Muur van Ver staan

Ik zie je staan

Ver sta je mij?
Of zijn mijn woorden 

Tussen regels door 

Gebakken lucht geworden 

In jou oor
Ik voel je bouwen

Weer vertrouwen

Om illusie te onderhouden
Ik heb me tegen je aangezet

Om eindeloos te dromen

Snel in een schietgebed

Vergankelijk ontkomen
Kijkend zien

Zag ik iets

Wellicht, misschien

Zijn we 

Niets
Liefdevol streel ik iedere steen

Ieder mos een eigen taal

Je kleurt je geurt, je tekent 

En ik luister 

Advertenties

Offer van Liefde

Al eeuwen wordt er geofferd in naam van liefde…
Uit oude verhalen kennen we zelfs het offeren van kinderen en dieren.
In hoeverre beïnvloed het maken van offers mijn leven is wat ik me afvraag…

Ik kom wanneer ik tot in het diepst van mijn zijn kijk bij, liefde.
Het offeren van liefde is iets dat me ongezien gebeurd.

Op momenten dat ik een ander het beste gun omdat die door een moeilijke of uitdagende fase heen gaat wil ik ervoor ZORGEN dat die zich beter voelt.

Het gebeurd echter in die prille liefdevol bedoelde ‘zorg-fase’ dat ik het contact met mezelf verlies en vergeet te voelen wat ik wil of verlang, waar ik van droom. 
Omdat dit contact met mezelf verliezen onbewust gebeurd kan ik niet aan de ander aangeven wat goed voelt. In mij blijft dat onuitgesproken gevoel ergens steken… 

Ik heb het gevoel dat ik goed bezig ben, zie de ander weer lachen maar zelf voel ik ergens ver weg een gevoel van onvrede…. het offer
Ik zoek en ontdek waardevolle inzichten in dit hele proces dus het is nooit voor niks maar het feit blijft dat ik een offer meesleep iedere dag en me oplaadt aan de lach en liefde van de ander in de plaats van deze in mezelf te kunnen voelen en ervaren. 
Op den duur weet ik niet meer wat ik waard ben of wat mijn kwaliteiten zijn, het gene waarin ik mezelf zie en herken is in de ander buiten mij… Zo wordt ik een vreemde voor mijn eigen emoties en gevoelens die me overvallen van tijd tot tijd. Omdat ik die geen plaats weet te geven wordt het ‘steekje’ dat ik liet vallen een kluuw… een wir war, die niet te ontrafelen lijkt te zijn… ik voel me verdwaald en verwijderd van mezelf. Als gevolg voelt het ‘offer’ op een dag zwaar in mij,… ik voel me bedrukt en mij overvallen depressieve buien. 
Ik voel me schuldig dat ik de ander confronteer met mijn buien en dat maakt de zwaarte die erbij ontstaat bijna ondragelijk.
Van dit laatste schiet ik in het ‘overleven’ tot de dag dat ik beslis dat ik zelf aan het roer sta en iets anders wil. 
In dit geval mag ik herkennen en erkennen dat de zorg voor een ander van een ander is en ik het mijne mag dragen. Zorgeloos dragen is de leukste vorm van zorgen dat voelt niet zwaar. Ik kan dit echter alleen doen wanneer ik in verbinding sta met mijn gevoel en het bij mij past hier een keus een weg, een oplossing in te vinden omdat ik daar zeggenschap over heb. 
Dit betekend wanneer ik zorgdraag voor mezelf, ik met mijn volledige liefdevolle aanwezigheid kan zijn naast een ander wanneer die een luisterend oor, troostende schouder nodig heeft. Omdat ik een liefdevolle verbinding met mezelf heb waar ik trouw aan ben herken ik de ander ‘in’ mezelf inplaats van slechts daar buiten er ontstaat balans en daar kan ik voor zorgen!

Balanceren

Als iemand me 5 x iets aanbied zeg ik toch maar ja…
Tenzij ik ‘echt’ niet wil natuurlijk….

Ik kan zelf doen en wil ik hulp kan ik dat vragen.
Vraagt iemand iets aan mij mag ik nee zeggen.

Zelfs als ik t wel wil met mijn hoofd maar mijn gevoel zegt nee, kan ik nee zeggen.

Zelfs als de vraag niet woordelijk gesteld is maar in de energie lijkt te hangen kan ik om helderheid vragen of in de energie nee zeggen.
Als ik iemand zie die mogelijk hulp kan gebruiken kan ik het aanbieden.

Als ik voel dat ik dat op dat moment even niet wil, kan ik er ook voor kiezen dat niet te doen… belangrijk voor mij is; dat ik dat uit liefde voor mezelf handel en doe, zodat er geen gevoelens van schuld of schaamte achter blijven.
Wanneer ik het heb over eigenliefde heb ik het niet over egoïsme, dit is iets wezenlijk anders. Egoisme ontstaat uit een angst zelf tekort te hebben, zelf meer te willen.

Eigenliefde daarentegen is vanuit gevoel van liefde, trouw zijn en gehoor geven aan jezelf.
Is het voedend om hulp te geven of te krijgen terwijl er een zwaarte aanvast zit? Als ik het aanbied of ermee instem vanuit een gevoel van verplichting voel ik me al moe voor ik in actie kom.

Wanneer ik hulp aanbied vanuit plezier merk ik dat de hulp veel gemakkelijker verloopt en ik er niet of minder moe van wordt.

Dan handel ik uit werkelijke liefde. Ik geef met plezier vanuit overvloed!

Vanuit liefde voor mezelf zie en voel ik ook het resultaat, want ik geniet op dat moment en daardoor wordt de handeling ‘moeiteloos’ en laad ik direct weer op juist doordat ik geniet!
Soms zit ik vast….

Het lijkt dan of er geen uitweg uit die situatie is… hiervan word ik niet blij en het gaat bergafwaarts…

Genieten en plezier is dan een ‘ver van me bed show’ en daar kan ik, als t langdurig aanhoudt, niet meer mee verbinden en ik verlies genieten en plezier uit t oog, voel zwaarte en teneergeslagenheid….

Dat noem ik over-leven… ik heb wat kruimeltjes pep mezelf even op maar echt voedend is het niet, levensplezier brengt het niet….
Depressie/burn-out/overspannenheid, ziekte, een ongeval… t ligt op de loer met alle verschillende seintjes en ongemakkelijke emoties ‘van niet voelen tot extreme gevoeligheid’ van dien.
De vraag is: waar word ik blij van?

En t antwoord?…..

Ligt in mezelf, dat is dichtbij en lijkt (en ik spreek uit eigen ervaring) in veel gevallen onbereikbaar.
Ik vraag: waar maak je je zo bezorgd om?

Ik antwoordde: ik wil me best doen, ik wil een leuke collega, vriendin, familielid zijn. Ik wil dat men ziet wat ik kan. Ik wil zekerheid. Ik ben krachtig ik kan het wel!
Ik moet en zal me bewijzen!

Zie me, hoor me…
….. wie?
Wanneer ik namelijk zelf herinner en niet zo verdwaal in de buiten wereld, weet ik wat ik kan. Weet ik wat ik leuk en minder leuk vind. Weet ik wat ik wil en kies. Weet ik wie ik ben.
Lotus

 

PSST: Omdat het verdwalen in de buiten wereld en ‘vast’ lopen zo veel voorkomt dat het ‘menselijk’ is heb ik de Training ‘Levenswiel’ ontwikkeld.
Het is een reeks van 6 bijeenkomsten met theorie, ontspannen praktijk en creatieve onderdelen. Ontworpen op basis van ‘het medicijnwiel’ (bekend uit native american tradities) die je ook leert leggen en gebruiken.
Deze training brengt je bij je kern en helpt de dagelijkse dingen en jou kwaliteiten te overzien waardoor je inzichten ontvangt en vanuit meer plezier en nieuwe inspiratie naar je leven leert kijken.
Ik heb zelf werken met een medicijnwiel als enorme transformatie ervaren van waaruit ik nieuwe passie en levensinstelling heb ontdekt voor mezelf. Ik verbind me met plezier en geniet er enorm van deze levenswijsheid te delen met jou!

Meer info op mijn website http://www.satyara.nl/levenswieltraining/

Deze blog is mede tot stand gekomen door:

Donald duck, Cornelius, Osiris-Bes, Leopold en Nadine Pseudoniem

allen hartelijk dank en totgauw

Werkelijk zijn

Het huilen van n traan

Vindt slechts achter mijn ogen een bestaan

Huilen doe ik graag alleen

En niet meteen

Hou ik ze in…worden ze van steen

Als een goede vriend die eens verdween…

 
Als ik lijker dan bleek

Es achter mijn ogen keek

In de diepste van mijn ziel

Blijkt het dat ik dieper viel

Voelend wat ik nog niet wist

En erg gemist

Daar onder oppervlak is uitgegist

 
Stalen van de zonneschijn

En lollen om de grootste gein

Maakte dat ik graag vergeet

Wat ik eigenlijk al weet

Hoe in stilte van het stil

Werkelijk te zijn ben wie ik wil

On aanneembaar ongetemd

Het best van t mooiste afgestemd

 
Als een zalig eigen lied

Dat zingt in de verste verte niet

 

 

Lotus

Magisch Leven

Ja we zijn nieuwsgierig, hebben dromen en die willen maar al te graag zien uitkomen. Sommige dromen zijn heel verantwoord daar dromen er meer van en sommige dromen zijn of lijken bereikbaarder dan andere.

Er zijn ook dromen die niet van deze wereld lijken… dat die dromen een sterrenstelsel verderop misschien alledaags zijn kennen wij niet.
Wel hebben we een haat liefde verhouding met dat onbekende. Wetenschappelijk onderzoeken we t universum vanaf de aarde en speuren het af opzoek naar nieuwe ontdekkingen. Ook wordt sterven al vele eeuwen onderzocht en hunkeren we op aarde naar de puurheid en t licht van een pasgeboren kind.
Wat is dat onbekende terrein? adem, zuurstof, liefde, leven, pauze…
Geboren onder de sterren in het teken tweelingen ben ik op onderzoek uitgegaan om twee kanten te ontdekken. Het verschil te ervaren en vervolgens achterhalen wat die twee samen brengt. Tweelingen is verbonden met en door t element lucht. Het schept een heilige ruimte tussen twee hartslagen in, tussen jou en mij, licht en donker.

Lucht 
Adem Leven
Bij lucht denk ik direct aan vliegen daar gaan we weer twee vleugels en een verbinding.

Luchtdruk boven en beneden zorgen dat je vliegt, weer een verbinding tussen twee. 
De magie van drieeenheid die alleen geleefd kan worden als je zelf kiest twee kanten in jezelf in balans te brengen en bewust aanwezig te zijn. 
Wanneer ik die balans opmaak en aanwezig ben ervaar ik een plek tussen tijd en ruimte, een plek van stilte een pauze maar ook een plek van inspiratie, ideeen, creatie!

Op die plek gebeurd het, magie.

Daar wordt een gedachte even later werkelijkheid in mijn leven. 
Veel ben ik op deze plek geweest en was ik bang of onzeker, daarmee gaf ik mezelf uitdagingen in mijn leven die me weer uit balans brachten en het niet gemakkelijk maakten terug te keren om de balans weer op te maken. 
Nu ben ik weer op zo’n punt… Eerder gooide ik mijn glazen in door te denken dat ik mezelf moest beschermen.

Opende ik mijn hart een beetje om dus ook maar een beetje terug te zien in mijn werkelijkheid. Dus vandaag vraag ik mezelf af, kies ik voor mijn oude angsten? Of ben ik bereid die pijn los te laten het gekonkel en bekokstoof, om mezelf te vergeven? Kan ik mijn leven aan mezelf toevertrouwen en NU omarmen magisch en vol dromen die waarheid worden…? 

 

Ik weet al wat ik wil en weet wat ik kies omdat mijn angst in t niet valt naast deze krachtige transformator. Wanneer er niets tussen staat en ik open mijn hart blijft er immers maar een ding, liefde.

De liefhebbende, de geliefde en het liefdesproces 1+1=3
‘Ik hoor roepen aan de poort, nieuwsgierig open ik de deur, ik ben het zelf’

~satyara~

Www.satyara.nl

Www.satyatasounds.nl

Verhaal Schrijven

Vanmorgen wordt ik wakker ingesprek met Jezus en Toth.T onderwerp van gesprek is je eigen verhaal schrijven.
T is niet direct letterlijk dat iedereen schrijver moet worden maar er is op aarde deze tijd heling mogelijk door je unieke zijn te leven.

Je eigenheid delen met de wereld en daar van te leren door er uiting aan geven is het medicijn.

Niet door te vertellen wat een ander beter zou kunnen doen of t verhaal van een ander te verspreidden ter inspiratie maar juist jou eigen gevoelens, dromen en wensen te delen en daarnaar leven vanuit passie werkt inspirerend!
Het kan best een uitdaging zijn te ontdekken waar je talenten liggen. Soms zijn ze zo dichtbij dat je ze niet kan ontdekken omdat je er zo mee verweven bent. Dan is er een ander nodig die je laat zien of weten dat je ergens erg goed in bent. En vaak kiezen we ervoor de aangewezen persoon nog niet helemaal serieus te nemen… en dan wordt de wijze waarop dit je wordt duidelijk gemaakt in je leven wel eens intens of soms pijnlijk duidelijk… door omstandigheden die je precies in de richting lijken te duwen waar je (nog) niet heen wilde.
Vanuit jezelf inspireren valt niet altijd mee… er is moed voor nodig want gevoelens of dromen delen maakt vaak dat je je kwetsbaar voelt.
Soms lijk ik verlamd stil te zitten wachtten tot iemand voor me in beweging gaat of de afstandsbediening pakt om me aan te zetten… dat ik dit werkelijk zelf mag doen lijkt dan wel onmogelijk.

Toch kom ik steeds weer op dat punt waar ik me realiseer dat ik degene ben die kan doen, kiezen, ondernemen… als ik het niet doe ben ik zo goed als ‘niet levend’ schijn dood…
Als ik niet aanwezig ben hoe kan ik me dan verbinden, als ik t niet ben, wie is er dan?

Als ik er niet ben, wie voelt er dan, wie leeft t leven dat ik leef?

Als ik er niet ben, met wie ben ik dan in verbinding, wie ben jij?
Toth schrijft vanuit het ‘onkenbare’ vanuit de sterren, de leegte en nodigt ons uit.
Over Jezus is veel geschreven, en vooral velen zijn geïnspireerd. Wat zou hij zeggen? Volg mij of ben als ik? Sterf als ik of voel je geïnspireerd en wandel je leven met mij…? En wat betekend dat dan?
Voor mij betekend dit inspiratie en vrijheid! Als ik de wereld zie als een ongeschreven boek, kijk met de ogen van een kind is alles mogelijk!

Dan is t leven leuk! Een ontdekkingstocht waarvan geen kaart bestaat en ik alles op mijn pad als schat kan ontvangen.
Ik gooi de lijstjes overboord en verken een verbinding met het deel in mij die vrijheid heet, onbekend, ongerept, onbegrensd.
Vele malen ben ik verdwaald, zocht ik mezelf en vond.

Als ik niet ontdek door van t pad af te gaan kon ik ook niet leren vinden.
Ik lijk jonger dan ik ben, ik ben ouder dan ik ben.

Ik kies dagelijks voor t leven om mezelf te inspireren, groeien en mijn verhaal te ‘schrijven’.
Live your Truth!
Lotus Satyara

Connection and Awareness

Tranen rollen over mijn wangen terwijl ik me weer eens in een creatief proces bevind.Wat me raakt is kracht, moed en zuiverheid.

Dierbaren weerspiegelen mij een liefde die de perfectie van imperfectie zo diep lief hebben dat het alles overstijgt. 
Ik kan niet stoppen tranen stromen, lijken alles weg te wassen wat perfect of imperfect heet en ik belandt weer in eigen diepe wateren van mijn innerlijke bron in dit lichaam. 
Een Facebook filmpje over veelvuldig telefoon gebruik was de triggerpoint.

Ik merk dat ik steeds naar balans zoek op het vlak telefoon, fb, instagram, whatsapp. Ik wil deelnemen meedoen in de maatschappij maar heb ook vaak t gevoel dat t niet helemaal past en daar sluit ik vervolgens weer vrede mee. Het is oké.
Als ik een afspraak heb of met anderen ben vind ik het makkelijk mijn telefoon even uit of op stil te zetten om me te verbinden met wie of waar ik ben. 
Als ik in de trein zit, gebruik ik de tijd om mezelf te laten zien online wat post eruit te gooien, maar ik vind t ook fijn me in de drukte van t trein verkeer mezelf even terug te trekken en gebruik mijn telefoon om uit de grote hoeveelheid fysieke indrukken te blijven…. blijkbaar is het grote online netwerk minder beangstigend voor mij, het beeldscherm van mijn telefoon is iniedergeval kleiner. 
Thuis merk ik dat ik het een uitdaging vind mijn focus te richten op mijn ‘to do’ lijstje. Dat maakt dat ik regelmatig verdwaal in mezelf een liedje maar met name in het niks doen op mijn telefoon. Ik like, swipe en smile me door alle post en berichten van anderen. Soms transformeert de inspiratie die ik daarvan kan ontvangen naar onzekerheid en dan is echt t hek van de dam… dan kost t me extra moeite weer aan de slag te gaan, mezelf te vinden.
Het is een prachtig verbingsmiddel maar zoals alles op aarde duaal is merk ik dat ik vanuit huis mijn verbinding nog wat meer focus mag geven door mijn wortels te voedden. 

Weer in zuiverheid zijn met mezelf volledig in t moment aanwezig. Bewust kiezend voor contact met de online/buitenwereld me er niet in verstoppen of verdwalen. Vanuit mijn wortels de kracht ervaren die me steeds weer met de juiste dosis moed op mijn pad brengt. 
Thankfull for connection and awareness.
X Lotus