lopen als t regent en zit soms binnen als de zonschijnt… ik wil de ervaring. De intensiteit, de volledigheid van dat moment. 

Maar ik vraag me af; hoe kan ik het hier zo makkelijk mogelijk maken?
Wil ik zien wat er mist? Of ontdekken wat ik heb en daar eens echt van gaan genieten?! Maar dan ECHT he?! ;) je weet wat ik bedoel…
Blijf ik zoeken of ontdek ik eindelijk wat ik vind? Opeens denk ik nu aan ‘de alchemist’ (Paulo Coelho) sta ik bij mijn boom.
Te ZIJN op mijn eigen pad leef ik in alles; welk boek spreekt me aan, welke film raakt, welke kleur vandaag, kleding, wie wil ik ontmoeten, wat maakt me blij… nee! Wat maakt me echt blij?! Dat ben jij pas als ik zelf aanwezig ben. Wie is er anders om te ontmoeten als ik er niet ben dan leven we jou en wisselen we niet uit en leren we niet om te groeien en zijn we zo goed als dood… levende doden…
Wat als ik er ben?

Wat als ik geniet?
Wat als ik de hemel op aarde leef, omdat t kan?
Niet door me af te sluiten maar door werkelijk met open ogen in mijn hart deel te nemen, te helen wat ik niet ben en te zien wat ik creeer: Plezier, inspiratie, ontmoetingen, yoga, muziek, coaching, workshops, liefde, delen, zijn.
Graag tot gauw!

Lotus
Www.satyara.nl

Live Your Truth! 

De Rode Zon 

Met deze Sahara rode zon komt oude wijsheid in zicht. Een opschoning op de bloedlijn die zuiverend doorwerkt van uit t derde chakra tot op de wortels. 

Het kan zijn dat je je grieperig voelt of moe.

Tijd om jezelf te zien en ruimte te maken voor jezelf zodat je jezelf kan zijn tot in de kern. 
Oude overtuigingen loslaten is hierbij belangrijk en een keuze! Maakt een gedachte of actie jou niet blij herinner dat en: kies!!! 
Dat is jou eigenkracht vanuit liefde voor jezelf in zachtheid duidelijk aangeven aan de omgeving waar jou verlangen naar uit gaat. 
Het kan soms tweestrijdig voelen maar wanneer je trouw vanuit je eigen hart centrum aangeeft hoe je je voelt zal je zien dat je omgeving mee beweegt en mogelijk zelf geïnspireerd raakt. 

Het lijkt wat donker misschien wat zwaar maar deze illusie doorbreekt met eigen liefde in oprechtheid en zal meer ademruimte brengen!

Live Your Truth, for no one else can if you won’t!!

X Lotus
https://www.facebook.com/events/472196256487250/?ti=icl

Www.satyara.nl

Red Tent

Onderweg schieten gedachten en inzichten door mijn hoofd en lijf.Ik heb mijn periode en ben 1 groot informatie kanaal. 

In een ander leven zou ik nu in ‘de rode tent’ verblijven waar ik in dankbaar contact met de aarde in zachtheid mijn inzichten deel… informatie om hier in harmonie te leven.
In dit leven echter volg ik de regels die er zijn en hol ik als ieder vrouw afspraken na.

Mijn protesterend lichaam negerend die eigenlijk om aandacht en koestering schreeuwt!

Onmachtig, mijn oude wijsheid en inzichten weg te zien spoelen in de goot. Oude onbegrepen tranen blijven achter in immense woede hunkerend naar bestaansrecht.
Mijn lichaam verkrampt, weten waarom ik boos ben zou me op de brandstapel zetten dus ik kies voor onderdrukte boosheid achter een glimlach, waarin ogen niet werkelijk mee lachen…
Hierin kan ik verblijven, waar ik schijnbaar veilig mezelf de strop om doe en jou de schuld geef omdat ik het niet meer weet. 

Of ik kan mijn verhaal kenbaar maken….

Ontdekken dat je als man jou manier hebt en ik t mijn, dat we met een open ontvankelijk hart kunnen delen hoe het is voor jou om jou te zijn.

Ik wil niet onbegrepen zwijgen, als we samen t leven genieten laten we in waarheid leven, oprecht.

Zonder te zorgen, naast elkaar te staan ieder op ons eigen pad, in verbinding. 
Vrouwen, ik begrijp hoe t voelt voor mij. 

Als je eens jou verhaal wil delen ben je welkom voor een persoonlijk sister2sister gesprek of bij een ‘Sister Soul Tribe’ meeting die ik organiseer want een ieder van ons heeft een eigen verhaal! 
Ik koester mezelf

Ik koester dit moment

Ik koester mijn lichaam

dat me onvoorwaardelijk de weg wijst in liefde 
Aho Mitakuye Oyasin
Lotus Satyara

De illusie missen…

Wat ik mis is wat ik was
Wat ik ooit geweest ben

Mijn ziel brandt vrij dansend in de zachte ochtend zon

Longen gevuld van liefde genieten met een zucht terwijl ik van een afstandje kijk naar de herinneringen die ik koester.
Leven dat ik leef

Liefde die ik liet

Vallen toen ik volhield 
Ik strek mijn armen uit

Omhels je lichaam met wie ik werkelijk ben

Terwijl we smelten bij een heilig vuur en we dromend zwerven in het nachtelijk uur 
Ken je mij

Ben je jou
Adem in en uit

Liefde is

Ware Verbinding

Verbinding is voor mij…
Een web van levenskoorden aan een gesponnen

Ben je je ervan bewust dat jij er een van bent?

Dat je met wat jou beweegt

effect hebt op de wereld om je heen? 
Ik vraag me af hoe ik dat doe…

Voel de keuze die ik maak.

Maar wat me raakt is dat ik opeens alsof ik door andermans ogen naar mezelf kijk, mezelf in nieuw daglicht ervaar.
Eerder leek wat ik deed gewoon zoals dat hoort of iets wat ik uit liefde kies.

Sinds deze week voel ik op een diepere laag wat het betekend…

Wat het is dat ik doe.
Voor mij is yoga of zangles geven zo vertrouwd dat het als vanzelfsprekend voelt voor mij 

Ik kom erachter dat ik daar mezelf niet op waarde schat.
Het maakt dat ik maar een beetje job-hop, waarvan ik super geniet maar niet meer weet wat ik zelf eigenlijk echt overtreffende trap leuk vind… hoe ik mezelf daarin in de wereld kan neerzetten en waarvan ik energie krijg.
Ik wandel het pad zonder te weten

Ik geniet het moment zonder adem

Ik leef en lach maar zonder gevoel
Als ik niet meer weet wat ik werkelijk voel, waarom ik ga of adem haal… wie ben ik dan?

En met wie kan ik dan in verbinding zijn?
Wel en niet voelen… ik kies het zelf…
Dromen omzetten in Verbinding met mijn Waarheid

From Within

The marriage within emptiness

where I am a part just like you.

But yet again, I am nothing as well as everything.

Trying to forget what I know, don’t understand…Why

 

It doesn’t matter I am here now

Rising like a blossoming star glowing from within where I am

 

Where I am dancing with snakes re-balancing my DNA,

Where I am bading in my own blood reparing my wounded body from the invisible scars,

like a puzzle without beginning or end

a puzzle of nothingness

letting go all these layers

everything I discovered

anything that’s not me anymore
And the more I become and the less I am

 

Spiraling within the circles of nature I’m embracing my thorns.

With a little help from the smell of the roses you brought, which remind me of home.

 

image

Tussen Lichaam en Geest

De eeuwenoude nasmaak van onzekerheid

maakte eindelijk plaats voor Littekens van wijsheid in mijn mond

Ik kan weer vrijuit lachen

 

De zware ballast dat ik als lood op mijn schouders droeg

is weg geblazen door de wind toen ik de illusie los liet

Ik kan weer uitbundig zwaaien

 

Mijn voeten vast gezogen in de bagger schoten wortel vonden houvast

en in mijn omhelzing ligt elk moment een nieuwe keuze

Ik kan weer volop dansen

 

De oudste schuld verscholen in mijn meest intieme zones

Smelt als sneeuw voor de zon deinend aan de bloesemboom

Ik kan weer puur voelen

 

Met dankbaarheid bekijk ik de lijnen van mijn handen…

Ik kan weer strelen

 

Ik weet waar ik was, ik weet wie ik geweest ben, ik ken mijn wensen

ik leef mijn waarheid in diepe liefde

Ik kan zijn wie ik ben, waar ik ben

tussen lichaam en geest

Doorbraak

Ik voel me verliefd,  ver boven de aarde zwevend kijk ik met trots neer op mijn wel degelijk aardse zelf.

He, he,  eindelijk kan ik door alle moeilijk, lastig, ‘lukt niet’ heen bewegen.

En ik voel dat ik het eng vind maar op een leuke manier, spannend. Ik word daarbij heel enthousiast, t kost geen moeite…. Ik wil nog noet naar bed maar heb echt de klok rond gewerkt en mag slapen.

Ik was vergeten dat iets zo kan voelen.

Dat werk werkelijk zo leuk kan zijn

Ik zie mezelf weer in allerlei bochten wringen naar allerlei plekken gaan met lood in mijn schoenen.   t Viel uiteindelijk altijd mee hoor!! Ja, het werd heus wel een leuk idee en een mooie ervaring, het staat ook leuk op me CV dat ik het gedaan heb, maar mijn vleugels miste ik al heel lang…

Ik begon mijn bedrijf in 2012 niet wetende welke richting  ik insloeg, gewoon een impuls volgend.

Niks buiten kunnen sluiten, (omdat ik niet zou weten wat de juiste keus zou zijn)

Dus ging ik over op puur accepteren wie ik ben.   Opzoek naar wat de wereld mij biedt, in de hoop te ontdekken waarom ik er ben.   Wat mijn pad is…..en ik stond daar maar tijden te kijken op de dempel

zuchtend wachtend,

verlangend hoopvol

NIet wetende wanneer het moment zou komen

Uren, dagen, weken, maanden, jaren zit ik daar… geen idee hoe ik de stap kan zetten

ideeen die ik heb smelten als sneeuw voor de zon, worden weer nieuwe ideeen waar de twijfels aan plakken dus ik blijf warar ik ben, wachtend op t juiste moment, allert want ik heb geen idee waar ik op wacht.

P1000998

 

Nu na meer dan twee weken radio stilte schrijf ik. Letterlijk mijn telefoon sleutels portomonee in Verweggistan vergeten

Een afspraak plannen ging niet, mijn Ov en pin pas waren ook afwezig en wifi maakt drie dagen geen verbinding

uh… Wat zou mijn uitnodiging zijn??

Dus ik ben maar ff niemand gaan zien en op mezelf geweest.

In de tussentijd ben ik deelnemer en begeleider bij een drummaking weekend van Innerchanges en maak een Healingdrum van Bizon in combinatie met Kersenhout.

De passende sticks en tas

Creer nog drie tassen

Maak een youtube account aan  en meer van dat soort dingen…

 

Ik adem, ik leef, maar weet s ochtends niet waarvoor ik mijn bed uit kom…

Dat maakt dat ik mee wat grijs voel

ik mis een doel

ik mis t bloed dat door mijn aderen gonst van wat gaan we vandaag weer beleven??

ik mis verwondering

en ik weet niet hoe ik t terug krijg

tot vandaag.

Ik kreeg hulp van iemand die al een tijdje naast me reist

Hij liet me zien dat ik me eigenlijk overmatig verwonder zo veel verwonder dat mijn doel uit het zicht verdwijnt en ik geen idee meer heb.

De enige mogelijkheid is af te maken waar ik aan begon

Die workshops echt  te plannen en de stappen te zetten zodat ik mijn kennis kan delen met de wereld, mijn kwaliteiten kan gebruiken, zodat informatie en het dna dat ik in me draag beschikbaar wordt.

En een ieder die erbij wil zijn omdat het resoneert, die kan kiezen om deel te nemen aan wat ik organiseer en vertel uit eerdere ervaring

Ik voel me dankbaar

Ben zo verliefd op mezelf dat ik t eindelijk kon zien, dat wachten en geduld loont en dat ik eindelijk begrijp hoe manifestatie werkt.

Ik voel me trots dat ik de stap over de drempel waagde om mijn doorbraak te zien. Om nu als nieuw de wereld in te stappen en deel te nemen bewust van het gevoel van bloed dat door mijn aderen stroomt.

mei 2014 160

Light of my life

Ik ben gek op de natuur en vind het erg leuk te creeeren met natuurlijke materialen.

Toen ik 19 was ben ik afgestudeerd als zelfststandig beroepsbeoefenaar in de bloemen detailhandel. Mijn liefde voor de natuur maakte dat ik toen niet in een bloemenwinkel wilde werken met geteelde en gekweekte bloemen.

Ik wilde liever zangeres worden en het conservatorium doen dus daar heb ik gehoor aan gegeven. Nu vind ik veel plezier van mijn bloemschik achtergrond, ik maak niet alleen dromenvangers van natuurlijke materialen maar ik ben ook lampen gaan creeeren.

Een lamp van natuurlijk materiaal in huis is in mijn ogen een kunstwerk. Geen takje is het zelfde en dat maakt het zo uniek. Geeft een warme, speelse, zachte en gemoedelijke sfeer in de kamer.

Ook weet ik veel van symboliek en lever daarover per lamp een beschrijving.

Nou ga ik lekker ontspannen in de sauna!

In licht en liefde