Offer van Liefde

Al eeuwen wordt er geofferd in naam van liefde…
Uit oude verhalen kennen we zelfs het offeren van kinderen en dieren.
In hoeverre beïnvloed het maken van offers mijn leven is wat ik me afvraag…

Ik kom wanneer ik tot in het diepst van mijn zijn kijk bij, liefde.
Het offeren van liefde is iets dat me ongezien gebeurd.

Op momenten dat ik een ander het beste gun omdat die door een moeilijke of uitdagende fase heen gaat wil ik ervoor ZORGEN dat die zich beter voelt.

Het gebeurd echter in die prille liefdevol bedoelde ‘zorg-fase’ dat ik het contact met mezelf verlies en vergeet te voelen wat ik wil of verlang, waar ik van droom. 
Omdat dit contact met mezelf verliezen onbewust gebeurd kan ik niet aan de ander aangeven wat goed voelt. In mij blijft dat onuitgesproken gevoel ergens steken… 

Ik heb het gevoel dat ik goed bezig ben, zie de ander weer lachen maar zelf voel ik ergens ver weg een gevoel van onvrede…. het offer
Ik zoek en ontdek waardevolle inzichten in dit hele proces dus het is nooit voor niks maar het feit blijft dat ik een offer meesleep iedere dag en me oplaadt aan de lach en liefde van de ander in de plaats van deze in mezelf te kunnen voelen en ervaren. 
Op den duur weet ik niet meer wat ik waard ben of wat mijn kwaliteiten zijn, het gene waarin ik mezelf zie en herken is in de ander buiten mij… Zo wordt ik een vreemde voor mijn eigen emoties en gevoelens die me overvallen van tijd tot tijd. Omdat ik die geen plaats weet te geven wordt het ‘steekje’ dat ik liet vallen een kluuw… een wir war, die niet te ontrafelen lijkt te zijn… ik voel me verdwaald en verwijderd van mezelf. Als gevolg voelt het ‘offer’ op een dag zwaar in mij,… ik voel me bedrukt en mij overvallen depressieve buien. 
Ik voel me schuldig dat ik de ander confronteer met mijn buien en dat maakt de zwaarte die erbij ontstaat bijna ondragelijk.
Van dit laatste schiet ik in het ‘overleven’ tot de dag dat ik beslis dat ik zelf aan het roer sta en iets anders wil. 
In dit geval mag ik herkennen en erkennen dat de zorg voor een ander van een ander is en ik het mijne mag dragen. Zorgeloos dragen is de leukste vorm van zorgen dat voelt niet zwaar. Ik kan dit echter alleen doen wanneer ik in verbinding sta met mijn gevoel en het bij mij past hier een keus een weg, een oplossing in te vinden omdat ik daar zeggenschap over heb. 
Dit betekend wanneer ik zorgdraag voor mezelf, ik met mijn volledige liefdevolle aanwezigheid kan zijn naast een ander wanneer die een luisterend oor, troostende schouder nodig heeft. Omdat ik een liefdevolle verbinding met mezelf heb waar ik trouw aan ben herken ik de ander ‘in’ mezelf inplaats van slechts daar buiten er ontstaat balans en daar kan ik voor zorgen!

Advertenties

Draagmacht

Draagmacht,

Opeens ontdek ik waarom ik in gesprek iets tussendoor over mezelf vertel…omdat ik graag mezelf onder de loep neem om meer van t leven te begrijpen hield t me bezig en ik observeerde mijn binnen en buitenwereld als een vogelaar met verrekijker en tele-lens in een vogelhut :D 

…Het viel me op en ik dacht waarom doe ik dit eigenlijk zoals ik me in t gesprek opstel? Ik praatte namelijk meer uit automatisme dan werkelijke uitwisseling van woorden…
Wat er gebeurd:

Iemand verteld iets over zichzelf. 

Ik luister en herken ik ondertussen een vergelijkbare situatie.

Ik voel dat gevoel van de situatie die ik beleefde, mogelijk weet ik ook de oplossing die mij heeft geholpen en ik deel enthousiast mijn bevindingen.
Ik heb het gevoel dat ik meeleef, letterlijk doe ik dat ook, en ik hoop de ander daarmee een gevoel van begrip te geven. Dat ik degene heb gehoord in wat die vertelde….
Maar, 

Is dit werkelijk gebeurd, of ben ik als een enthousiaste puppi of een vulkaan uitbarsting de ander totaal overdonderd en is daardoor juist het tegenovergestelde gebeurd? 
Of, 

Heb ik in mijn meelevendheid van alles meegenomen en draag ik in feite nu een les op mijn schouders die ik al kende maar waar de ander nog even inzichten op nodig had door er aan mij over te vertellen?….
In hoeverre ‘dragen’ wij mensen elkaar? 

Wat is het verschil tussen steunen/leunen of ondersteuning/leuning. 
Een leuning aan de trap is als de hand van een ouder waaraan je jezelf makkelijker naar boven of beneden ‘gesteund’ voelt.
Leunen is hangen een muur of voorwerp, persoon… gebruiken om zelf rechtop te blijven een steuntje gebruiken. 

T woord zegt t al je maakt er gebruik van! 
En dat hoeft niet erg te zijn. Rollators zijn ervoor ontworpen. Maar van mens tot mens of tot dier, hoe bewust steun of leun je?? 
Ik denk dat m daar t verschil zit… 

als je t vraagt wordt t automatisch ondersteuning omdat het dan een keuze, een overeenstemming is. 
Als ik put uit mijn eigen ervaringen word ik ook minder moe van bewust ondersteunen, dat kan zelfs vaak erg leuk zijn, omdat de afspraak ons samen brengt. Het samen bij machte zijn te helpen of hulp te vragen en ontvangen zuivert de draagmacht want we werken samen.

Maar leunt iemand vanuit een tekort, drama of hangerigheid is t ook direct zwaar, ik krijg er eerder genoeg van omdat t me moe maakt. De macht ligt aan een kant en er wordt niet gedeeld, samen werken botst en voelt vermoeiend.
Vraagt iemand hulp is er ook ruimte voor mij om aan te geven wat ik fijn vindt of waar ik behoefte aan heb. Die uitwisseling voelt heel vrij en open waardoor ik direct ademstroom en plezier kan ervaren. 
Dus in eerste instantie dacht ik een brug te moeten slaan naar de ander door begrip te tonen en uit eigen ervaring te vertellen wat te ander kan doen. T gaf me in zekere zin ook macht en grip op de situatie want ik vond het vervelend mijn kennis zo te voelen worstelen. Ik zette mijn draagmacht in om mezelf niet ongemakkelijk te hoeven voelen…
Nu weet ik dat de brug er al is, dat ik de ander ben maar dat we onze lessen op andere tijdstippen krijgen aangereikt. Dat de ander het inzicht kan ontvangen door in de be-leving te zijn en er over te vertellen, niet voor mij maar eigenlijk voor zichzelf. Ik kan reageren op een vraag (zie mijn vorige blog, balanceren) zodat we samenwerken en draagmachtig Zijn. 

Alleen maar Zijn, het is genoeg 

Liefde en Inspiratie!

X Lotus 

Www.satyara.nl/coaching/

Balanceren

Als iemand me 5 x iets aanbied zeg ik toch maar ja…
Tenzij ik ‘echt’ niet wil natuurlijk….

Ik kan zelf doen en wil ik hulp kan ik dat vragen.
Vraagt iemand iets aan mij mag ik nee zeggen.

Zelfs als ik t wel wil met mijn hoofd maar mijn gevoel zegt nee, kan ik nee zeggen.

Zelfs als de vraag niet woordelijk gesteld is maar in de energie lijkt te hangen kan ik om helderheid vragen of in de energie nee zeggen.
Als ik iemand zie die mogelijk hulp kan gebruiken kan ik het aanbieden.

Als ik voel dat ik dat op dat moment even niet wil, kan ik er ook voor kiezen dat niet te doen… belangrijk voor mij is; dat ik dat uit liefde voor mezelf handel en doe, zodat er geen gevoelens van schuld of schaamte achter blijven.
Wanneer ik het heb over eigenliefde heb ik het niet over egoïsme, dit is iets wezenlijk anders. Egoisme ontstaat uit een angst zelf tekort te hebben, zelf meer te willen.

Eigenliefde daarentegen is vanuit gevoel van liefde, trouw zijn en gehoor geven aan jezelf.
Is het voedend om hulp te geven of te krijgen terwijl er een zwaarte aanvast zit? Als ik het aanbied of ermee instem vanuit een gevoel van verplichting voel ik me al moe voor ik in actie kom.

Wanneer ik hulp aanbied vanuit plezier merk ik dat de hulp veel gemakkelijker verloopt en ik er niet of minder moe van wordt.

Dan handel ik uit werkelijke liefde. Ik geef met plezier vanuit overvloed!

Vanuit liefde voor mezelf zie en voel ik ook het resultaat, want ik geniet op dat moment en daardoor wordt de handeling ‘moeiteloos’ en laad ik direct weer op juist doordat ik geniet!
Soms zit ik vast….

Het lijkt dan of er geen uitweg uit die situatie is… hiervan word ik niet blij en het gaat bergafwaarts…

Genieten en plezier is dan een ‘ver van me bed show’ en daar kan ik, als t langdurig aanhoudt, niet meer mee verbinden en ik verlies genieten en plezier uit t oog, voel zwaarte en teneergeslagenheid….

Dat noem ik over-leven… ik heb wat kruimeltjes pep mezelf even op maar echt voedend is het niet, levensplezier brengt het niet….
Depressie/burn-out/overspannenheid, ziekte, een ongeval… t ligt op de loer met alle verschillende seintjes en ongemakkelijke emoties ‘van niet voelen tot extreme gevoeligheid’ van dien.
De vraag is: waar word ik blij van?

En t antwoord?…..

Ligt in mezelf, dat is dichtbij en lijkt (en ik spreek uit eigen ervaring) in veel gevallen onbereikbaar.
Ik vraag: waar maak je je zo bezorgd om?

Ik antwoordde: ik wil me best doen, ik wil een leuke collega, vriendin, familielid zijn. Ik wil dat men ziet wat ik kan. Ik wil zekerheid. Ik ben krachtig ik kan het wel!
Ik moet en zal me bewijzen!

Zie me, hoor me…
….. wie?
Wanneer ik namelijk zelf herinner en niet zo verdwaal in de buiten wereld, weet ik wat ik kan. Weet ik wat ik leuk en minder leuk vind. Weet ik wat ik wil en kies. Weet ik wie ik ben.
Lotus

 

PSST: Omdat het verdwalen in de buiten wereld en ‘vast’ lopen zo veel voorkomt dat het ‘menselijk’ is heb ik de Training ‘Levenswiel’ ontwikkeld.
Het is een reeks van 6 bijeenkomsten met theorie, ontspannen praktijk en creatieve onderdelen. Ontworpen op basis van ‘het medicijnwiel’ (bekend uit native american tradities) die je ook leert leggen en gebruiken.
Deze training brengt je bij je kern en helpt de dagelijkse dingen en jou kwaliteiten te overzien waardoor je inzichten ontvangt en vanuit meer plezier en nieuwe inspiratie naar je leven leert kijken.
Ik heb zelf werken met een medicijnwiel als enorme transformatie ervaren van waaruit ik nieuwe passie en levensinstelling heb ontdekt voor mezelf. Ik verbind me met plezier en geniet er enorm van deze levenswijsheid te delen met jou!

Meer info op mijn website http://www.satyara.nl/levenswieltraining/

Deze blog is mede tot stand gekomen door:

Donald duck, Cornelius, Osiris-Bes, Leopold en Nadine Pseudoniem

allen hartelijk dank en totgauw

Droomtijd

Tijdens een Regiobijeenkomst van de Hartstichting mocht ik een yogasessie verzorgen. 
T was een mooie ochtend met waardevolle informatie waarom geld inzamelen voor onderzoeken naar hart en vaten zo noodzakelijk is. Er lijkt veel bekend toch is erover oorzaak of afgemeten behandelwijzen nog veel onzekerheid.
Geinspireerd op het informatieve deel van de ochtend begeleid ik even later de yogasessie aan kleurrijke deelnemers. Qua inhoud doeltreffend en ik krijg ‘lach’ daar hou ik van ;) ontspannen, speels en ik verbaas me er weer over hoe weinig we van ons lichaam weten. 

Simpele heel helende oefeningen zijn onbekend, onderschat en onwaardig omdat we onbewust zijn van de impact dat het heeft op ons lichaam. 
Er zijn meerdere wegen die naar Rome leiden, gezondheid zit m niet alleen in voeding of stoppen met roken.

Gezondheid is ook balans. Balans tussen lichaam en geest. Je aansturende kracht is je hoofd, ziekte zit soms ook in je hoofd en niet altijd letterlijk. 
Wat doet denken eigenlijk? 
Als je prachtige positieve denkt… hoe voel je je dan??

Wat als je die prachtige positieve dingen geloofd?… 

geen sprookje maar echt!!! 

Hoe voel je je nu??
Hoe voelt het in je lichaam? Ben je nog moe? Voel je je zwaar? Ben je depressief? Gestresst??
Wat wil jij geloven, dat alleen medicijn je beter maakt? Of krachten die zich bundelen? Geloof je in alleen, in samen of in All-Een?
Tot slot kwam er aan t einde van de ochtend een wijze man naar me toe en hij zei: Ik heb ook een leuke, onthou dit; ‘Als je niet slaapt, Droom je niet.’
Ik glimlach…
‘Als je niet slaapt, droom je niet’.
Ik vraag me af waarom hij dit zegt en puzzel mijn inzichten bijelkaar…
Dus, Als ik wakker ben slaap ik, dus wat ik droom is werkelijkheid!
Droomtijd,
In dromen is van alles mogelijk, nu is er slechts de illusie van de verwarrende dromen om los te laten. 
T leven is minder serieus wanneer ik het kan dromen en ik kan meer lachen! 
Ik ga van mijn leven een droom maken! 
‘Living the dream!’ 

Lotus 


Www.satyara.nl

Magisch Leven

Ja we zijn nieuwsgierig, hebben dromen en die willen maar al te graag zien uitkomen. Sommige dromen zijn heel verantwoord daar dromen er meer van en sommige dromen zijn of lijken bereikbaarder dan andere.

Er zijn ook dromen die niet van deze wereld lijken… dat die dromen een sterrenstelsel verderop misschien alledaags zijn kennen wij niet.
Wel hebben we een haat liefde verhouding met dat onbekende. Wetenschappelijk onderzoeken we t universum vanaf de aarde en speuren het af opzoek naar nieuwe ontdekkingen. Ook wordt sterven al vele eeuwen onderzocht en hunkeren we op aarde naar de puurheid en t licht van een pasgeboren kind.
Wat is dat onbekende terrein? adem, zuurstof, liefde, leven, pauze…
Geboren onder de sterren in het teken tweelingen ben ik op onderzoek uitgegaan om twee kanten te ontdekken. Het verschil te ervaren en vervolgens achterhalen wat die twee samen brengt. Tweelingen is verbonden met en door t element lucht. Het schept een heilige ruimte tussen twee hartslagen in, tussen jou en mij, licht en donker.

Lucht 
Adem Leven
Bij lucht denk ik direct aan vliegen daar gaan we weer twee vleugels en een verbinding.

Luchtdruk boven en beneden zorgen dat je vliegt, weer een verbinding tussen twee. 
De magie van drieeenheid die alleen geleefd kan worden als je zelf kiest twee kanten in jezelf in balans te brengen en bewust aanwezig te zijn. 
Wanneer ik die balans opmaak en aanwezig ben ervaar ik een plek tussen tijd en ruimte, een plek van stilte een pauze maar ook een plek van inspiratie, ideeen, creatie!

Op die plek gebeurd het, magie.

Daar wordt een gedachte even later werkelijkheid in mijn leven. 
Veel ben ik op deze plek geweest en was ik bang of onzeker, daarmee gaf ik mezelf uitdagingen in mijn leven die me weer uit balans brachten en het niet gemakkelijk maakten terug te keren om de balans weer op te maken. 
Nu ben ik weer op zo’n punt… Eerder gooide ik mijn glazen in door te denken dat ik mezelf moest beschermen.

Opende ik mijn hart een beetje om dus ook maar een beetje terug te zien in mijn werkelijkheid. Dus vandaag vraag ik mezelf af, kies ik voor mijn oude angsten? Of ben ik bereid die pijn los te laten het gekonkel en bekokstoof, om mezelf te vergeven? Kan ik mijn leven aan mezelf toevertrouwen en NU omarmen magisch en vol dromen die waarheid worden…? 

 

Ik weet al wat ik wil en weet wat ik kies omdat mijn angst in t niet valt naast deze krachtige transformator. Wanneer er niets tussen staat en ik open mijn hart blijft er immers maar een ding, liefde.

De liefhebbende, de geliefde en het liefdesproces 1+1=3
‘Ik hoor roepen aan de poort, nieuwsgierig open ik de deur, ik ben het zelf’

~satyara~

Www.satyara.nl

Www.satyatasounds.nl

Onderweg om samen te Zijn

Ik zit in de trein onderweg naar mijn familie. T voelt mooi om te verbinden toch vecht iets in mij omdat ik het gevoel heb dat ik iets moet zijn wat ik niet ben. Groter, mooier, meer, vriendelijker, liefdevoller, guller.De lat ligt zo hoog dat er geen ladder bij kan.

Dus heb ik mijn zachte sneeuw laarzen aangedaan om mezelf welkom te heten in wie ik wel ben, met iedere stap de zachte bedding te voelen. Alle idealen achter me laten, onderweg heel ik mezelf zo met liefde tussen iedere stap die ik zet. 
Het is nu we in de 4de dimensie leven super belangrijk jezelf bewust te zijn van die liefde. De liefde voor jezelf, die liefde die kan overstromen naar een ander en je bewust te worden van alle verschillende wijzen van geven en ontvangen zelfs ook wanneer je geeft!!
Kerst gaat over t helen en delen in liefde. Maar de uitdaging is dat kerst ook de eventuele ‘wond’ heel zichtbaar maakt. Je denkt na over wat je hebt meegemaakt, waar je staat in je leven, welke keuzes je wel of niet maakt en soms laat kerst duidelijk zien wie er wel aanwezig is of waar er iemand mist…
Op de kerstmarkt waar ik werkte mocht ik kerststukjes verkopen naast lichtjes bevatten die engelen, Boeddha of een uiltje! Kortom ik verkeer daar in top gezelschap Hahaha! T mooie is dat een uil me altijd doet denken aan mijn oma, overleden op tweede kerstdag.

Zij was een zeer wijs en geliefd mens, op straat of in de bus vertelden vreemden haar hun levensverhaal en zij gaf wie vroeg wat geld want: ‘het zou Jezus kunnen zijn’. Zo leefde zij, haar zegeningen tellend en ons zo klaarstomend voor de uitdagingen van t leven door te inspireren en haar wijze te leven. 
Op de kerstmarkt verkocht een van mijn buren eten met zijn ouders. T was een vrolijke jongen van 22 met tatoeages en opgeknipt haar en een knotje. Toen hij even langs kwam om te kletsen (gave die ik heb ge-erft;) vertelde hij me dat hij vorig jaar zijn broer heeft verloren omdat die werd overreden door een tractor voor t huis een maand later overleed zijn opa en een half jaar later zijn zusje…

Ook vertelde hij trots dat zijn andere broers en zus ook een tatoeage hebben maar zijn moeder nu ook! 
Ik voel mee met deze krachtige vrouw met haar tatoeage verliezen en zegeningen. En als ik me in meditatie afvraag waarom deze dingen er toch zijn krijg ik antwoord:
Ik ben in gesprek met engelen, mijn oma (want die spreekt vandaag dichtbij tegen mij) en Jezus en Maria.
Het is de uitnodiging je hart te helen met liefde, liefde voor jezelf brengt heelheid! ‘Liefde heelt alle wonden’, die spreuk is er niet voor niks! Alleen als je deze uitdrukking aan een ander koppelt, kan het weleens tot een illusoire teleurstelling uitlopen en daaruit ontstaat veelal een breuk en wantrouwen. 
Begrip, eigen verantwoordelijkheid en positieve groei mogelijkheden zijn vanuit wantrouwen, angst en pijn moeilijk te ontdekken en dus heeft de uitdrukking ‘liefde heelt alle wonden’ zijn werkelijke kracht en magie verloren… en dat terwijl Jezus het ons zo mooi heeft geprobeerd te laten zien en voelen in alle verhalen.

Met kerst vieren we de geboorte, de geboorte van het magische kind! Een kind in jezelf! Christus bewustzijn!!! Een kind dat geloofd in liefde, in wonderen in heelheid een hemel op aarde!
Want Jezus komt niet meer alleen maar wordt nu we liefde helen en uitdragen wakker in ieder van ons. All-een! Kijk maar eens om je heen.

En her-ken jezelf! Voel jij je net zo boos? Net zo verdrietig, Net zo verliefd?? Alles is terug te brengen naar jou!
Die nieuwe hemel is de hemel op aarde, met al je dierbaren zelfs al zijn ze fysiek niet aanwezig, je weet wanneer ze even langskomen he?! Ja toch? Ik weet zeker dat ook jij weet waar over ik het heb en dit gevoel (her) kent!
De uitnodiging is om je te openen voor je dierbaren door meditatie en gebed maar ook om je te verbinden met je fysieke/aardse familie. Dit kan ook zielsfamilie zijn bijvoorbeeld in de vorm van vrienden of andere dierbaren met wie je resoneert. Om juist niet weg te bewegen van de uitdagingen maar te ontdekken of je de strijd los kan laten en je hart te openen om es te luisteren naar wat de ander nou eigenlijk bedoelt te zeggen. 
Wees niet bang iets te herkennen, deze woorden ken je al. In liefde kun je meenemen wat jou dichterbij jezelf brengt of kiezen iets te veranderen als dat goed voelt of aangeven dat je ruimte of tijd nodig hebt dit voor jezelf es na te voelen en te ontdekken wat deze woorden met je doen.
Als we allemaal ons pure unieke zelf zijn hoeft geen van ons te zijn wat die niet is, waarschijnlijk is dat een talent wat je probeer na te streven van een ander en is het juist jou eigenheid wat ontbreekt, de kers, de taart of juist de bodem!!!
Dus ik loop deze kerst de zachte bedding van de 4de dimensie heel mijn oude lessen en groei pijn met liefde en wandel ‘onderweg om samen te zijn’ Wandel je mee? 

X Lotus
Diepe dank aan de liefdevolle verbindingen om me heen die deze inspiratie en channeling mogelijk maakten! 

Mijn Geheim,

Hoe ik ben waar ik ben?
Waarom ik weet wat ik weet?
Vaker stellen mensen me de vraag
Nou lieve mensen… ik volg mijn pad.

Maar er is wel iets dat ik doe…
Mijn geheim?…

Het is mijn waarheid! 

Ik volg MIJN pad.
Dat betekent dat ik wandelde terwijl bijna iedereen me adviseerde stil te staan.
Dat ik de onderste steen naar boven haal niet altijd omdat ik het direct begrijp… dat komt soms pas later.

Maar wel omdat ik zo’n sterk gevoel heb dat ik dat wil doen dat ik niet stop voor ik het gedaan heb…
Ook ik ben regelmatig zoekende op mijn pad. Achter mij ligt een lading #metoo ’s , burn out, depressies en overspannenheid om ff wat levens ervaringen te delen.

Maar ik kies er steeds voor te ontdekken wat het leven me wil vertellen… wat wil ik aan mezelf duidelijk maken? Waarom ben ik hier als ziel? Wat is een levensmissie? 
Ik weet dat ik vaker voor t leven heb gekozen niet omdat het de makkelijkste keuze was…

Ik ga lopen als t regent en zit soms binnen als de zonschijnt… ik wil de ervaring. De intensiteit, de volledigheid van dat moment. 

Maar ik vraag me af; hoe kan ik het hier zo makkelijk mogelijk maken?
Wil ik zien wat er mist? Of ontdekken wat ik heb en daar eens echt van gaan genieten?! Maar dan ECHT he?! ;) je weet wat ik bedoel…
Blijf ik zoeken of ontdek ik eindelijk wat ik vind? Opeens denk ik nu aan ‘de alchemist’ (Paulo Coelho) sta ik bij mijn boom.
Te ZIJN op mijn eigen pad leef ik in alles; welk boek spreekt me aan, welke film raakt, welke kleur vandaag, kleding, wie wil ik ontmoeten, wat maakt me blij… nee! Wat maakt me echt blij?! Dat ben jij pas als ik zelf aanwezig ben. Wie is er anders om te ontmoeten als ik er niet ben dan leven we jou en wisselen we niet uit en leren we niet om te groeien en zijn we zo goed als dood… levende doden…
Wat als ik er ben?

Wat als ik geniet?
Wat als ik de hemel op aarde leef, omdat t kan?
Niet door me af te sluiten maar door werkelijk met open ogen in mijn hart deel te nemen, te helen wat ik niet ben en te zien wat ik creeer: Plezier, inspiratie, ontmoetingen, yoga, muziek, coaching, workshops, liefde, delen, zijn.
Graag tot gauw!

Lotus
Www.satyara.nl

Live Your Truth!