Gevoed Gevoeld

Ik zit in de trein

Kleinkinderen zijn opstap met grootouders

Een mooi woord vind ik dat… grootouders

Alsof t opa- en oma-zijn meer bestaansrecht krijgt!

T stelletje babbelt jolig als ik de coupe binnenstap.

‘Je voelt om te voelen’┬á hoor ik ze zeggen.

Bravo opa en oma! ik ben direct gefacineerd!

 

Maar, schiet er door mijn hoofd, weten we nog wel hoe je dit doet??

T babbelen zet zich voort en de ouderen raken even met elkaar ingesprek…

Ho!

De kinderen willen aandacht en ontdekken een weg, dus beginnen ze met vragen stellen:

‘Opa wat voor vogel is dat?’

‘Hee kijk nu stoppen we maar kan je aan deze kant niet uitstappen’

Enzovoorts… alles wordt benoemd, alsof je het over mindfulness hebt, zij zijn in het moment! ;)

 

Opa’… ‘Uhm’… (t blijft stil)

‘Ja wat wil je vragen?’ reageert oma!

‘Eh… Mag ik een boterham?

Lekker een met hagelslag!’

‘Maar je had er daarstraks toch ook een, En wat zat daar ook weer op?’

Dit kind wordt afgeleid, begrijpelijk want het is ook nog geen 11uur dus etenstijd is het niet…

 

De vraag die bij mij oprijst is:

Heeft dit kind trek of is het een aandachts kwestie???

Ja, het kind is afgeleid en zal pas later weer vragen.

Ja, het kind heeft de aandacht die hij wilde

Naar mijn idee ontbreekt er een belangrijk iets….

Is dit kind gehoord?

 

Nee, niet echt… de vraag zelf werd ingevuld maar bleef onbeantwoord. En een gevolg kan zijn een onbevredigd ‘gevoel.’

(Hee, Laat dat nou net zijn waar de kinderen in t in t begin van deze reis vragen over stelden, ‘voelen’)

Wat als er was gevraagd, hoe ‘voelt’ het in je buik? Heb je echt trek nu?

of ik heb het ‘gevoel ‘ dat je eigenlijk iets anders wil vragen, klopt dat?

Heel interessant dat contact maken met ‘voelen’ niet geleerd of ondersteund wordt en zelfs genegeerd!

 

Weten we wel wat ‘voelen’ is, Hoe je dat doet, en hoe je het vanuit bewust contact kan gebruiken??

Wordt voelen regelmatig misschien met lege afleidende antwoorden en gevoelens die van buiten ons zelf komen gevuld?

 

Ik vermoed in iedergeval dat het oefenen van voelen, klein of groot als je bent veelal een ongelezen bladzijde is in ‘de bijbel van ons bestaan… ‘

 

 

… Lotus …

 

Ps, Ik dank dit lieftallige viertal vanuit de bodem van mijn hart voor het mooie inzicht dat ze mij vandaag met liefde spiegelden.

Ik begeleidt mensen zichzelf meer in het moment aanwezig te ‘voelen’ doormiddel van Satyara Yoga, Soundsessies en de Yoga & Klankreizen. Meer informatie http://www.satyara.nl

Advertenties

Sleutel van Liefde

Als speelsheid voortdurend heerst vind ik dat gezellig. Af en toe flirt ik mee.

Maar soms wordt ik moe… De basis is niet veilig om volledig in te zijn, de energie is wispelturig en er is geen diepgang aan de oppervlakte. Water heeft geen bedding om in te zijn dus vertrouwen ontbreekt en gevoelens stromen weg, verdampen… of het verzameld zich in het zwaarte punt waar het de nadruk legt en oude pijn uitvergroot.

Ik onderzoek waarom ik ontvangen nog steeds zo spannend vind.
Ik merk dat ik me nog regelmatig afsluit uit angst gekwetst te worden….

Ben ik me werkelijk bewust van wat ik uitzend? En wat eventueel de gevolgen kunnen zijn?
Ben ik bereid te flirten met het leven en de verantwoordelijkheid te dragen voor wat ik zaai?
Durf ik me ondanks dit alles open te stellen voor mijn leven ondanks dat ik niet weet wat de toekomst me brengt?

Ik heb hoop, hoop voor jou hoop voor de wereld hoop voor mezelf.
Ik geloof in sprookjes, mysterie, mystieke wezens, spirits… En voel door deze twee bronnen de oerbron zich vullen, liefde. De sleutel….alles verbindend…..liefde.

En liefde wil ik wel ontvangen!
Ik ben niet meer bang en oefen verder… En jij?

Liefde Lotus