Tempel van Verwondering

IMG_1853

Verwondering is als…

Een licht in het duister

een vonkje ontspringt en groeit met aandacht voor wat ooit ongezien was

Opeens herinner ik me dat ik op pad ben

Laat deze vonk eenmaal ontdekt een inspiratie zijn om de reis voort te zetten op avontuur te zijn

Jong en oud te zijn, verwonderd over het leven dat zich ontvouwd en versmelt met iedere stap die ik ben

Een baken van licht dat kan stralen als een ster in het duister wanneer ik durf te zien en me verwonder….

 

~Lotus Satyara~

@Dutch Yoga Festival Terschelling 2018

 

 

Advertenties

Drempelvrees

Ik zie me nog vechten denkend dat er van alles moet niet meer wetend wat… Dus ik kom voor mezelf op en vecht! Tegen een onzichtbare ik een iets dat het altijd beter lijkt te weten. Alles wat ik kies,  het is nooit goed genoeg. En iedereen heeft ‘het’ gedaan! Wat het ook is…

Ik kijk in de spiegel naar mijn vechtende ik en ontdek een oneindige schuld in mezelf. Zoveel… Hoe kan ik het ooit inlossen…? Moedeloos… Moe
Bovenal… Boos

Dieper dan diep voel ik me verdrietig alsof ik rouw en slechts flarden heb geleefd… Of bijna niet…

Toen ik me af vroeg wanneer het genoeg is… Het is nooit genoeg… Wat is genoeg?
Hoe bevrijdt ik mezelf dan van deze schuld?

Plots bevind ik me een andere werkelijkheid zoeen als in een film:
Ik word uitgenodigd bij een oude tempel ceremonie, sta tussen de monniken en bewandel de weg van Boeddha. De monniken beginnen een gezongen gebed en ik stel me open het te ontvangen.
In deze ceremonie sta ik op een drempel.

Achter mij ligt de wereld waarin ik leefde de deur die naar de tempel leidt waardoor ik binnen ben gekomen.
De drempel is een soort energetische kracht lijn waar ik op sta. Ik voel me stil,  perfect in balans alsof ik het midden van een weegschaal ben… Alsof ik me tussen een in en uitademing bevindt.. Zo’n moment dat je onder water bent en bijna bovenkomt om lucht te happen… Zachte liefde stroomt door mijn bloed als een rivier van rozenkwarts

Voor mij is een groot Boeddha beeld
En voel ik leegte, ik weet niet waar ik instap als ik een stap zou zetten het lijkt of er geen eens een vloer is!!

T beangstigd me
Om me heen hoor ik het gezang in oude taal en mijn lichaam laat de angst direct weer los. Het zingen stopt. Stilte.

Dan wordt er gevraagd door een oude wijze monnik met lange witte baard of ik bereid ben alles wat geweest is achter me te laten.
Ik ben bereid zeg ik.
Alsof ik geridderd wordt krijg ik drie tikken tegen mijn schouderbladen met de platte kant van een zwaard.

Even ben ik bang voor de verandering…
De drempel onder me lijkt te trillen en ik weet dat het tijd is om los te laten en te gaan…

Zodra ik op kijk zie ik oneindigheid
De leegte lijkt als mist op te trekken en er onthult zich een droomwereld. Ik zie het universum maar ook een uitgestrekt landschap zo mooi dat er woorden aan geven onmogelijk is. De kleuren, bergen, bomen, water, wijdsheid en alles is zo ongelofelijk magisch en prachtig!!!!

…en toen werd ik wakker…
Ik voel me een stuk lichter vandaag
En weet dat ik een keus heb, ik kan het verleden of mijn waarheid leven.
En ik weet welke mij het meeste plezier geeft! ;)

Totgauw liefde Lotus

IMG_0312