De illusie missen…

Wat ik mis is wat ik was
Wat ik ooit geweest ben

Mijn ziel brandt vrij dansend in de zachte ochtend zon

Longen gevuld van liefde genieten met een zucht terwijl ik van een afstandje kijk naar de herinneringen die ik koester.
Leven dat ik leef

Liefde die ik liet

Vallen toen ik volhield 
Ik strek mijn armen uit

Omhels je lichaam met wie ik werkelijk ben

Terwijl we smelten bij een heilig vuur en we dromend zwerven in het nachtelijk uur 
Ken je mij

Ben je jou
Adem in en uit

Liefde is

Advertenties

Levensdromen

Ze lijken zo bereikbaar en toch ver weg… Hoe kan dat dan? Ik onderzoek mijn wensen en dromen…wat kom ik daarbij tegen en welk effect heeft dat?

In de film ‘Forces of Nature’ herkende ik mezelf in de onzekerheid die het karakter Sarah laat zien.
Het belemmerd haar te ondernemen in wat ze t allerliefste wil.
Dan zie ik nog iets wat mij weg houdt van stappen ondernemen naar mijn droomleven… Arrogantie!
Jawel, het is erg waar… Ik bedacht mezelf namelijk dat ik vaker overspannen ben geweest en hoe het dan kwam dat dat gebeurde.
Ik heb mezelf in zekere zin onmisbaar gemaakt door een overvloed aan verplichtingen en afspraken te creëeren en om hulp te vragen voelt als falen en ik denk dat ik de enige ben die het op kan lossen.
Natuurlijk liggen daar talenten en kwaliteiten anders doe ik het niet…
Maar moet het zoveel? Ontneem ik een ander niet een les door alles te sturen vast te houden in eigen hand?

Bij mijn levensdromen verwezenlijken;
1.word ik ondersteund door dierbare vrienden die non stop in mij blijken te geloven, me altijd supporten en voor me klaar staan.
2.houd familie me scherp door vragen, uitnodigingen in liefde, kleurrijke meningen en trouw.
3.word ik geïnspireerd door mijn omgeving op verschillende wijzen.

Hmmm… fijn en uitdagend daarin mijn standpunt te ontdekken na voelen en leven… Dat is dus ook mijn uitdaging in samenwerken!
Wat is ‘samenwerken’ eigenlijk??
In hoeverre ben ik mezelf gaan ergeren op werk omdat, ik het zo fantastisch deed en sommige collega’s daar totaal niet aan tipten (in mijn ogen) en dat ik daardoor zo serieus werd in mijn werk en weerzin kreeg, ik alles als veel en zwaar ging ervaren en burn-out raakte!!?

Wat is een ideale werksituatie??
Als mijn verwachtingen worden vervuld, die persoonlijk zijn dus in werkelijkheid onmogelijk voor een ander om te vervullen.
Of
Ieder die een persoonlijk steentje bijdraagt met positieve zin en veel plezier en genieten op de werkvloer?!

Is dat werkelijk onmogelijk? Of in feite zo dichtbij dat ik met een kleine uitdaging langs persoonlijke stukken heen kan kijken (mits ik tenminste bereid ben mijn eigen waarheid onder ogen te zien) en daar vervolgens gehoor aan durf te geven zodat ik een ‘walhalla’ in samenwerking kan bereiken?!

De positieve kant van arrogantie; in mezelf geloven… Ai daar ben ik weer, bij het hoofdstuk; I AM en opnieuw de weg van vertrouwen leren wandelen. Gelukkig ben ik inmiddels bewust genoeg om te weten dat ik tijdens dit leven meerdere malen dezelfde les mag oefenen, en nu ik mezelf hieraan herinner voel ik vertrouwen.

Levenslessen en levensdromen, onlosmakend met elkaar verbonden, vrienden of vijanden?

Ik ben nieuwsgierig, wat als ik die ‘nieuwsgierige’ kant van mezelf meer zou voedden en de balans opmaak om mijn levensdromen te leven… Wat als ik dat al doe?…Droom

 

Ik ben Nadine ik heb bij vele bedrijven gewerkt, ik ben meermaals burn-out of overspannen geweest, ik hou inmiddels van mensen, ik ben zelfstandig ondernemer en ontdek nog steeds nieuwe kanten van mezelf. Maar een ding weet ik den dat is dat ik kies en ik droom en Leef!

Doorbraak

Ik voel me verliefd,  ver boven de aarde zwevend kijk ik met trots neer op mijn wel degelijk aardse zelf.

He, he,  eindelijk kan ik door alle moeilijk, lastig, ‘lukt niet’ heen bewegen.

En ik voel dat ik het eng vind maar op een leuke manier, spannend. Ik word daarbij heel enthousiast, t kost geen moeite…. Ik wil nog noet naar bed maar heb echt de klok rond gewerkt en mag slapen.

Ik was vergeten dat iets zo kan voelen.

Dat werk werkelijk zo leuk kan zijn

Ik zie mezelf weer in allerlei bochten wringen naar allerlei plekken gaan met lood in mijn schoenen.   t Viel uiteindelijk altijd mee hoor!! Ja, het werd heus wel een leuk idee en een mooie ervaring, het staat ook leuk op me CV dat ik het gedaan heb, maar mijn vleugels miste ik al heel lang…

Ik begon mijn bedrijf in 2012 niet wetende welke richting  ik insloeg, gewoon een impuls volgend.

Niks buiten kunnen sluiten, (omdat ik niet zou weten wat de juiste keus zou zijn)

Dus ging ik over op puur accepteren wie ik ben.   Opzoek naar wat de wereld mij biedt, in de hoop te ontdekken waarom ik er ben.   Wat mijn pad is…..en ik stond daar maar tijden te kijken op de dempel

zuchtend wachtend,

verlangend hoopvol

NIet wetende wanneer het moment zou komen

Uren, dagen, weken, maanden, jaren zit ik daar… geen idee hoe ik de stap kan zetten

ideeen die ik heb smelten als sneeuw voor de zon, worden weer nieuwe ideeen waar de twijfels aan plakken dus ik blijf warar ik ben, wachtend op t juiste moment, allert want ik heb geen idee waar ik op wacht.

P1000998

 

Nu na meer dan twee weken radio stilte schrijf ik. Letterlijk mijn telefoon sleutels portomonee in Verweggistan vergeten

Een afspraak plannen ging niet, mijn Ov en pin pas waren ook afwezig en wifi maakt drie dagen geen verbinding

uh… Wat zou mijn uitnodiging zijn??

Dus ik ben maar ff niemand gaan zien en op mezelf geweest.

In de tussentijd ben ik deelnemer en begeleider bij een drummaking weekend van Innerchanges en maak een Healingdrum van Bizon in combinatie met Kersenhout.

De passende sticks en tas

Creer nog drie tassen

Maak een youtube account aan  en meer van dat soort dingen…

 

Ik adem, ik leef, maar weet s ochtends niet waarvoor ik mijn bed uit kom…

Dat maakt dat ik mee wat grijs voel

ik mis een doel

ik mis t bloed dat door mijn aderen gonst van wat gaan we vandaag weer beleven??

ik mis verwondering

en ik weet niet hoe ik t terug krijg

tot vandaag.

Ik kreeg hulp van iemand die al een tijdje naast me reist

Hij liet me zien dat ik me eigenlijk overmatig verwonder zo veel verwonder dat mijn doel uit het zicht verdwijnt en ik geen idee meer heb.

De enige mogelijkheid is af te maken waar ik aan begon

Die workshops echt  te plannen en de stappen te zetten zodat ik mijn kennis kan delen met de wereld, mijn kwaliteiten kan gebruiken, zodat informatie en het dna dat ik in me draag beschikbaar wordt.

En een ieder die erbij wil zijn omdat het resoneert, die kan kiezen om deel te nemen aan wat ik organiseer en vertel uit eerdere ervaring

Ik voel me dankbaar

Ben zo verliefd op mezelf dat ik t eindelijk kon zien, dat wachten en geduld loont en dat ik eindelijk begrijp hoe manifestatie werkt.

Ik voel me trots dat ik de stap over de drempel waagde om mijn doorbraak te zien. Om nu als nieuw de wereld in te stappen en deel te nemen bewust van het gevoel van bloed dat door mijn aderen stroomt.

mei 2014 160

Pasen

Vandaag zie ik alles nieuw.

Niet alleen dat uur verschil wat mijn hele wereld in een ander daglicht lijkt te zetten… Ik voel me herboren alsof ik werkelijk net uit een ei kom gooi ik stuntelig vanalles om… Zucht… En ik probeer het opnieuw.

Wat me opvalt is dat het veel vloeistoffen, water is dat om gaat.

Water staat symbolisch voor de emoties en gevoeligheid. Me kwetsbaar opstellen blijft ook spannend. Maar is wel oprecht, ik ervaar dat mijn oprechtheid meestal wordt begroet door een open ontvankelijk hart van mijn omgeving. Dan ontstaat er een nieuwe basis van vertrouwen. En met vertrouwen kan je alle kanten op!

Zonder vertrouwen kom ik niet ver is mijn ervaring. Wanneer ik twijfel of denk dat ik moet weten waarover ik ga schrijven blokt dat de hele stroom. Wanneer ik alles loslaat en in vertrouwen ben schrijf ik hier zonder moeite een heel verhaal.

Het vastzetten komt ook voort uit mijn voornemen iedere dag te bloggen. Bij mij werkt een vast tijdstip zowieso averechts en wanneer er een vorm van druk op zit als ‘moeten’ ontneemt me dat zo mijn vrijheid. Dat ervaar ik als zo verstikkend dat ik geen stap verder kom dan te zitten waar ik zit….

Ik vind ‘ruimte hebben’ echt iets heiligs. Het magische is dat ik het zelf creeer! Niemand behalve ik heeft tenslotte verantwoordelijkheid over, mijn leven, dus ik kies.

Vrijheid, t klinkt als muziek in mijn oren. Als een lege ruimte die ik dit moment mag kleuren met mijn kleuren palet!

Ik ben nieuw. Als een kleurboek met iedere dag een nieuwe tekening. Als een lied met steeds weer een nieuwe toon. Als een gedicht met iedere keer weer een nieuw woord. Ik word geboren, ieder moment opnieuw.

029

Inkomsten

Dan is er nu dat moment dat ik mijn financieen op orde mag brengen en mag verzenden… ai ai

Wat een bittere kluif vind ik dit, het kost me veel tijd en energie. En nu ik dit mag doen ben ik de euforie van vorige keer allang vergeten. De reclame van de aangifte inkomsten belasting vind ik erg grappig, ik heb ook wel echt het gevoel dat ik mezelf uit n soort winterslaap wakker mag schudden… Kom in beweging de wereld wacht!!

Of beter, kom in beweging de werld draait door! Wil jij ook mee bewegen? Tune dan in, doe het vandaag, wacht niet maar daag jezelf uit;  Geniet,  Heb lief en doe je Inkomsten Belasting…. hahaha!!

Er niet aan meedoen is geen optie, inkomsten zijn tenslotte belangrijker dan uitgaven. Wanneer ik het op energetisch level bekijk tenminte, als ik geen energie heb kan ik dat ook nergens in stoppen. Gevolg?…. niks. Omdat de keer zijde van ‘niks’ tegelijk ‘alles’ is, is er dus ook niks aan de hand. Feitelijk betekend dat; dat ik volledig in balans ben in harmonie met alles, dus kan ik gewoon Zijn voel ik me opgeladen kan ik de wereld aan alles!

Alleen… heb ik hier al uitgaven gedaan. Ik heb dingen gemaakt, gelachen, geholpen, gebeld, gekocht, verdiend… dus nu inleveren/terug ontvangen, de balans opmaken is voor mij essentieel in zekere zin.

Gelukkig wordt daarbij een formule gehanteerd van 1:3. Dus voor 1 keer geven kan ik 3 keer of meer (want universele energie houdt van verrassingen ;) ontvangen. Woow, das veel!!

`Nadine durf je dat? Geld ontvangen, een Helpende hand, Liefde, een Boek, Energie uit onbekende hoek…  Deze manier van energie uitwisselen werkt alleen wanneer je de uitkomst volledig kan loslaten en gewoon opmerkzaam ‘bent’ in wat je ontvangt? Kan je dat? Aan jou de keuze..’

Ja, innerlijke stem goed idee, je maakt me vooral nieuwsgierig! Eigenlijk klinkt het zo makkelijk, dat ik het wil ervaren. Ik ga opletten wat ik ontvang en ik ga het met ingang van ‘nu’ doen! Leuk!

 

 

 

Zazen

Wanneer ik iets aan het maken ben zweven er allerlei gedachten door mijn hoofd, heb ik tijd voor zelfreflectie en nu ik dit blog ben gestart vliegen er met straaljagersnelheid woorden langs die gedachten.

Een beetje zoals ik een boek lees, dat ik dan helemaal in dat gevoel en die taligheid leef op dat moment. Mijn favotiete schrijver? Paulo Coelho zeker weten! Lov`it iedere keer weer. Het boek wat me het meest intrigeerde, de Aleph. Nog denk ik daar regelmatig aan vanwege de thematiek.  Aleph wordt beschreven als een plek tussen tijd en ruimte.

Nu als Yoga Docent ken ik dat als ‘in het moment zijn’ een ander woord is ‘Zazen’ het pulseren in het moment, mee bewegen. Alles in en om ons heen is energie, licht en geluid bestaan ook uit trilling dus stil staan is geen optie. zelfs niet als je het gevoel hebt dat je stilstaat, een illusie! Alles bestaat uit energie wat je kan waarnemen dankzij trilling, dus stil bestaat feitelijk niet.

In het openbaar vervoer zat ik extra onrustig als we opeens stil kwamen te staan. tot ik er op een dag voor koos gewoon de ervaring aan te gaan en me eraan over te gegeven. Wat er gebeurde?? Ik kwam op tijd!! hahaha Niet op de tijd die was afgesproken maar de ander was ook om een persoonlijke reden vertraagd.

Goddelijke timing, ik vind het magisch! En sindsdien is niet mijn tijdstress weg maar word ik altijd verrast met deze vorm van magie… Ik ben wat laat, fiets en ga in de overgave dat ik mijn trein haal en laat de gedachte los… en jahoor… Nee, ik ben niet op tijd maar, mijn trein heeft 5 min vertraging, dus ik haal m met gemak!! En dan voel ik me dankbaar dat er zo voor me gezorgd wordt, dat alles samen valt in goddelijke timing.

Mijn leukste ervaring is dat ik bepakt en bezakt aan kom op station Soestdijk, daar staat de trein al, ik ren erheen (das best een eindje) hij rijdt al, ik geef t op en ik denk, jammer… stopt ie naast me en de bestuurder opent de deur, mocht ik voorin instappen!! Bizar! Wat een engel, ik had t al prima gevonden een half uur te wachten op de volgende, maar dit was echt een kadootje! Dus ik sta daar bij de bestuurder en de conducteur voorin, allemaal knopjes en lichtjes en het spoor recht vooruit zichtbaar door het kleine raam, ik voelde me alsof ik even in een film op een andere planeet ben belandt. Ze lachen maken een gezellige opmerking en de dag kreeg zoveel meer kleur, ik bedank ze hartelijk en stap nog een beetje verbaasd de gang in naar de tweede klas coupe, lijkt wel een droom! Dankjewel voor deze spontane actie dit vergeet ik niet meer of ik de trein nou mis of niet! ….met wie kan ik dit delen, wie zal ik dit appen….

Zazen, ik vind het een mooi woord en daag mezelf uit hierin te leven. Mindful in het moment. Toen ik mijn katje bijna 9 jaar geleden Zaza noemde had ik geen idee maar zij leert me wel in het moment te ontpannen ;) Gister was ik al wat moe had al 3 keer in mijn vinder gepikt maar ging toch door met handwerk, nog een klein stukje…. dan komt ze op een gegeven moment aan lopen en gaat boven op mijn werk liggen. Mijn eigen seintjes van moeheid negeren (in mijn vingers prikken) maar haar kan ik niet negeren. Ik kan letterlijk niet verder en zij ontvangt tevreden haar kroeltje en spint op mijn schoot.

Prachtig te ontdekken hoe alles verbonden is en benieuwd wat er vandaag weer op mijn pad komt!

Morningstar message: May your day be floatingly fulfill your deepest dreams and desires. May your heart beat abundantly filled with love so your body can carry you through the day, enlightened and powerful in a gentle kind of way

Namaste

 

Vrijheid

Nu ik een tijdje samen woon ervaar ik dat ik degene ben die mezelf van vrijheid en ruimte voorzie.

Ik kan dat extra zien door wat ik terug gespiegeld krijg uit mijn omgeving. Sinds de verkoop van mijn Amsterdamse woning staan er dozen bij een vriendin die ben ik nu  (ze had me al uitstel gegeven) aan het verhuizen. Het is voor mij even slikken want ik mag direct wat met die spullen, ons huis is al vol en was dat al aangezien Erik er al langer woond. Ik weiger een city box te huren, om weer te vergeten dat ik spullen heb die ik niet gebruik, hoe woon je als je spullen elders staan? Dus staan er aandacht vragende dozen in de kamer….  Ik zit er tegen aan te hikken…. pak af en toe wat uit, ruim wat op en leg ook weer wat terug…

Het zet me aan het denken, waarom vind ik het toch zo moeilijk ergens een beslissing over te maken?

Direct valt me op dat het ‘beslissing maken’ zo definitief voelt. Als of er daarna geen ruimte meer is ergens op terug te komen een andere wending te maken ofzo. Goed ik zie nu in wat ik mezelf op leg, ik ontneem mezelf vrijheid door zo te denken. Een wel overwogen beslissing vandaag betekend niet dat ik morgen geketend vast blijf zitten….Ik mag juist het gevoel van vrijheid in drinken, voelen tot in t diepst van mijn zijn en in liefde afscheid nemen van het materiaal dat doorreist naar een nieuwe bestemming.

Met wat ik uitpak maak ik een beslissing over hoe ik wil leven, wat me blij maakt. Ik kan ook voelen dat alles zo zijn eigen waarde en energie meedraagt dit daagt me extra uit wel overwogen keuzes te maken want ik wil niks zomaar weggooien! Ik zie zo de waarde van het materiaal en de vaardigheden die erbij komen kijken als je iets creeert…

Misschien komt daar ook mijn diepe liefde voor creatief bezig zijn vandaan…

En bij iedere vorm van creatie is vrijheid naar mijn idee essentieel.

Zelfs nu ik dit bericht tik, terwijl ik kook (portobello`s in de oven) ben ik eigenlijk een drumtas aan het maken, mezelf zo min mogelijk beperken en optimaal tijd gebruik, haha

Ik werk met secondhand textiel, katoen, en wanneer de basis staat maak ik er vaak nog een schildering op. Dit is ontstaan omdat mijn vriend ‘drummakingweekenden’ organiseerd met zijn bedrijf Innerchanges. Hij had voor zijn healingdrums geen fijne tas en vroeg mij of ik er een wilde maken. Ik ben nog steeds geinspireerd alweer aan tas zes bezig en t voelt goed dus ik ga ermee door.

De tijd te verdelen tussen creeeren en directe inkomsten vind ik een grote uitdaging. Dus ik doe onderzoek en krijg inzichten op dit gebied door zo vol mogelijk overal in te stappen op het moment.

Ik ben geen briljant kok maar kies er wel voor mezelf en mijn lichaam bewust te voedden bij dezen deel ik het menu van vandaag:

Portobello in de oven verwarmen-geitenkaas-komkommer-tomaat-verse spinazie-humus en kruiden naar smaak ;) mmmm

Verder zie je een salade bestaande uit: ijsbergsla-augurk-zonnebloempitten-druif- appel-halve lof fijngesneden-tonijn- bleekselderij met als creme de la creme ook wat humus en koriander

Een paar dadels en tomaatjes als bord versiering en voor de lekker natuurlijk, eetsmakelijk!