Werkelijk zijn

Het huilen van n traan

Vindt slechts achter mijn ogen een bestaan

Huilen doe ik graag alleen

En niet meteen

Hou ik ze in…worden ze van steen

Als een goede vriend die eens verdween…

 
Als ik lijker dan bleek

Es achter mijn ogen keek

In de diepste van mijn ziel

Blijkt het dat ik dieper viel

Voelend wat ik nog niet wist

En erg gemist

Daar onder oppervlak is uitgegist

 
Stalen van de zonneschijn

En lollen om de grootste gein

Maakte dat ik graag vergeet

Wat ik eigenlijk al weet

Hoe in stilte van het stil

Werkelijk te zijn ben wie ik wil

On aanneembaar ongetemd

Het best van t mooiste afgestemd

 
Als een zalig eigen lied

Dat zingt in de verste verte niet

 

 

Lotus

Advertenties

Sleutel van Liefde

Als speelsheid voortdurend heerst vind ik dat gezellig. Af en toe flirt ik mee.

Maar soms wordt ik moe… De basis is niet veilig om volledig in te zijn, de energie is wispelturig en er is geen diepgang aan de oppervlakte. Water heeft geen bedding om in te zijn dus vertrouwen ontbreekt en gevoelens stromen weg, verdampen… of het verzameld zich in het zwaarte punt waar het de nadruk legt en oude pijn uitvergroot.

Ik onderzoek waarom ik ontvangen nog steeds zo spannend vind.
Ik merk dat ik me nog regelmatig afsluit uit angst gekwetst te worden….

Ben ik me werkelijk bewust van wat ik uitzend? En wat eventueel de gevolgen kunnen zijn?
Ben ik bereid te flirten met het leven en de verantwoordelijkheid te dragen voor wat ik zaai?
Durf ik me ondanks dit alles open te stellen voor mijn leven ondanks dat ik niet weet wat de toekomst me brengt?

Ik heb hoop, hoop voor jou hoop voor de wereld hoop voor mezelf.
Ik geloof in sprookjes, mysterie, mystieke wezens, spirits… En voel door deze twee bronnen de oerbron zich vullen, liefde. De sleutel….alles verbindend…..liefde.

En liefde wil ik wel ontvangen!
Ik ben niet meer bang en oefen verder… En jij?

Liefde Lotus

 

Oorlog voorbij de Angst…

Ik vraag me af wat oorlog in de wereld houdt
En neem mijn eigen patronen en wat er om me heen gebeurd als puzzelstukjes mee naar binnen om mijn antwoord te vinden.

Oorlog hangt samen met vechten en vluchten
Dader en slachtoffer
Zwart Wit, Man Vrouw….

Ik keek wat films vond die van Russell Crowe erg verhelderend, ‘The Water Definer’
Hierin zoekt een vader naar zijn zoons een aangrijpende film waar ik ook van gruwelde… Wat doen we elkaar aan… ?

Wat me opvalt is dat de een strijd ergens voor, maar de ander heeft ook een duidelijk strijdpunt
Wie heeft er dan gelijk?? En wie bepaald dat???

Vaak denkt een partij of strijder het wiel volledig te hebben uitgevonden en met de beste bedoelingen gaat deze persoon hier helemaal voor.
Het ding is echter dat veelal uit enthousiasme en passie voor het doel iemand met een andere mening niet meer wordt gehoord.

Dus in de plaats van samenwerking ontstaat er macht en alleenheersing.

Of dat nou vanuit een persoon of een groepering is maakt niet uit!

Het punt is, iemand kijkt er anders naar dan jij… Is dat niet prachtig? Is dat niet de moeite waard om je Es’ volledig mee te verbinden te groeien en ontdekken vanuit het standpunt van de ander het jouwe te zien?
Dan heb je een werkelijk beeld.

Goed, zoiets kost tijd, en dat is natuurlijk kostbaar dus we kiezen, scheidden, vechten, bijten, vluchten en huilen….

Ik denk dat het werkelijk zien, horen en je volledig openstellen voor wat je kind, je vrouw of je man verteld heel helend kan zijn… Maar
Dat we bang zijn
Bang onszelf te verliezen in de ander, bang dat de ander dan gewonnen heeft of dat je in de war raakt! Aiaiai!…

Ik ben deze persoon….
Ik heb gekozen voorbij mijn angst lief te hebben…

Ik ben de liefde alleen vergeten toe te laten…..

Het zorgde voor gebrek aan vertrouwen. Wat natuurlijk de angst voor liefde weer op liet spelen. En toen zat ik er zover in, dat ik niet meer wist dat ik het alleen maar hoefde te voelen….

Voorbij de oorlog… voorbij de angst want daar ligt het…. Liefde

Lotus

Kristalwater

Ik ben nog niet zolang terug van de reis naar Zuid Afrika die ik met mijn familie maakte. T heeft me anders leren kijken naar water, het werd iets heiligs voor mij. Dat is het daar ook!

De supermarkten hadden wel wat fruit maar aangezien, wegens een gebrek aan regen, was bijna alle oogst mislukt en daardoor bijna onbetaalbaar voor iemand met een gemiddeld inkomen.

Ook heb ik krugerpark bezocht, de rivier stond zo laag dat de boot waarop ik mee was steeds de bodem aan het omploegde om vooruit te komen. Dieren zijn trager, dat is leuk als toerist natuurlijk, (anders had die jaguar zich misschien nooit laten zien) maar ze zijn kwetsbaarder. Waterdieren hebben maar erg weinig ruimte om in te leven of indien nodig zich in te verstoppen. Ook andere dieren moeten verder lopen om te kunnen drinken met alle gevolgen van dien

kruger (12).JPG

In de dorpen/townships is meer dan een uur lopen voor water niet raar. Aan de emmer die een vrouw bij het tankstation kwam vullen was duidelijk te zien dat deze vaak gebruik wordt, als je begrijpt wat ik bedoel!

Een wc in huis is er niet en veelal deel je het kleine toilethuisje buiten met je buren. Geen wonder dat ziekte zich snel verspreid, water is tenslotte onze meest gebruikte manier van reinigen.

Nou gaat het er naar mijn idee niet om mij treurig te voelen over wat ik heb en zij daar niet. Want ik merk nu ik een paar weken terug ben hoe gewoon en overvloeddig mijn kraan gebruik is en hoe onoplettend ik het toilet doorspoel.

Waar ik mezelf op uitnodig is bewust te kijken waar het glas staat dat ik vol schenk. Er niet overvloedig overheen te klotsen, maar dankbaar in te schenken en van deze overvloed te genieten, in liefde wetend dat andere mensen, dieren, planten of water mogelijk ook een uitnodiging hebben…