Offer van Liefde

Al eeuwen wordt er geofferd in naam van liefde…
Uit oude verhalen kennen we zelfs het offeren van kinderen en dieren.
In hoeverre beïnvloed het maken van offers mijn leven is wat ik me afvraag…

Ik kom wanneer ik tot in het diepst van mijn zijn kijk bij, liefde.
Het offeren van liefde is iets dat me ongezien gebeurd.

Op momenten dat ik een ander het beste gun omdat die door een moeilijke of uitdagende fase heen gaat wil ik ervoor ZORGEN dat die zich beter voelt.

Het gebeurd echter in die prille liefdevol bedoelde ‘zorg-fase’ dat ik het contact met mezelf verlies en vergeet te voelen wat ik wil of verlang, waar ik van droom. 
Omdat dit contact met mezelf verliezen onbewust gebeurd kan ik niet aan de ander aangeven wat goed voelt. In mij blijft dat onuitgesproken gevoel ergens steken… 

Ik heb het gevoel dat ik goed bezig ben, zie de ander weer lachen maar zelf voel ik ergens ver weg een gevoel van onvrede…. het offer
Ik zoek en ontdek waardevolle inzichten in dit hele proces dus het is nooit voor niks maar het feit blijft dat ik een offer meesleep iedere dag en me oplaadt aan de lach en liefde van de ander in de plaats van deze in mezelf te kunnen voelen en ervaren. 
Op den duur weet ik niet meer wat ik waard ben of wat mijn kwaliteiten zijn, het gene waarin ik mezelf zie en herken is in de ander buiten mij… Zo wordt ik een vreemde voor mijn eigen emoties en gevoelens die me overvallen van tijd tot tijd. Omdat ik die geen plaats weet te geven wordt het ‘steekje’ dat ik liet vallen een kluuw… een wir war, die niet te ontrafelen lijkt te zijn… ik voel me verdwaald en verwijderd van mezelf. Als gevolg voelt het ‘offer’ op een dag zwaar in mij,… ik voel me bedrukt en mij overvallen depressieve buien. 
Ik voel me schuldig dat ik de ander confronteer met mijn buien en dat maakt de zwaarte die erbij ontstaat bijna ondragelijk.
Van dit laatste schiet ik in het ‘overleven’ tot de dag dat ik beslis dat ik zelf aan het roer sta en iets anders wil. 
In dit geval mag ik herkennen en erkennen dat de zorg voor een ander van een ander is en ik het mijne mag dragen. Zorgeloos dragen is de leukste vorm van zorgen dat voelt niet zwaar. Ik kan dit echter alleen doen wanneer ik in verbinding sta met mijn gevoel en het bij mij past hier een keus een weg, een oplossing in te vinden omdat ik daar zeggenschap over heb. 
Dit betekend wanneer ik zorgdraag voor mezelf, ik met mijn volledige liefdevolle aanwezigheid kan zijn naast een ander wanneer die een luisterend oor, troostende schouder nodig heeft. Omdat ik een liefdevolle verbinding met mezelf heb waar ik trouw aan ben herken ik de ander ‘in’ mezelf inplaats van slechts daar buiten er ontstaat balans en daar kan ik voor zorgen!

Advertenties

Balanceren

Als iemand me 5 x iets aanbied zeg ik toch maar ja…
Tenzij ik ‘echt’ niet wil natuurlijk….

Ik kan zelf doen en wil ik hulp kan ik dat vragen.
Vraagt iemand iets aan mij mag ik nee zeggen.

Zelfs als ik t wel wil met mijn hoofd maar mijn gevoel zegt nee, kan ik nee zeggen.

Zelfs als de vraag niet woordelijk gesteld is maar in de energie lijkt te hangen kan ik om helderheid vragen of in de energie nee zeggen.
Als ik iemand zie die mogelijk hulp kan gebruiken kan ik het aanbieden.

Als ik voel dat ik dat op dat moment even niet wil, kan ik er ook voor kiezen dat niet te doen… belangrijk voor mij is; dat ik dat uit liefde voor mezelf handel en doe, zodat er geen gevoelens van schuld of schaamte achter blijven.
Wanneer ik het heb over eigenliefde heb ik het niet over egoïsme, dit is iets wezenlijk anders. Egoisme ontstaat uit een angst zelf tekort te hebben, zelf meer te willen.

Eigenliefde daarentegen is vanuit gevoel van liefde, trouw zijn en gehoor geven aan jezelf.
Is het voedend om hulp te geven of te krijgen terwijl er een zwaarte aanvast zit? Als ik het aanbied of ermee instem vanuit een gevoel van verplichting voel ik me al moe voor ik in actie kom.

Wanneer ik hulp aanbied vanuit plezier merk ik dat de hulp veel gemakkelijker verloopt en ik er niet of minder moe van wordt.

Dan handel ik uit werkelijke liefde. Ik geef met plezier vanuit overvloed!

Vanuit liefde voor mezelf zie en voel ik ook het resultaat, want ik geniet op dat moment en daardoor wordt de handeling ‘moeiteloos’ en laad ik direct weer op juist doordat ik geniet!
Soms zit ik vast….

Het lijkt dan of er geen uitweg uit die situatie is… hiervan word ik niet blij en het gaat bergafwaarts…

Genieten en plezier is dan een ‘ver van me bed show’ en daar kan ik, als t langdurig aanhoudt, niet meer mee verbinden en ik verlies genieten en plezier uit t oog, voel zwaarte en teneergeslagenheid….

Dat noem ik over-leven… ik heb wat kruimeltjes pep mezelf even op maar echt voedend is het niet, levensplezier brengt het niet….
Depressie/burn-out/overspannenheid, ziekte, een ongeval… t ligt op de loer met alle verschillende seintjes en ongemakkelijke emoties ‘van niet voelen tot extreme gevoeligheid’ van dien.
De vraag is: waar word ik blij van?

En t antwoord?…..

Ligt in mezelf, dat is dichtbij en lijkt (en ik spreek uit eigen ervaring) in veel gevallen onbereikbaar.
Ik vraag: waar maak je je zo bezorgd om?

Ik antwoordde: ik wil me best doen, ik wil een leuke collega, vriendin, familielid zijn. Ik wil dat men ziet wat ik kan. Ik wil zekerheid. Ik ben krachtig ik kan het wel!
Ik moet en zal me bewijzen!

Zie me, hoor me…
….. wie?
Wanneer ik namelijk zelf herinner en niet zo verdwaal in de buiten wereld, weet ik wat ik kan. Weet ik wat ik leuk en minder leuk vind. Weet ik wat ik wil en kies. Weet ik wie ik ben.
Lotus

 

PSST: Omdat het verdwalen in de buiten wereld en ‘vast’ lopen zo veel voorkomt dat het ‘menselijk’ is heb ik de Training ‘Levenswiel’ ontwikkeld.
Het is een reeks van 6 bijeenkomsten met theorie, ontspannen praktijk en creatieve onderdelen. Ontworpen op basis van ‘het medicijnwiel’ (bekend uit native american tradities) die je ook leert leggen en gebruiken.
Deze training brengt je bij je kern en helpt de dagelijkse dingen en jou kwaliteiten te overzien waardoor je inzichten ontvangt en vanuit meer plezier en nieuwe inspiratie naar je leven leert kijken.
Ik heb zelf werken met een medicijnwiel als enorme transformatie ervaren van waaruit ik nieuwe passie en levensinstelling heb ontdekt voor mezelf. Ik verbind me met plezier en geniet er enorm van deze levenswijsheid te delen met jou!

Meer info op mijn website http://www.satyara.nl/levenswieltraining/

Deze blog is mede tot stand gekomen door:

Donald duck, Cornelius, Osiris-Bes, Leopold en Nadine Pseudoniem

allen hartelijk dank en totgauw

Verhaal Schrijven

Vanmorgen wordt ik wakker ingesprek met Jezus en Toth.T onderwerp van gesprek is je eigen verhaal schrijven.
T is niet direct letterlijk dat iedereen schrijver moet worden maar er is op aarde deze tijd heling mogelijk door je unieke zijn te leven.

Je eigenheid delen met de wereld en daar van te leren door er uiting aan geven is het medicijn.

Niet door te vertellen wat een ander beter zou kunnen doen of t verhaal van een ander te verspreidden ter inspiratie maar juist jou eigen gevoelens, dromen en wensen te delen en daarnaar leven vanuit passie werkt inspirerend!
Het kan best een uitdaging zijn te ontdekken waar je talenten liggen. Soms zijn ze zo dichtbij dat je ze niet kan ontdekken omdat je er zo mee verweven bent. Dan is er een ander nodig die je laat zien of weten dat je ergens erg goed in bent. En vaak kiezen we ervoor de aangewezen persoon nog niet helemaal serieus te nemen… en dan wordt de wijze waarop dit je wordt duidelijk gemaakt in je leven wel eens intens of soms pijnlijk duidelijk… door omstandigheden die je precies in de richting lijken te duwen waar je (nog) niet heen wilde.
Vanuit jezelf inspireren valt niet altijd mee… er is moed voor nodig want gevoelens of dromen delen maakt vaak dat je je kwetsbaar voelt.
Soms lijk ik verlamd stil te zitten wachtten tot iemand voor me in beweging gaat of de afstandsbediening pakt om me aan te zetten… dat ik dit werkelijk zelf mag doen lijkt dan wel onmogelijk.

Toch kom ik steeds weer op dat punt waar ik me realiseer dat ik degene ben die kan doen, kiezen, ondernemen… als ik het niet doe ben ik zo goed als ‘niet levend’ schijn dood…
Als ik niet aanwezig ben hoe kan ik me dan verbinden, als ik t niet ben, wie is er dan?

Als ik er niet ben, wie voelt er dan, wie leeft t leven dat ik leef?

Als ik er niet ben, met wie ben ik dan in verbinding, wie ben jij?
Toth schrijft vanuit het ‘onkenbare’ vanuit de sterren, de leegte en nodigt ons uit.
Over Jezus is veel geschreven, en vooral velen zijn geïnspireerd. Wat zou hij zeggen? Volg mij of ben als ik? Sterf als ik of voel je geïnspireerd en wandel je leven met mij…? En wat betekend dat dan?
Voor mij betekend dit inspiratie en vrijheid! Als ik de wereld zie als een ongeschreven boek, kijk met de ogen van een kind is alles mogelijk!

Dan is t leven leuk! Een ontdekkingstocht waarvan geen kaart bestaat en ik alles op mijn pad als schat kan ontvangen.
Ik gooi de lijstjes overboord en verken een verbinding met het deel in mij die vrijheid heet, onbekend, ongerept, onbegrensd.
Vele malen ben ik verdwaald, zocht ik mezelf en vond.

Als ik niet ontdek door van t pad af te gaan kon ik ook niet leren vinden.
Ik lijk jonger dan ik ben, ik ben ouder dan ik ben.

Ik kies dagelijks voor t leven om mezelf te inspireren, groeien en mijn verhaal te ‘schrijven’.
Live your Truth!
Lotus Satyara

Passionele Zachtheid

Passionele Zachtheid
Twee woorden die bij me opkomen nu ik al enige tijd aan het ‘reizen’ ben met de Maria’s. 

In het bijzonder natuurlijk Maria van Nazareth en Maria Magdalena. 
De ene betiteld als Moeder de ander als Hoer. Een zelfde verhaal is Eva en Lillith en zo zijn er nog meer als je wil ontdekken
Waar ik echter in mijn reis achter kom is dat deze vrouwen hun beider ‘betiteling’ onjuiste nasmaak heeft wat is werkelijk waar vraag ik me af. 
Een veel gewaardeerd vrouwen rol is die van moeder. Een zeer ondergewaardeerd of anders iniedergeval niet werkelijk geaccepteerd is die van hoer.

Vanuit passie leven of passioneel genieten is daarmee voor een vrouw nog altijd enigszins ‘op het randje’. Een vrije, vurige of krachtige vrouw wordt veelal moeilijk ontvangen door haar omgeving. 
Het moederlijke type is direct handig en de taken lijken al gauw duidelijk. Iedere vrouw weet dit en kiest om de rol aan te nemen en zichzelf in de wereld neer te zetten of gaat het gevecht aan. Maar hoe bewijs je jezelf dan aan de wereld? Iedereen is er immers al eeuwen en eeuwen van overtuigd dat vanuit passie en vrijheid leven iets ongrijpbaars heeft. Wanneer een vrouw dit doet en zij ook nog eens leeft in een mannen wereld tussen de apostelen, wordt zij niet gezien als een van hen, dat is onbegrijpelijk dus krijgt zij

de titel hoer.
Ik ben gaan lezen over Maria Magdalena er is het een en ander aan oude informatie over haar weer boven de tafel aan t raken. Prachtig is dat. Mijn reis met een vriend en een bevriende sjamane in de Pyreneeen is voor mij bijzonder helend geweest. 
Ik heb ervaren dat ik kan kiezen of ik voor mezelf opkom of zwijg en wat de gevolgen van zo’n keuze kunnen zijn. 
Ik kan van elk moment genieten en me opladen als ik het kan ontvangen zoals het is. Wanneer ik duidelijk ben over wat mij beweegt of wat ik graag zou willen naar mijn waarheid luister en daarnaar handel voel ik mijn hart kloppen en t bloedstromen en weet ik dat ik leef!! Dat maakt me dan zo blij dat ik lach en dans en nog blijer wordt zodat ik het kan delen met de wereld om me heen omdat ik overstroom!

 

Toen ik een jaar geleden in Egypte was met een groep begeleid door een Sjamane en Priesteres die sterk verbonden is met godin Isis nodigde zij de vrouwen uit onze groep uit de afbeelding te ontdekken van Isis die Horus de borst gaf. 

Ik had weerzin en toen ik het gevonden had kon amper naar de afbeelding kijken. Ik voelde me boos over het moeder zijn het altijd maar zorgen, netjes en beleefd zijn, handjes schudden, regelen, rekening houden met alles en iedereen. T maakte me moe, vreselijk boos op t leven en verdrietig… ik liep met mijn ziel onder mijn arm door een prachtige oude tempel die ik door mijn tranen heen niet eens kon zien…
Toen ik de tempel uit wilde lopen op de afgesproken tijd zei een Egyptische vriend en reisgids; there you are, look, Lotus! En hij wees naar afbeeldingen op de oude pilaren, t was daar, over al, ik was het zelf, Lotus.
Op zeker niveau wist dat ik was uitgenodigd mezelf te dragen, mijn eigen moeder te zijn, voor mezelf te zorgen met de aandacht en liefde die ik ook aan een ander zou geven. Opgelucht stroomden 

de tranen, terwijl ik de tempel verliet, ik wist dat er wat veranderd was. (Dat ik dit een jaar later echt zou begrijpen en schrijven wist ik toen nog niet ;) 
Wanneer ik mezelf van een bedding voor zie zoals een moeder mij dat zou bieden, zoals ik het een ander zou aanreiken, ervaar ik zachtheid. Kan ik ontspannen en voel ik me geborgen, thuis. 
Twee bijzondere vrouwelijke woorden waarin kracht en moed liggen verscholen.
Passionele Zachtheid en jij bent de brug! ;) 
XLotus 

Kijk op de website http://www.satyara.nl voor meer informatie, Yoga Vrouwenpower weken, Sister soul Tribe  en Coaching. 

Sleutel van Liefde

Als speelsheid voortdurend heerst vind ik dat gezellig. Af en toe flirt ik mee.

Maar soms wordt ik moe… De basis is niet veilig om volledig in te zijn, de energie is wispelturig en er is geen diepgang aan de oppervlakte. Water heeft geen bedding om in te zijn dus vertrouwen ontbreekt en gevoelens stromen weg, verdampen… of het verzameld zich in het zwaarte punt waar het de nadruk legt en oude pijn uitvergroot.

Ik onderzoek waarom ik ontvangen nog steeds zo spannend vind.
Ik merk dat ik me nog regelmatig afsluit uit angst gekwetst te worden….

Ben ik me werkelijk bewust van wat ik uitzend? En wat eventueel de gevolgen kunnen zijn?
Ben ik bereid te flirten met het leven en de verantwoordelijkheid te dragen voor wat ik zaai?
Durf ik me ondanks dit alles open te stellen voor mijn leven ondanks dat ik niet weet wat de toekomst me brengt?

Ik heb hoop, hoop voor jou hoop voor de wereld hoop voor mezelf.
Ik geloof in sprookjes, mysterie, mystieke wezens, spirits… En voel door deze twee bronnen de oerbron zich vullen, liefde. De sleutel….alles verbindend…..liefde.

En liefde wil ik wel ontvangen!
Ik ben niet meer bang en oefen verder… En jij?

Liefde Lotus

 

Het Eierpad

Vandaag kijk ik rond op mijn levenspad en heb ik t gevoel dat ik een eierloop aan t doen ben.

Subtiel dans ik balancerend van het ene naar het andere ei op mijn pad.
Mijn lichtvoetigheid en afstemming maakt dat de eieren onder mij me kunnen dragen en ik ze dus heel achter me laat!

Op eieren lopen is een geoefende kunst.
Wanneer je niet inleeft en invoelt waarom je stapt of waarheen is een breuk het gevolg…

Die breuk hoeft niet perse het ei in kwestie te zijn… Maar de breuk kan evengoed in mezelf ontstaan.
Omdat ik soms te-veel rekening hou met het ei onder mij
Bijvoorbeeld, omdat ik graag gedragen wordt, of ik bang ben afgewezen te worden als ik aangeef waar ik heen wil. Of omdat ik graag de controle wil en daardoor juist mis of te stevig stap.

Het maakt mij dan moe dat al mijn zintuigen zijn afgestemd op de eieren inplaats van mijn doel, de weg!

Dus ga ik mijn eigen behoefte ook voedden of kies ik eieren voor mijn geld?

Ik dans Pasen in met deze gedachten
Observeer lichtvoetig mijn eierpad vanuit respect voor mezelf en mijn doel
Iedere stap kleur ik met magische verf uit mijn rode dansschoentjes die ik onlangs heb gekregen van mijn nicht! :)

Me verbinden en wereld mooier kleuren dans ik.
De eieren die ik nog niet heb gedanst liggen daar te wachtten op jou op mij.

In de doodse stilte van de zaterdag ben ik aanwezig

De kleurige eieren liggen voor het oprapen in vorm van de vele workshops die ik organiseer om mezelf en jou te inspireren en aan deel te nemen. Dit vind je op www.satyara.nl en facebook.

Blijf ik op eieren lopen of ga ik staan voor waar ik in geloof?

Pasen vier ik met een ei.
Want een ei, brengt hoop, geloof en liefde, dat hoort er bij ;)  een kleurrijke wedergeboorte die ook in de bijbel prachtig beschreven staat.

In liefde en licht Lotus

Doorbraak

Ik voel me verliefd,  ver boven de aarde zwevend kijk ik met trots neer op mijn wel degelijk aardse zelf.

He, he,  eindelijk kan ik door alle moeilijk, lastig, ‘lukt niet’ heen bewegen.

En ik voel dat ik het eng vind maar op een leuke manier, spannend. Ik word daarbij heel enthousiast, t kost geen moeite…. Ik wil nog noet naar bed maar heb echt de klok rond gewerkt en mag slapen.

Ik was vergeten dat iets zo kan voelen.

Dat werk werkelijk zo leuk kan zijn

Ik zie mezelf weer in allerlei bochten wringen naar allerlei plekken gaan met lood in mijn schoenen.   t Viel uiteindelijk altijd mee hoor!! Ja, het werd heus wel een leuk idee en een mooie ervaring, het staat ook leuk op me CV dat ik het gedaan heb, maar mijn vleugels miste ik al heel lang…

Ik begon mijn bedrijf in 2012 niet wetende welke richting  ik insloeg, gewoon een impuls volgend.

Niks buiten kunnen sluiten, (omdat ik niet zou weten wat de juiste keus zou zijn)

Dus ging ik over op puur accepteren wie ik ben.   Opzoek naar wat de wereld mij biedt, in de hoop te ontdekken waarom ik er ben.   Wat mijn pad is…..en ik stond daar maar tijden te kijken op de dempel

zuchtend wachtend,

verlangend hoopvol

NIet wetende wanneer het moment zou komen

Uren, dagen, weken, maanden, jaren zit ik daar… geen idee hoe ik de stap kan zetten

ideeen die ik heb smelten als sneeuw voor de zon, worden weer nieuwe ideeen waar de twijfels aan plakken dus ik blijf warar ik ben, wachtend op t juiste moment, allert want ik heb geen idee waar ik op wacht.

P1000998

 

Nu na meer dan twee weken radio stilte schrijf ik. Letterlijk mijn telefoon sleutels portomonee in Verweggistan vergeten

Een afspraak plannen ging niet, mijn Ov en pin pas waren ook afwezig en wifi maakt drie dagen geen verbinding

uh… Wat zou mijn uitnodiging zijn??

Dus ik ben maar ff niemand gaan zien en op mezelf geweest.

In de tussentijd ben ik deelnemer en begeleider bij een drummaking weekend van Innerchanges en maak een Healingdrum van Bizon in combinatie met Kersenhout.

De passende sticks en tas

Creer nog drie tassen

Maak een youtube account aan  en meer van dat soort dingen…

 

Ik adem, ik leef, maar weet s ochtends niet waarvoor ik mijn bed uit kom…

Dat maakt dat ik mee wat grijs voel

ik mis een doel

ik mis t bloed dat door mijn aderen gonst van wat gaan we vandaag weer beleven??

ik mis verwondering

en ik weet niet hoe ik t terug krijg

tot vandaag.

Ik kreeg hulp van iemand die al een tijdje naast me reist

Hij liet me zien dat ik me eigenlijk overmatig verwonder zo veel verwonder dat mijn doel uit het zicht verdwijnt en ik geen idee meer heb.

De enige mogelijkheid is af te maken waar ik aan begon

Die workshops echt  te plannen en de stappen te zetten zodat ik mijn kennis kan delen met de wereld, mijn kwaliteiten kan gebruiken, zodat informatie en het dna dat ik in me draag beschikbaar wordt.

En een ieder die erbij wil zijn omdat het resoneert, die kan kiezen om deel te nemen aan wat ik organiseer en vertel uit eerdere ervaring

Ik voel me dankbaar

Ben zo verliefd op mezelf dat ik t eindelijk kon zien, dat wachten en geduld loont en dat ik eindelijk begrijp hoe manifestatie werkt.

Ik voel me trots dat ik de stap over de drempel waagde om mijn doorbraak te zien. Om nu als nieuw de wereld in te stappen en deel te nemen bewust van het gevoel van bloed dat door mijn aderen stroomt.

mei 2014 160