Verhaal Schrijven

Vanmorgen wordt ik wakker ingesprek met Jezus en Toth.T onderwerp van gesprek is je eigen verhaal schrijven.
T is niet direct letterlijk dat iedereen schrijver moet worden maar er is op aarde deze tijd heling mogelijk door je unieke zijn te leven.

Je eigenheid delen met de wereld en daar van te leren door er uiting aan geven is het medicijn.

Niet door te vertellen wat een ander beter zou kunnen doen of t verhaal van een ander te verspreidden ter inspiratie maar juist jou eigen gevoelens, dromen en wensen te delen en daarnaar leven vanuit passie werkt inspirerend!
Het kan best een uitdaging zijn te ontdekken waar je talenten liggen. Soms zijn ze zo dichtbij dat je ze niet kan ontdekken omdat je er zo mee verweven bent. Dan is er een ander nodig die je laat zien of weten dat je ergens erg goed in bent. En vaak kiezen we ervoor de aangewezen persoon nog niet helemaal serieus te nemen… en dan wordt de wijze waarop dit je wordt duidelijk gemaakt in je leven wel eens intens of soms pijnlijk duidelijk… door omstandigheden die je precies in de richting lijken te duwen waar je (nog) niet heen wilde.
Vanuit jezelf inspireren valt niet altijd mee… er is moed voor nodig want gevoelens of dromen delen maakt vaak dat je je kwetsbaar voelt.
Soms lijk ik verlamd stil te zitten wachtten tot iemand voor me in beweging gaat of de afstandsbediening pakt om me aan te zetten… dat ik dit werkelijk zelf mag doen lijkt dan wel onmogelijk.

Toch kom ik steeds weer op dat punt waar ik me realiseer dat ik degene ben die kan doen, kiezen, ondernemen… als ik het niet doe ben ik zo goed als ‘niet levend’ schijn dood…
Als ik niet aanwezig ben hoe kan ik me dan verbinden, als ik t niet ben, wie is er dan?

Als ik er niet ben, wie voelt er dan, wie leeft t leven dat ik leef?

Als ik er niet ben, met wie ben ik dan in verbinding, wie ben jij?
Toth schrijft vanuit het ‘onkenbare’ vanuit de sterren, de leegte en nodigt ons uit.
Over Jezus is veel geschreven, en vooral velen zijn geïnspireerd. Wat zou hij zeggen? Volg mij of ben als ik? Sterf als ik of voel je geïnspireerd en wandel je leven met mij…? En wat betekend dat dan?
Voor mij betekend dit inspiratie en vrijheid! Als ik de wereld zie als een ongeschreven boek, kijk met de ogen van een kind is alles mogelijk!

Dan is t leven leuk! Een ontdekkingstocht waarvan geen kaart bestaat en ik alles op mijn pad als schat kan ontvangen.
Ik gooi de lijstjes overboord en verken een verbinding met het deel in mij die vrijheid heet, onbekend, ongerept, onbegrensd.
Vele malen ben ik verdwaald, zocht ik mezelf en vond.

Als ik niet ontdek door van t pad af te gaan kon ik ook niet leren vinden.
Ik lijk jonger dan ik ben, ik ben ouder dan ik ben.

Ik kies dagelijks voor t leven om mezelf te inspireren, groeien en mijn verhaal te ‘schrijven’.
Live your Truth!
Lotus Satyara

Advertenties

De Jonkvrouw

Wie is deze dame of heer in kwestie en hoe komt dit dat hij is wie ze is?
Ik zal dit benaderen van uit hij en zij om verwarring te voorkomen… ;)
Kortom verbind je met beide energieeen mannelijk en vrouwelijk terwijl je leest hoe deze woorden hier staan.

De jonkvrouw kan die jongen zijn, die niet genoeg geld heeft, uit het buitenland komt en staat te hannesen met ons Ov systeem…
Zo iemand kan je voor lastig uitmaken als je de trein wil halen of je nodigt uit… Ik kies het laatste en vraag: ‘Wat heb je nodig?’ ‘Misschien kan ik helpen?’
Hij geeft aan dat hij t vervelend vind geld aan te nemen. Wauw… Bang hem te kwetsen geef ik aan dat ik t niet voor niks aanbied, dat ik de situatie ken en weet hoe dat voelt. Kijk maar even wat je wil, zeg ik, misschien kan je hier binnen pinnen zegt de zuchtende dame naast me, mijn aanbod staat zeg ik terwijl de jongen naar binnen loopt.
1 Minuut voor mijn trein arriveert ben ik net klaar met mijn eigen bestelling als hij toch naast me komt staan en aangeeft graag hulp te accepteren.
Ik pin voor hem in mijn laatste minuut en wens m succes voor ik naar de trein ren.

De situatie maakt me vrolijk en ontroert me…
T is werkelijk een groot kado als iemand je hulp accepteerd zonder verwachtingen of verlangens bewust van zijn eigen reis.

Er zit een dametje in de bus met n stok. Ze is bang niet op tijd uit te stappen want ze staat al terwijl de bus nog niet bij de halte is, wiebelt en zij dus ook.
Een man staat naast haar en maakt contact met een glimlach en babbel. Ik zie zijn hand achter haar bij een bushobbel…
Maar hij raakt haar niet onnodig aan hij laat haar in haar kracht.
Ik zie daarin de aanmoediging en respect voor wie zij is.

De jonkvrouw kan iedereen zijn, maar is geen slachtoffer!
T mooie is dat hij/zij zich erg bewust is van zichzelf en de gecreëerde situatie waarin hij/zij zich bevindt en daarin een keus heeft gemaakt vanuit eigenheid. En met respect kan er een gedeeld moment ontstaan waardoor held en jonkvrouw elkaar ontmoeten en het leven lichter kunnen ervaren door de puurheid en openheid in het moment.

Een jonkvrouw+  kan (zich bewust van de situatie) om hulp vragen!
Omdat dit ook heldenmoed laat zien komt dan de innerlijke held de jonkvrouw al tegemoet en creër je voor jezelf een nieuwe situatie door in contact te gaan met een ander.

Ik wens me veel plezier opnieuw in ontmoeting!

X Lotus

(Deze tekst is verbonden met die van de held)

Transformatie

Zondag met de boedelbak op stap geweest.

En ik heb geen idee waarom mijn hele huis vol dozen staat terwijl ik denk dat ik niet materialistisch ben ingesteld….

Het is alleen dat ik in ieder voorwerp mogelijkheden zie…. Alles wil ik gebruiken, alles heeft eigen vorm en eigen kwaliteiten en dat vind ik zo inspirerend.

Omdat ik niet in dozen of spullen wil verdrinken moet ik iets veranderen! Iets groots, zoals de dag dat ik mijn dagboeken heb verbrand. Het is niet dat er een volledig inspiratieloze dag voorbij gaat. Dagelijks is er nieuws en zie ik het niet zet ik mijn ekster oog aan en vind ik het wel.

Dus waar ik werkelijk op uit kom is dat ik in tekorten geloof, dat zelfs leef. Hiermee doe ik mezelf echt tekort! Mezelf vastzetten in spullen is in mijn beleving schaarste, de ernergie kan niet verder stromen en ik ben bang dat ik morgen niet genoeg heb. In de angst voor morgen zo wil ik niet leven. Ik groei dankbaar op in een land met vrijheid en allerlei mogelijkheden dat mag ik ervaren op alle vlakken. Anders ben ik een ander soort vluchteling en waar moet ik heen met mezelf? Ik roep onnodig de dozen dood over mezelf af en het is tijd om te veranderen.

Ik wil geloven dat morgen ook weer nieuw brengt; spullen, ideeen, energie, liefde… Zoveel vertrouwen voelen dat alle gevoellens van angst kunnen weg smelten als sneeuw voor de zon.

En wanneer alles wat me tegen hield is weggesmolten kan ik leeg om met open armen al het leuks en nieuws te ontvangen!

Wanneer de energie doorstroomt kom ik in balans!

In vertrouwen dat ik precies hebt wat ik nodig heb en dat ik het anders op mijn pad vind maakt de verandering. En wederom verbrand ik mijn oude schepen achter me met open armen voor morgen.

zzz….

 

Omdat ik dit bericht niet gepost kreeg gister is deze er nu.

Ik kom bijna mijn bed niet uit en als ik het toch doe voelt het of ik uit een graftombe ben gestapt. Een aparte ervaring. Ik kijk de kamer rond (uh, voor zover dat gaat) en mag echt in beweging komen, licht in de duisternis, Wakey Wakey aarde aan Nadine!!