Reset

Gister ben ik naar ‘Anatevka’ geweest. Een musical over een joods gezin in n dorpje met oude tradities waar men naar leeft maar de werkelijke oorsprong niet meer van weet. 
T was mooi t raakte, ik was beetje van slag toen ik terug naar huis ging…
In hoeverre ben ik me bewust van de oorsprong van mijn dagelijkse bezigheden? Reageer ik op automatische impuls uit routine? Komt mijn reactie vanuit wat ik ken uit een eerdere ervaring en hoe ik dan dus reageer of kijk en luister ik naar de situatie die zich voordoet en reageer ik mindfull bewust in het moment? 
Hoe wil ik leven? 

Vanuit wat er ooit is afgesproken? Of wandel ik mijn eigen pad? 

Leef ik de wonden die zijn geslagen in mijn leven of oude overtuigingen die ik ergens heb opgepikt?

Of vind ik mijn waarheid in het loslaten van oude pijn dat mijn ziel verzwaard dat niet voedend is voor mezelf of omgeving?
Welke keuze maak ik overleven? Karig beetje bij beetje bij elkaar schrapend? 

Hmmm…. Of ga ik leven?! Genieten, dansen met iedere ademteug op iedere hartslag?
Er werd ook zo heerlijk gedanst tijdens de voorstelling, fijn, geaard en inspirerend.

Toen ik klein was kwamen mijn oom en tante met hun kinderen bij ons oud&nieuw vieren. Dan keken we oude super 8 filmpjes en de vaders speelden risk, dat was traditie! En super gezellig waar we reikhalzend naar uit keken want t was gewoon heeel gezellig en altijd feest met elkaar samen te zijn.

Ieder van ons uit huis veranderd t leven op natuurlijke wijze, bouwt een ieder van ons eigen tradities met deze mooie herinnering als fundament in het hart. 

Ik hou van traditie maar wat is het waard om zomaar door te ratelen zonder me met de betekenis te kunnen verbinden? Waarover zingen we dan? Waarvoor komen we nog in beweging om te dansen? Waarvoor heeft mijn hart geklopt? Of voel ik dat dadelijk ook niet meer? 
Ik ga mijn benadering van t leven mijn levensinstelling opnieuw bepalen! Wellicht los van traditie of een nieuwe vormen in t moment. Ik wil de waarde van een moment voelen, de oefening, oefenen en genieten met de dikke G!! :D doe je mee?! 
Live Your Truth! 
Liefde en Licht, 

Lotus
Www.satyara.nl: 

Workshops, coaching, yoga en inspiratie

Advertenties

Power Vrouw

Als power vrouw maak ik contact met de oer-oude magnetische energie van de aarde. Wanneer ik door de bomen het bos niet meer zie vind ik met Yoga de stilte in mezelf. Het gras onder mijn voeten laat me het groene veld vol mogelijkheden zien. Daar kan ik spelen, op adem komen en volledig mezelf zijn!!

X Lotus

http://www.creatievevakantiefrankrijk.nl/yoga-vrouwenpower-weken/

Sleutel van Liefde

Als speelsheid voortdurend heerst vind ik dat gezellig. Af en toe flirt ik mee.

Maar soms wordt ik moe… De basis is niet veilig om volledig in te zijn, de energie is wispelturig en er is geen diepgang aan de oppervlakte. Water heeft geen bedding om in te zijn dus vertrouwen ontbreekt en gevoelens stromen weg, verdampen… of het verzameld zich in het zwaarte punt waar het de nadruk legt en oude pijn uitvergroot.

Ik onderzoek waarom ik ontvangen nog steeds zo spannend vind.
Ik merk dat ik me nog regelmatig afsluit uit angst gekwetst te worden….

Ben ik me werkelijk bewust van wat ik uitzend? En wat eventueel de gevolgen kunnen zijn?
Ben ik bereid te flirten met het leven en de verantwoordelijkheid te dragen voor wat ik zaai?
Durf ik me ondanks dit alles open te stellen voor mijn leven ondanks dat ik niet weet wat de toekomst me brengt?

Ik heb hoop, hoop voor jou hoop voor de wereld hoop voor mezelf.
Ik geloof in sprookjes, mysterie, mystieke wezens, spirits… En voel door deze twee bronnen de oerbron zich vullen, liefde. De sleutel….alles verbindend…..liefde.

En liefde wil ik wel ontvangen!
Ik ben niet meer bang en oefen verder… En jij?

Liefde Lotus

 

Ik dans dus ik leef

Mijn wens is; ieder moment, zijn, genieten. Hoe vergeet ik te genieten? Ben ik soms destructief? En hoe ontdek wat er in de weg staat?

Ik ga opzoek waarom ik het leven soms zo spannend vind en waarom ik liever weg beweeg, me opsluit of dingen uitstel dan het werkelijk aan te gaan en het leven te ontvangen.

Bij de zoektocht waarom, raakt het het verschil tussen kwetsbaarheid en gekwetstheid mij in de mooiste vorm.
Ik zie mezelf in beide en ontdek verder als jonge avonturier…

Kwetsbaarheid is voor mij als een tere jonge bloem die zich opent om het leven te ontvangen en heerlijke geur te verspreidden met prachtige veel kleurigheid.

Gekwetstheid is voor mij een wond die is opengereten. Bang voor het leven. De wond kan niet genezen als deze steeds onbewust, bewust, in illusie of met oude overtuiging weer open getrokken worden. Maar kan slechts kan dichten door in liefde te zijn en liefde te ontvangen en daar is dus leven voor nodig! En zachte liefdevolle heling.

Als ik mijn wens om te genieten van elk moment wil ervaren heb ik leven nodig. Het leven ervaar ik van moment tot moment. Maar ook stap voor stap…

Als ik genieten weg haal is t gewoon maar wat stappen zetten…

T woord en gevoel ‘genieten’ erbij geeft het een andere dimensie en maakt het stappen up-lifting of zelfs magisch.

Het maakt dat de stap af en toe een huppel wordt met wat gefladder soms een sprong en langzaam ben ik aan het ontdekken dat ik dans!
X Lo yeti ;)

Leven

Leven,

Als een razende neem je me af wat ik heb opgebouwd
Vreugdevol dansend in de zon

Waar ik voor heb gevochten ligt in puin, verband tot as.

In niks ben ik en dat is wat ik ben

Ik voel me niet rouwig ik doe echt niet raar
Ik lijk te wachten…

Toen hoop in me groeide
draaide alles om en om
een wervelstorm, wanhopig verwrongen als volmaakt
Zo raas en tier je in mij om mij heen

Je maakt me bang
Ik krab en bijt
Zonder dat ik door heb
dat ik schurend glijdt

Leven, ik trotseer je weer en weer
en ik doe het nog een keer

HelingsAvonturier

Voor de zoveelste ochtend wordt ik wakker met de vraag waar is mijn geliefde…  Me vervolgens realiserend oh ja…het is uit… Dit ochtend ritueel duurt nu al maanden wat voelt als eeuwen.
Toen we elkaar ontmoeten heb ik je vol tranen gevraagd of je alsjeblieft niet wegging
Vele levens zag ik je sterven, bleef ik achter en het raakte me dieper dan diep

Mijn hart uit mijn borst gescheurd en hoop als vervlogen dromen uit mijn baarmoeder….
In het spinrag glinsteren de brokstukken van emoties die zijn geweest
Als een prachtig kristallen web zijn ze 1 in verbinding

Ik begrijp dat dit een weg is maar het begrijpen doe ik het niet.
Het voelt nog altijd niet kloppend voor mij.

Egypte was erg helend en het had grote uitnodigingen en lessen de reis zo te maken.
Ik vraag me echter af wat ons uit elkaar dreef…

Het is weer dag, ik onderste boven,  loop door, zonder te missen wat ik mis want het is er niet.

Rondjes lopend in de rondte

De wereld heeft gewoon weg meer kleur wanneer je naast me loopt…

Ik voel me blij dat ik dat nu weet al voelt het schraal, dat ik dat nu weet en voel…

Terwijl inmiddels kleuren vervagen geniet ik de verandering.
Ik krijg vertrouwen en ben helende…

Met gevatte moed ga ik stralend naar je toe, jij stampt echter op mijn hart
Verzekerd lijk je ieder restje van wat er nog maar was te willen vernietigen….

Waarom, is een raadsel voor me
Ik voel me radeloos, vernederd, veroordeeld en onbegrepen.

Dat een ziel als jij kiest zich zo neer te zetten in de wereld verbaasd me

Mijn ogen kijken…

Ik zie jou,

ik herken je niet,

ik ken mij,

ik ben dit niet.

Je laat geen keus ik laat je los….

In mij omarm ik mezelf,  het duurt maar ik ben meer en meer vertrouwd, getrouwd met mezelf.
De naam is Satyara, de nieuwe naam die ik draag.

Ik ben mezelf zo diep dankbaar om wie ik ben

Wanneer ik het energieveld van je woonomgeving voel snijdt de pijn nog altijd.

Helingsavonturier die ik ben, ga op onderzoek , wat ervaar ik ..

De pijn van gescheidenheid
En ik vraag me af waarom ik dat zo ervaar. Want ik draag het gevoel van eenheid en heelheid duidelijk voelbaar in me.

Als ik luister hoor ik mijn stem die me verteld dat ik jou op zo diepe laag heb ontvangen. Maar mezelf daarin heb afgewezen…
Dat is de pijn.

En tevens verteld een wijze ziel uit een andere dimensie mij dat mannelijke energie daarin anders werkt, eerst buiten zichzelf plaatst en ontdekt en dan binnenin voelt en dus anders door gaat tenzij hij bewust kiest ermee naar binnen te gaan om het vrouwelijk deel in hemzelf te helen…
Dat is de pijn

Ik doe het graag samen, samen resoneren ervaar ik als leerzaam
Jij bent hier niet…
Dat is de pijn

Alles wat had kunnen zijn weggooien…
Dat is de pijn

Ik weet pijn is ook heling…
Het inzien van mijn pijn is de weg van heling bewandelen

nou dus deze wetenschap leven…

Ik loop… Iedere dag…
Verder en verder…
Adem…
Laat los…
Ben heel…
Vrij…
En in mijn hart ben jij een ander deel van mij

Aan mijzelf: Het spijt me- vergeef me- ik hou van je
Aan de jou (mijn spiegel):
dankjewel

 

In Lak`Ech

X Lotus

 

Van de week logeerde ik bij een vriendin en werd ik weer wakker met het gevoel waar ben ik?!
Alleen dit keer realiseerde ik me dat ik niet jou maar mijn nieuwe ‘thuis’ miste :)

 

(In diepe liefde voor de wijze onvoorwaardelijkliefhebbende ziel die mij mezelf durfde laten zien, zodat ik “thuis” kan komen, Ik hou van je)